‫من... توموزاکی فومیا...
‫توی این بازی، اتک‌فم بود که...
‫با هیروئین مدرسه، هینامی آئویی آشنا شدم.
‫و با مربی‌گری مخفیانه‌ی اون...
‫از خودِ کرکتر رده‌پایینم فاصله گرفتم.
‫اون با دیدن زندگی به عنوان یه بازی...
‫و من به عنوان یه کرکتر اصلی، باعث رشد و پیشرفتم شد.
‫هینامی در مورد درس‌هایی که می‌ده سخت‌گیره، ‫و همیشه هم با هم موافقِ موافق نیستیم، اما...
‫من کم‌کم متوجه شدم این بازی زندگی، می‌تونه چقدر جذاب باشه.
‫تعطیلات تابستونی پر ماجرامون به پایان رسیده...
‫یه بار دیگه!
‫رو کن ببینم!
‫... و فردا اولین روز از ترم دومه.
‫توی بازی‌‌های محشر
‫جمع‌آوری اطلاعات سرگرم‌کنند‌ه‌ست
‫خیلی‌خب.
‫بهتر شدی... ولی هنوز جای کار داری.
‫او...خب.
‫خب، حالا که امروز روز اول از ترم دومه...
‫بیا قبل از اینکه پیش بریم، چندتا چیز رو روشن کنیم.
‫آره... بگو ببینم!
‫هدف نهایی تو اینه که «مثل من از زندگی آف‌لاینت راضی باشی.»
‫هدف میانه‌ت توی این مسیر اینه که...
‫«تا قبل از شروع سال سوم دوست‌دختر داشته باشی.»
‫فهمیدی؟
‫آره.
‫تا وقتی که اون هدف شامل اعترافای الکی به عشق...
‫یا گفتن چیزای سطحی که از ته دلم نیست، نباشه...
‫منم مشکلی باهاش ندارم.
‫بسیار عالی، پس بیا اول...
‫با این شروع کنیم:
‫مشاهده‌ی روابط بین فردی توی کلاس.
‫این یه زمینه برای اینکه از حال‌و‌هوای فضا سر در بیاری ‫و ‫ درنهایت بتونی اون حال‌وهوا رو کنترل کنی، برات فراهم می‌کنه.
‫فقط محض اطلاعت، نکته‌ای که هست اینه که...
‫حله‌-- می‌دونم.
‫اگه موقعیتی رو پیدا کنم که برای تلاش کردن بهم امتیاز [xp] بده.
ابتکار عمل رو به‌دست بگیرم و درست وارد عمل بشم، درسته؟
‫دلیلاً!
‫باز گفتی.
‫اوس فومیا.
‫اوه... صبح بخیر، میزوساوا.
می‌گم... خبر داری؟
‫چیو؟
‫گوش کن...
‫چی؟ ناکامورا و ایزومی؟
‫هیس! هنوز عمومیش نکردن.
‫می‌دونی که... اریکا تو کف شوجیه، نه؟
‫اگه لو بره، موقعیت ایزومی بین گروه کونّو به‌هم می‌ریزه.
‫آ ـ آه...
‫اوس.
‫یو... تاکاهیرو! و پسر ارتشی.
‫اوس.
‫یو.
‫صـ ـ صبح بخیر.
‫مغــــز!
‫خیلی وقته ندیدمت! اوه، اوه -- اینو ببین!
‫می بینی؟ همون عروسکیه که به همه هدیه دادم!
‫آکا نشونه‌ی دوستیمونه.
‫همه‌مون به کیفامون آویزونش کردیم!
‫ذهنای بزرگ مثل هم فکر می‌کنن!
‫تو هم باید مال خودتو بزنی به کیفت، مغز!
‫اینطوری همه با هم ست می‌شیم!
‫نه، بـ ـ بهتره نکنم، مرسی.
‫وای! رد شدم که...
‫تاما! بهم شوک وارد شد.
‫اوی مینمی! انقدر خودتو نچسبون بهم.
‫خیلی گناه دارم! نازمو بکش!
‫آدمو بو نکن!
‫خیلی نازی!
‫صبح بخیر، کیکوچی-سان.
‫صبح بخیر، توموزاکی-کون.
‫یوهو، توموزاکی.
‫اوه... ایزومی، خیلی وقته همو ندیدیم.
‫آره!
‫شنیدم اوضاع خوب پیش می‌ره...
‫با ناکامورا.
‫ها؟ اوه... خب...
‫خب، امروز قراره برای جشنواره ورزشی کاپیتانهای کلاسی رو انتخاب کنیم،
‫یه پسر و یه دختر.
‫بعد پسرا و دخترا هرکدوم یه رویداد انتخاب می‌کنن.
‫اولین کار کاپیتان اینه که؛ تصمیم بگیره توی کدوم رویداد رقابت کنین.
‫کسی هست داوطلب باشه؟
‫من پایه‌م!
عه؟ اشکالی نداره تاکئی باشه؟
‫اون که مغزش به باسنش پنالتی می‌زنه!
چیزی نمی‌شه! فوتبالم داریم، نه؟
‫خب، منم که توی تیم فوتبالم. ‫رهبریم حرف نداره!
‫تاکئی!
‫مگه تو پارسال قبل از یه شکست ناگهانی کاپیتان تیم فوتبال نبودی؟
‫عه، عجب حافظه‌ای داری، شوجی.
‫خیلی‌خب، تاکئی برای پسرا.
‫دخترا چی؟
‫کسی هست؟
آئویی... تو نیستی؟
‫من به عنوان رئیس شورای دانش‌آموزی ‫سرم شلوغه-- احتمالاً از پسش بر نیام.
جان من؟
‫چیزی نیست.
‫کسی دلش نمی‌خواد با تو کار کنه.
‫چی؟ جریان اینه؟
یوزو چطوره؟
‫ها؟ مـ ـ من؟
سال اول تو کاپیتانمون بودی، نه؟
‫آه... خب، ولی من...
من... یکم...
‫هـــوم.
‫باشه، هرچی.
‫خیلی‌خب، پس:
‫هیرابایاشی چطوره؟
‫ها؟
‫اون توی کارای... تدارکات و اینا خوبه.
‫آره، خیلی تدارکاتیه.
تدارکاتی دیگه چیه؟
‫اگه تو کاپیتان دخترا بشی خیلی خوب می‌شه، هیرابایاشی.
‫در حال حاضر من قدرت کافی برای اینکه در مورد این وضعیت کاری بکنم رو ندارم.
‫اگه یه حرف اشتباه بزنم، ممکنه بیشتر باعث ‫ بشم هیرابایاشی-سان توی تنگنا قرار بگیره.
چیکاره‌ای... هیرابایاشی؟
‫خـ ـ خب، چیزه...
‫انـ ـ انجامش می‌دم.
‫هیرابایاشی... لازم نیست به‌خاطر یکی دیگه خودتو مجبور کنی.
‫نه، خب... اشکالی نداره.
‫باشه.
‫واقعاً روابط گروهی سخته.
‫پس هیرابایارشی می‌شه کاپیتان دخترا.
‫بعد از اون جریان، ایزومی کل روز تو خودش بود.
‫احتمالاً به‌خاطر اینکه با رد کرد مسئولیت کاپیتان، هیرابایاشی-سان رو مجبور کردن...
‫خودش رو مسئول می‌دونه.
‫توی همین روز اول ترم دوم اتفاقای زیادی افتاد.
‫صبح یه جلسه‌ی مخفی با هیروئین مدرسه.
‫یه مکالمه‌ی عادی با دخترای کلاس.
‫وقت گذروندن با پسرای نرمال بعد مدرسه،
‫اذیت‌کردن و اذیت‌شدن.
‫توی این چند ماه اخیر تغییرای غیرقابل تصوری داشتم.
‫ولی از وسط راه شروع به بازی نکردم و ‫توی مسیر هم تقلب نکردم.
‫فقط هر روز یکمی جلو اومدم.
‫ولی بازم،
‫اگه درست باشه، اون...
‫هینامی آئویی... کی قدم توی راهش گذاشته و چقدر جلو اومده؟
‫اونم مثل من با تلاش و کوشش تا این‌جا پیش اومده.
‫ولی یه فرق اساسی بین من و هینامی هست:
‫در حالی که من توی مسیر خوش می‌گذرونم و از لذتهاش بهره می‌برم،
‫اون چشماش رو روی یه جای دورتر متمرکز کرده...
‫و غرقِ رو به جلو پیش رفتن شده، انگار که هدفش همین باشه.
‫چی باعث می‌شه تا این اندازه جلو بره؟
‫«حال‌و‌هوا» به معیار خوب و بد بین یه گروه اشاره داره.
‫کونّو اریکا از حال‌و‌هوای «کِسل‌کننده چیز بدیه» استفاده کرد...
‫تا به هیرابایاشی-سان برچسب رده‌پایین بودن بزنه...
‫و دردسر یه کار رو بندازه گردنش.
‫درسته. دستکاری کردن این نوع حال‌وهوای گروه...
‫یه مهارت الزامی برای اینه که...
‫از زندگی آف‌لاینت راضی باشی.
‫پس هدف کوچیک دومت...
‫اینه که به کونّو اریکا...
‫برای جشنواره ورزشی انگیزه بدی.
‫چی؟!
‫یه لحظه صبر کن! عمراً همچین چیزی شدنی نیست!
‫برای همینه که یکم آزمون و خطا می‌طلبه.
‫این... یه فرصت خوب برای این می‌شه که ‫مهارت‌های بین‌فردی ‫که یاد گرفتی رو تمرین کنی.
‫در واقع این شاید بازی‌طور‌ترین تکلیفی باشه که تا الان گرفتی.
‫«بازی‌طور»؟
‫آه!
‫فهمیدم
‫این تکلیف‌--
‫یه RPGـه، درسته؟
‫ناناشی خودمونی!
‫اولین کار توی یه بازی RPG...
‫انجام یه‌مقدار عملیات شناسایی توی شهره.
‫به عبارتی، اگه کونّو اریکا دانجن باس باشه،
‫من باید در مورد نقاط ضعفش و اینکه چطور ‫می‌شه ‫شکستش داد، از بقیه پرس‌وجو کنم.
‫اوه! الان واقعاً داره حس و حال فضا رو می‌ده!
‫اومم، اریکا اصلاً انگیزه نداره.
‫آره واقعاً.
‫کار هیرابایاشی-سان هم سخت شد.
‫فکر نمی‌کنم کاپیتان بودن باهاش جور در بیاد...
‫به‌نظرت چطوری می‌شه به کونّو انگیزه داد؟
‫کار سختیه.
‫یه لحظه، چرا همچین چیزی می‌پرسی؟
‫اوه، خب...
‫فقط تو این فکر بودم حتی اگه یه‌ذره شده به هیرابایاشی-سان کمک کنم.
‫آخه، می‌خوام از جشنواره‌ی ورزشی لذت ببرم...
‫آره می‌فهمم!
‫منم از اونام که می‌خوام تا اونجایی که ‫می‌شه توی جشنواره‌ی ورزشی...
‫و جشنواره‌ی فرهنگی و همه‌چیز لذت ببرم.
‫برای همین داشتم فکر می‌کردم، کاری هست که...
‫بتونیم در مورد بی‌انگیزه بودن اریکا بکنیم.
‫من... اتفاقاً با اریکا خوب کنار میام،
‫اما شوجی... خب، اون از اون آدما نیست ‫که بشه باهاش در مورد این چیزا حرف زد.
‫اوه... اینطوریه...
‫چطوری به اریکا انگیزه بدیم... هوممم...
‫وقتی بحث لباس و مد می‌شه خیلی وسواسیه‌--
‫احتمالاً اگه بهش قول بدم اگه ببریم براش ‫لوازم آرایشی گرون قیمت می‌خرم، تلاششو بکنه.
‫آره، خب... نمی‌دونم.
‫اوه! بیسبالم شاید جواب بده!
‫اریکا دوران راهنمایی توی تیم بیسبال پسرونه بوده.
‫کونّو، بیسبال پسرونه بازی می‌کرده؟
‫پس که اینطور.
‫آه، توموزاکی-سان. خسته نباشی.
‫ناریتا-سان شما هم وقت استراحتته؟
‫می‌تونی «گومی» صدام کنی.
‫ای وای.
‫این ناریتا تسوگومیه.
‫یه سال از من کوچکتره، ولی ‫توی محل کارم سنپای‌ـمه.
‫راستش، شیفت من تموم شده،
‫ولی یه‌طورایی خیلی خسته‌م، برای همین ‫فکر کردم قبل رفتن یکم استراحت کنم.
‫خیلی خسته میشینا.
‫درسته.
‫برای همینه که تو فکر اینم تا حد امکان کمتر حرکت کنم.
‫نه، باید کارتو بکنی.
‫عه! تو نمی‌خوای به راحت‌ترین شکل ممکن پول در بیاری؟
‫من یه زندگی بدونِ تلاشِ بدون راه‌رفتنِ بدون خستگی ‫که همیشه در حال استراحت باشم، می‌خوام.
‫این خطمشی منه.
‫مستقیم از سیاره‌ی بی‌‌خیالی گومی-چان در خدمت شما.
‫عه... پس...
‫شما هم وقتی بحث جشنواره ورزشی می‌شه کج‌دار و مریز جلو می‌ری؟
‫آره دقیقاً.
‫عجب.
‫از جهاتی، ویژگی‌هاش شبیه کونّو اریکاست.
‫هی، می‌شه در یه موردی باهات مشورت کنم؟
‫آه، چقدر رو مخ.
‫اون دختره اریکا-سان روی سر اون هیرابایاشی-سان خراب شد.
‫آره منم همینو می‌گم.
‫یعنی، به محض اینکه هیرابایاشی-سان نقش کاپیتان رو به عهده بگیره،
‫شک دارم اریکا-سان بخواد کار زیادی بکنی.
‫مگه اینکه یه اتفاق دیوونه‌کننده بیفته.
‫یه اتفاق دیوونه‌کننده؟ مثل چی؟
‫اگه من باشم، کمترین زحمت و بیشترین نتیجه برام جواب می‌ده.
‫تلاش‌ کم، پاداش زیاد.
‫که اینطور.
‫پس اگه کونّو اریکا هم همین حسو داشته باشه...
‫خودشه خودشه.
‫اگه بتونه چیزی که می‌خواد رو به ‫یه روش مقرون به صرفه به دست بیاره، انگیزه می‌گیره.
‫این سازوکار ما اهالی سیاره‌ی بی‌خیالیه.
‫تلاش کم، پاداش زیاد...
‫دومین کسی که تو فکرش بودم باهاش حرف بزنم...
‫کیکوچی-سان بود.
‫شاید توی کلاس زیاد توی چشم نباشه،
‫ولی داره رمان خودش رو می‌نویسه،
‫و به‌نظر من توی مشاهده‌ی آدما عالیه.
‫بـ ـ ببخشید که یهویی خبرت کردم.
‫نه، اشکالی نداره. وقتی داشتم از سر کار برمی‌گشتم، بود.
‫به‌خاطر دعوتت خوشحال شدم.
‫کونّو-سان؟
‫اوهوم.
‫کیکوچی-سان به نظرت، چطور آدمیه؟
‫چطور آدمیه...؟ سوال سختیه.
‫آآآ... چطور بگم...
‫این روزا بحث در مورد جشنواره ورزشی داغه،
‫کونّو هیچ انگیزه‌ای نداره، درسته؟
‫حالا... فکر می‌کنی کونّو تحت چه شرایطی همه‌ی تلاشش رو براش می‌کنه؟
‫کونّو-سان تحت چه شرایطی تلاش می‌کنه...
‫شاید اینطور گفتنش درست نباشه، اما...
‫فکر می‌کنم اصلاً دوست نداره آدما به ‫دیده‌ی حقارت بهش نگاه کنن، این بهش انگیزه می‌ده.
‫آدما به دیده حقارت بهش نگاه کنن...؟
‫د ـ درسته.
‫ولی چرا باید برای جشنواره‌ی ورزشی اینطور باشه؟
‫خب... اگه یه‌طوری رفتار کنه که انگار ‫جشنواره‌ی ورزشی به‌خودی خود احمقانه‌ست...
‫در اون صورت چه ببازیم چه ببریم، کسی به دید حقارت بهش نگاه نمی‌کنه.
‫به‌نظر من به‌خاطر اینه.
‫عجب.
‫اوه، اما...
‫کونّو-سان روی دوستانه‌ش رو هم داره، و خیلی هم صادقه--
‫برای همین فکر نمی‌کنم آدم بدی باشه...
‫اوهوم.
‫حالا در مورد همه‌ی اطلاعاتی که تونستم جمع‌ کنم:
‫برای اینکه شاخ توی جیب کونّو اریکا بذاریم، اول...
‫باید یه کاری کنیم رویداد دخترا بیسبال باشه.
‫بعدی...
‫یه راه کم‌تلاش با بیشترین نتیجه پیدا می‌کنیم...
‫و این حسش که نمی‌خواد کسی از بالا ‫بهش نگاه کنه رو قلقلک می‌دیم.
‫و حالا چیزی که بهش نیاز دارم...
‫اینه که آیتم کلیدی برای ضربه‌زدن به اون نقطه‌‌ی حساسش پیدا کنم.
‫خب:
‫اولین انتخاب پسرا بسکتباله!
‫من فوتبال رو ترجیح می‌دادم، ولی خب چه کنیم؟
‫تاکئی!
‫تو اصلاً می‌تونی کاپیتان بسکتبال باشی؟
‫نگران نباش! تا دلت بخواد مانگا خوندم.
‫«نگران نباش» آره جون خودت.
‫خیلی‌خب، حالا برای دخرا.
‫اوه، خب...
‫خب... بیاید ببینیم دخترا چی می‌خوان.
‫بله! من بسکتبال!
‫اگه من و آئویی تو تیم باشیم، عمراً نمی‌بازیم!
‫نه؟
‫بسکتبال... خب.
‫کسی هست که چیزی بخواد؟
‫اوضاع بده. اینطوری عمراً بیسبال رو انتخاب نمی‌کنن.
‫من!
‫من می‌خوام والیبال بازی کنم.
‫یه رأی برای والیبال.
بهتره کدوم انتخاب اولمون باشه؟
‫اوه، من گمونم بیسبال رو ترجیح می‌دم.
‫بیسبال.
‫همه‌تون دلیلی برای انتخابتون دارین؟
‫بله! چون می‌خوام بازیش کنم!
‫تاما!
‫دلیلت خیلی ساده‌ست.
‫پـ ـ پس می‌رم سراغ...
‫اما، خب...
‫چرا رأی‌گیری نکنیم؟
‫اوه، آره... درسته.
‫بیا این کارو نکنیم کونّو.
‫می‌فهمم -- خودم عموماً اولین کسی‌ام که می‌خوام کارا با رأی‌گیری پیش بره.
‫ولی می‌خوام ببینم می‌تونیم به‌جاش همدیگه رو متقاعد کنید.
‫از این‌جا به بعدش با خودم.
‫هرکدومتون باید کلاس رو با دلایل پشت انتخابتون متقاعد کنید.
‫خیلی‌خب، بعد از همه‌ی حرفا، دخترا تصمیم گرفتن...
‫اولین انتخابشون بیسباله
‫نتایج موقع ناهار اعلام می‌شه، پس گوش به زنگ باشین.
‫چطوری به اریکا انگیزه بدیم؟
‫با شرایط فعلی کار خیلی سختیه.
‫الان شرایط دقیقاً چطوریه؟
‫تا وقتی هیرابایاشی-سان کاپیتان باشه...
‫آره... آره واقعاً.
‫تصمیمم رو گرفتم.
‫من به جای هیرابایاشی-سان کاپیتان می‌شم.
‫به‌نظر می‌رسه واسه‌ش سخته.
‫ولی... مطمئنی؟
‫من درگیر این بودم که به هیرابایاشی-سان کمک کنم یا نه.
‫اگه من نقش کاپیتان رو به عهده بگیرم، ‫دقیقاً همونطوری می‌شه که اریکا بهم گفت.
‫فقط به‌خاطر اینکه همرنگ جماعت شم، سعی می‌کنم ‫حرف گوش‌کن باشم. از این اخلاق خودم بدم میاد.
‫ولی اون مهم نیست! چون خودم می‌خوام به هیرابایاشی-سان کمک می‌کنم.
‫همین خودش خوبه، درسته؟ ‫هرچی نباشه به خواست خودمه.
‫و فکر می‌کنم این شاید یه‌ذره که شده اریکا رو تشویق کنه.
‫اما، یوزو...
‫واقعاً مشکلی باهاش نداری؟
‫آره! منم همه‌ی تلاشمو می‌کنم!
‫که اینطور.
‫نه به‌خاطر شرایط سر خم می‌کنه، نه مجبور به انجام کاری می‌شه...
‫داره اوضاع رو تحت کنترل می‌گیره.
‫و اون لبخند «دیگه تو مشتمه»... ‫الحق که یه کرکتر رده‌بالاست.
‫بعدش... یه استراتژی تو ذهنم شکل گرفت.
‫نقشه‌ای که ممکنه کونّو رو تشویق به همکاری کنه.
‫اولین آیتمی که نیاز دارم...
‫در مورد چی می‌خوای حرف بزنیم، مغز؟
‫نکنه-- مشاوره‌ی عشقیه؟
‫نه بابا!
‫راستش در مورد کونّوـه.
‫اریکا؟
‫به‌نظرت کونّو... هینامی رو رقیب خودش می‌دونه؟
‫فکر کنم، آره. ‫ولی این دیگه از کجا در اومد؟
‫خب... یه اینطوری چیزی تو سرم بود، همین.
‫آیتم الزامی بعدی...
‫می‌گم...
‫هوم؟ چی شده؟
‫گفتی کونّو ناکامورا رو دوست داره.
‫و از این قضیه مطمئنی، درسته؟
‫آره. هرچند الان زیاد شلوغش نمی‌کنن.
‫چرا پرسیدی؟
‫و حالا استراتژیم کامل شد.
‫هی...
‫می‌خوام یه‌چیزی رو در مورد تکلیفم بدونم.
چیو؟
‫مجبور نیستم همه‌ی کارا رو تنهایی انجام بدم، درسته؟
‫مشکلی نداری اگه آدمای دیگه رو هم برای کمک بیارم؟
‫سوال خوبیه. از اونجایی که حریفت کونّو اریکاـه.
‫ممکنه مهارت‌های خودت به تنهایی ‫برای انجام این کار کافی نباشه.
‫پس...
‫می‌تونم از تو هم کمک بگیرم؟
از من کمک بگیری؟
‫ازت نمی‌پرسم باید چیکار کنم.
‫ولی می‌تونم تو رو هم جز استراتژیم بکنم،
‫کاری که نیاز دارم انجامش بدی رو ‫بهت بگم و ازت بخوام انجامش بدی؟
‫به عبارتی، من هنوز اونی‌ام که کنترل دستشه...
‫ولی از تو به عنوان کرکتر انتخابیم استفاده می‌کنم.
‫عجب... خب مشکلی نیست.
‫ایول!
‫هرچند...
‫من دخالت نمی‌کنم، حتی اگه به‌نظرم استراتژیت تهش شکست می‌خوره.
‫و اینکه...
‫اگه احتمالش هست که آسیبی ببینم، بی‌خیال شو.
‫مشکلی ندارم.
‫خیلی‌خب، در مورد استراتژیم...
‫اینه.
‫این چیه؟
‫یه رویکرد سه‌جانبه!
SAYAKA
MontMovie.Net