‫هی...
‫تو چطوری خودت رو تغییر دادی توموزاکی؟
‫من؟
‫من توی کنار اومدن با آدما خوب نیستم.
‫خب، در مورد من...
‫اوه درسته.
‫یه لحظه صبر کن.
‫چیزی شده؟
‫هیچی.
‫خب، من...، روی حالت‌های صورتم، ژستم و مدلی که حرف می‌زدم تمرین کردم.
‫قبلاً‌ها زیاد ابراز احساسات نمی‌کردم،
‫تمام مدت قوز کرده بودم،
‫و همیشه زیرلبی حرف می‌زدم.
نمادِ گاو پیشونی سفید توی جامعه
‫اما الان خیلی خوشحال به‌نظر می‌رسی، ‫و کل انرژیت تغییر کرده.
‫اوه... اینطور فکر می‌کنی؟
‫هرچند، هنوز یه‌طور عجیب‌غریبی خجالت می‌کشی!
‫روی اون هنوز کار نکردم...
‫ولی به‌نظرم از اولین کاری که باید بکنی، اینه که بفهمی کجا ایستادی...
‫کجا ایستادم؟
‫منظورت چیه؟
‫خب، می‌دونی...
‫هنوزم یه‌طوری می‌خندی! چندشه!
‫قبول دارم...
‫خیلی‌خب، همین کافیه.
‫هرچند، هنوز یه‌طور عجیب‌غریبی خجالت می‌کشی!
‫روی اون هنوز کار نکردم...
‫ولی به‌نظرم از اولین کاری که باید بکنی، اینه...
‫هی! داشتی شنودم می‌کردی!
‫خب- فقط گوش کن، تاما بی‌خیال-
‫که بفهمی کجا ایستادی.
‫کجا ایستادم؟ منظورت چیه؟
‫خب، می‌دونی...
‫هنوزم یه‌طوری می‌خندی! چندشه!
‫این دیگه چی بود؟
‫من خیلی خشن حرف می‌زنم، ها؟
‫درسته!
‫طوری که یه نفر حرف می‌زنه، شاید دقیقاً ‫جوری که تصورش می‌کنه نباشه.
‫وقتی بفهمی چطوری حرف می‌زنی، ‫شاید بفهمی چطوری باید تغییر کنی.
‫شایدم...
‫باشه! همه‌ی تلاشمو می‌کنم!
SAYAKA
MontMovie.Net
‫خب،
‫گوشه‌های دهنتو بده بالا.
‫سعی کن با اصوات حرف بزنی.
‫خیلی خب! دیدی چه حسی داره؟
‫اوهوم!
‫زود یاد می‌گیری! آفرین بهت تاما-چان.
‫هورا!
‫فکر می‌کنی خودت می‌تونی تمرین کنی؟
‫وو!
‫کارت خیلی خوبه. حتی از منم بهتری.
‫عه؟
‫کاملاً مسلطی.
‫هی! هنوز هیچی یادم ندادی.
‫آره، اما... توانایی‌های پایه‌ی تو خیلی بهتر از منه.
‫فکر نمی‌کنم حالت صورتت یا مدل حرف‌زدنت...
‫چیزایی باشن که مانع از کنارت اومدنت با بچه‌های کلاس می‌شن.
‫پس یعنی چیه؟
‫هومم...
‫شاید بهتر باشه یه‌مدت سعی کنی با کونّو بحث نکنی؟
‫باشه.
‫تاما!
‫ببخشید که منتظرت گذاشتم!
‫هی...
‫توموزاکی هم؟
‫چی؟ چرا؟
‫او، خب... چیزای مختلف...
‫آئویی باهات نیست؟
‫یه مدت سرش با کارای شورای دانش‌آموزی گرمه.
‫خب، مغز...
‫اینجا دقیقاً چه خبره، هومم؟
‫اوه... خب...
‫فـ ـ فقط...
‫تو کاملاً مخالف تغییر دادن تاما-چانی، درسته؟
‫بهت که گفتم، نگفتم؟ هانامی مشکلی نداره.
‫پس اون نباید تغییر کنه.
‫حتی اگه خودش بخواد؟
‫این چیزیه که خودش بهم گفت:
‫این شرایط داره باعث ناراحت شدن مینمی می‌شه، ‫برای همین می‌خواد خودش رو تغییر بده.
‫این کاریه که خودش می‌خواد بکنه - خیلی واضح و مشخص.
‫که اینطور.
‫اگه می‌شه، ازت می‌خوام کمکش کنی.
‫اگه هانابی تغییر کنه، هیچ کدوم از اینا مهم نیست.
‫هینامی...
‫اون روز،
‫حال و هوای کلاس یه‌کم تغییر کرد.
‫همیشه دقیقاً از همینجا کونّو و تاما با هم شروع به بحث می‌کردن،
‫و جو کلاس به‌هم می‌ریخت.
‫آره!
‫آفرین تاما! امروز واقعاً خودت رو کنترل کردی.
‫اوهوم روی مخمه،
‫ولی می‌دونم چیزای مهم‌تری وجود داره.
‫هرچند اینطوری پیش بره، شاید اوضاع بدتر نشه،
‫ولی خب، یهویی هم بهتر نمی‌شه.
‫آره... گمونم نمی‌شه.
‫حالا باید جوی بسازیم تا بقیه‌ی کلاس طرف تو رو بگیرن.
‫من نمی‌دونم چی توی سر بچه‌های کلاس می‌گذره.
‫یه‌طورایی می‌فهمم چی تو سر کونّو می‌گذره، اما...
‫بقیه‌ی کلاس؟ روحمم خبر نداره.
‫درسته...
‫«حال‌وهوا» و «جریان» واقعاً چیزای سختی‌ان.
‫برای تو هم؟
‫اخیراً یکم تونستم درکشون کنم،
‫ولی پنج ماه زمان برد تا به اینجا برسم.
‫احتمالاً اینقدر وقت نداریم.
‫درسته.
‫به یه تغییر بزرگ نیاز داریم...
‫که توی یه مدت زمان کوتاه ورق رو برگردونه.
‫ولی به کمک نیاز داریم.
‫خب خب، شما دوتا! توی مخمصه افتادین، نه؟
‫میزوساوا؟
‫می‌دونستم فومیا.
‫آخرش مخفیانه داری یه کارایی می کنی.
‫مـ ـ منظورت چیه؟
‫می‌دونستم که شما دوتا ممکنه یه نقشه‌ای ‫توی سر داشته باشین، برای همین حواسم بهتون بود.
‫در مورد آزار و اذیت‌های اریکاست، درسته؟
‫اوه... آره. دقیقاً خودشه.
‫زدم توق خال!
‫اوضاعت خوبه؟
‫خوبم.
‫اوه، من الان مزاحمم؟
‫اینطور نیست.
‫یه‌لحظه، تو از قصد اومدی که ببینی اوضاع ما چطوره؟
‫عه، می‌دونی.
‫اگه می‌خواین در مقابل اریکا وایسین،
‫نباید یه شخصیت مرموز مثل منو هم بازی بدین؟
‫می‌گم...
‫تو و ناکامورا زیاد با تاما جور نمیاین، درسته؟
‫خب شروع شد.
‫خب، اون شبیه توـه - پس مشکلی نیست.
‫می‌دونی...
‫تاما کوتاه نمیاد، دیدی؟
‫و شوجی و اریکا از اون مدلای قدرت‌طلبن، ‫برای همین حکایتشون با تاما مثل آب و روغنه.
‫یه دعوای خیلی بزرگ با هم داشتن و منو تاکئی رو هم کشیدن وسط...
‫من طرف شوجی رو گرفتم، برای همین می‌فهمم چرا با من کنار نمیاد.
‫خب... آره.
‫بگذریم، اگه به کمکی نیاز داری،
‫من هستم.
‫تا بعد!
‫صبر کن میزوساوا!
‫فهمیدم که اول باید چیکار کنیم!
‫تاما، از امروز تکلیف تو اینه که...
‫«با میزوساوا دوست بشی»!
‫آها...
‫تمرین برای اینکه با بقیه‌ی کلاس کنار بیاد؟
‫و تو می‌خوای که من یار تمرینیش بشم؟
‫آره.
‫فکر می‌کنم یکی از دلایلی که نمی‌تونه خوب توی جمع‌ها قاطی بشه...
‫یه ربطی به این دیوارای احساسی دور خودش کشیدن، و ‫اون اخلاق کوتاه نیومدنش داره.
‫این می‌تونه اولین قدم برای شکوندن اون دیوار باشه.
‫باشه. من کمکش می‌کنم - به‌خاطر تو فومیا.
‫بقیه‌ش با خود تاماـه.
‫یه امتحانی می‌کنم!
‫احتمالاً ماها تا حالا اینطوری با هم حرف نزدیم، زدیم؟
‫حق با توـه...
‫اونطوری که از شوجی بدت میاد، از منم بدت میاد؟
‫دیدم که با ناکامورا می‌گردی و یه عالمه حرفای بد در مورد من می‌گی.
‫اینطوریه... حرفای بد.
‫اینو دوست نداشتم، برای همین ازت فاصله می‌گرفتم.
‫فاصله-
‫ها.
‫هی فومیا، این دوستمون توی مقوله‌ی رک‌بودن رو دست تو اومده.
‫کجاشو دیدی.
‫واقعاً؟
‫باشه، خب... پس مثل اینکه از من بدت میاد.
‫اما، خب... منظورم اینه تا وقتی اول باهات حرف نزنم...
‫نمی‌فهمم چطور آدمی هستی.
‫هوممم. در اونصورت، چیزی هست که بخوای ازم بپرسی؟
‫نه راستش.
‫حدس می‌زدم.
‫اوه... یه چیزی هست که واسه‌م سوال بود.
‫ها؟ بگو ببینم.
‫تو از آئویی خوشت میاد؟
‫تـ ـ تاما!
‫شایعه‌ها راستن؟
‫آئویی خیلی مرموزه... واسه‌م سوال شده بود.
‫هوممم.
‫معلومه، ازش خوشم میاد.
‫پس حقیقت داره؟
‫به عنوان یه دوست.
‫اوه.
‫که اینطور... پس از این چیزای عاشقانه و رومانتیک خوشت میاد، آره؟
‫نـ ـ نه! اینطوری نیست.
‫کسی نیست که تو ازش خوشت بیاد؟
‫نه! اگه بودم به تو نمی‌گفت!
‫آه، پس کسی هست، کیه؟
‫هی!
‫همینطوری برداشت نکن که من از کسی خوشم میاد!
‫هوم....
‫جلسه‌ی استراتژی بعد از مدرسه و... فقط خودتون دوتا...
‫مشکوک می‌زنه.
‫نه اینطور نیست! توموزاکی که عمراً.
‫حـ ـ حالا لازم نیست انقدر واضح ردش کنی...
‫بـ ـ ببخشید!
‫نه نه می‌فهمم.
‫وای شما دو تا واقعاً جالبین.
‫تاما!
‫من اینجام!
‫اوه، امروز تاکاهیرو هم باهاتونه؟
‫یو.
‫چرا؟ اینجا چه خبره؟
‫چی؟
‫که اینطور؟ پس داشتین تمرین می‌کردین؟
‫تاما عجب بلایی هستی!
‫دوتا خوشگل رو کشوندی سمت خودت!
واسه دوتا پسر هم «خوشگل» استفاده می‌کنن؟
‫فکر نمی‌کنم.
نمی‌کنن؟ پس چی می‌گن؟
دوتا شوالیه؟ همچین چیزی؟
‫این شاید در مورد تو صادق باشه،
‫ولی من خودمو زیبا یا شوالیه نمی‌بینم.
‫دوباره شروع نکن! بی‌خیال تو هم خیلی باحالی.
‫یکمی اعتماد به نفس داشته باشه دیگه.
‫بـ ـ باشه.
‫خیلی ناراحت می‌شم که همیشه در مورد خودت اینطوری فکر می‌کنی.
‫منم یه‌طورایی همین فکرو داشتم.
‫آره، خیلی این کارو می‌کنی، فومیا...
‫و ـ واقعاً؟
‫خیلی‌خب، مغز! مینامی نامامی ازت انتظارای بالایی داره
‫همه‌ی تلاشمو می‌کنم...
‫یه‌لحظه- چرا داریم در مورد من صحبت می‌کنیم؟!
‫خیلی‌خب، دیگه بریم خونه.
‫شما دوتا می‌مونین؟
‫بعد از این یه کاری داریم.
‫و یکمم وقت اضافه داریم.
‫ممنون بابت امروز.
‫خواهش می‌کنم.
‫فردا می‌بینمت.
‫خب برای فعلاً...
‫همین که تاما دیگه با اریکا دعوا نمی‌کنه. حرکت خوبیه.
‫اگه به این کارش ادامه می‌داد، عملاً به بقیه‌ی کلاس ‫این اجازه رو می‌داد تا بیان سراغ خودش...
‫و در نهایت تنها چیزی که نیازه یه بهونه‌ی ‫سطحیه تا «حمله» جاش رو به «مجازت» بده.
‫این چیزا رو توی فضای مجازی زیاد می‌بینی.
‫خب حرکت بعدی چیه؟
‫توی طراحی شخصیت داری پیشرفت می‌کنی،
‫تو فکر راهی هستی که دیواری که بین خودش...
‫و بقیه کلاس کشیده رو بشکنی؟
‫اوممم، خیلی خوب می‌شد اگه یه راه تر و تمیز برای بهتر کردن اوضاع پیدا می‌کردیم...
‫نکته‌ی کلیدی اینه که تمرین‌های زیادی...
‫بر مبنای اینکه در طی‌ـش شکست خوردن ایرادی نداشته باشه، انجام بده.
‫آره باید محتاط پیش رفت.
‫دفعه‌ی بعدی تاکئی رو هم دعوت کنم؟
‫تاکئی؟
‫هرچقدر دلش بخواد می‌تونه با اون در بیفته.
‫اوه!
‫بهش خبر می‌دم.
‫ولی با تاکئی باید جریانو ساده پیش ببری.
‫فقط بهش می‌گم ازش می‌خوایم یکمی حال‌وهوای تاما رو خوب کنه.
‫و به شوجی نگه.
‫تاما به اضافه‌ی شوجی برابر می‌شه با دعوا.
‫بهتره حمایتمون از تاما رو مخفی نگه داریم.
‫اوه، درسته.
‫ممکنه با اینطوری کمک کردنم، گور خودمو بکنم.
‫تو حرف نداری میزوساوا.
‫منظورت چیه؟
‫نه فقط... منظورم این بود پسر خوبی هستی.
‫هرکاری بخوای می‌تونی بکنی، ولی آدم بدجنسی نیستی.
‫نمی‌دونم.
‫بعد ها می‌فهمی که اتفاقاً خیلی دسیسه‌چینم.
‫و ـ واقعاً؟
‫مثل همون که یکم پیش چطور اومدم سراغ شما دوتا.
‫یکمیش به‌خاطر این بود که امیدوار بودم آئویی اونجا باشه.
‫من، فقط یه پسری‌ام که هرکاری بخواد رو انجام می‌ده.
‫یه نفر یه‌بار بهم گفت روش درستش همینه.
‫اوه...
‫یعنی،
‫حتی اگه کارایی که انجام می‌دی با سیاست‌های من مخالف باشه،
‫من حق اینکه جلوت رو بگیرم رو ندارم.
‫قضیه در مورد تلاش برای تغییر تاماست، درسته؟
‫اگه این چیزیه که خودِ هانابی می‌خواد، دست من بسته‌ست.
‫تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه که روش‌های خودمو پیش بگیرم.
‫فعلاً این جلسات رو به تعویق میندازیم.
‫وقتی اوضاع بهتر شد، ادامه پیدا می‌کنن.
‫آزار و اذیت‌های کونّو اون روز مثل همیشه شروع شد.
‫به میز تاما می‌خورد،
‫جوری که شنیده بشه همراه نوچه‌هاش ازش بدگویی می‌کردن...
‫و تاما باهاشون کنار میومد.
‫کلاس جو همدلانه‌تری نسبت به قبل با تاما پیدا کرد.
‫ولی چیزی که منو کنجکاوتر کرد...
‫این بود که هینامی داره چیکار می‌کنه.
‫طی هر زنگ تفریح، خیلی عادی با کامیمائه مائو...
‫یکی از دخترای کونّو حرف می‌زد.
‫تاکئی گفت بعد از تمرین فوتبال بهمون ملحق می‌شه.
‫اون خیلی سرخوشه، زیاد باهاش جدی نشو.
‫از یه جهاتی یکم شبیه توـه تاما.
‫چی؟ ما اصلاً شبیه نیستیم.
‫نه، درست می‌گه.
‫طرف اونو نگیر!
‫اون دقیقاً همون حرفی که توی سرشه رو می‌گه، منم یه‌طورایی همینم.
‫ولی می‌دونی...
‫تاکئی همیشه یه عضو کلیدی توی کلاس ما بوده.
‫اون و ماها چه فرقی با هم داریم؟
‫چیزای زیادی هست، اما بزرگترینش...
اینه که بچه‌ها به تو عادت دارن، یا نه؟
عادت؟
‫اون موقعی رو یادتون بیارین که اشتیم ‫ورزش جشنواره‌ی ورزشی رو انتخاب می‌کردیم،
‫و تاکئی می‌خواست فوتبال بشه.
‫همه‌ی بچه‌های کلاس می‌گفتن «این احمق باز شروع کرد.»
‫اما در مورد تاما...
‫درسته... با اینکه اونم داشت انتخاب خودش رو می‌گفت...
‫وقتی این حرفو زد جو کلاس یکم عجیب شد.
‫آره، و مینمی نجاتم داد.
‫تاکئی یه‌طورایی این جنبه‌ی جذاب رو داره، درسته؟
‫و این یه بخش بزرگ از شخصیتش رو شکل می‌ده.
‫ولی تاما یه مقدار بدخلقه، برای همین اون جنبه‌ش خودشو نشون نمی‌ده.
‫من زیاد مطمئن نیستم...
‫چطوری باید جذاب باشم؟
‫جذابیت داشتن به این معنیه که یه‌طور آسیب‌پذیری مداوم داشته باشه.
‫آسیب‌پذیری مداوم؟
‫مثلاً... بذار ببینم...
‫زیاد پنیر دوست داشتن.
‫آه!
‫مثل آئویی؟
‫اون در مورد علاقه‌ش به پنیر خیلی روراسته: معصومیت،
‫اما همراه با مقدار زیادی شوق و علاقه.
‫آدمای اطرافش می‌گن، «آئویی همیشه همینطوریه» و این بخشی از جذابیتش می‌شه.
‫که اینطور...
‫یعنی از قصد این کارو می‌کنه؟
‫کسی نمی‌دونه.
‫در هر صورت، غذای فکره، درسته؟
‫ببخشید!
‫من خیلی‌ـ
‫دیر کردم!
‫دیدی؟ جذابیتش به همینه!
‫ببخشید تاما!
‫ای کاش می‌تونستم یه‌طوری کمکت کنم.
‫همین که به فکرمی مرسی.
‫می‌خواستم جلوش رو بگیرم، ولی جرئتشو ندارم.
‫می‌فهمم. کونّو ترسناکه.
‫واقعاً هست.
‫ولی به‌نظرم حق کاملاً با توـه، تاما.
‫اوه، جدی؟ ممنونم.
‫از من تشکر نکن، من دارم عذرخواهی می‌کنم!
‫اشکالی نداره، اشکالی نداره!
‫حداقل دور و اطرافت شلوغه.
‫من، یوکو... ساکورا همه نگرانت بودیم.
‫یوکو؟ ساکورا؟
‫اوئدا یوکو و کاشیوازا ساکورا!
‫و حتی مائو هم داشت به اریکا می‌گفت که دیگه تمومش کنه.
‫عه...
‫مائو کیه؟
‫مائو؟ کامیکائه مائو، دوست اریکا.
‫واقعاً؟
‫واقعاً!
‫می‌شه یه سوالی ازت بپرسم، تاما؟
‫چیه؟
‫تو واقعاً هیچ علاقه‌ای به همکلاسی‌هات نداری، درسته؟
‫اسمشون اصلاً برات آشنا نبود.
‫منم همین بودم.
‫هیچ کدومشون برام اهمیتی نداشتن.
‫ولی وقتی شروع به حرف زدن با همه‌شون کردم،
‫متوجه شدم که همه‌شون فکرا و نگرانی‌های خودشون رو دارن.
‫کم‌کم آدمایی جز خودم برام جالب شدن،
‫و دیدم که دلم می‌خواد چیزای بیشتری در موردشون بفهمم.
‫فهمیدم که صرف پرسیدن اون سوالا باعث ایجاد مکالمات طبیعی می‌شه.
‫برای همینه که به‌نظرم تمرین یه شیوه‌ی صحبت بشاش، ایده‌ی خوبیه.
‫اما بیشتر از اون، فهمیدم که علاقه‌مند شدن به بقیه...
‫و تلاش برای پذیرششون، اهمیت داره.
‫آره...
‫اگه من به همکلاسی‌هام اهمیت ندم...
‫نمی‌تونم باهاشون کنار بیام.
‫واو... عالی بود.
‫ایولا، پسر--- توموزاکی!
‫تاما!
‫منتظرت گذاشتم!
‫یه لحظه...
‫امروز تاکئی هم دعوته؟
‫بله همینطوره.
‫ها؟ جریان چیه؟
‫تیم توموزاکیه که دور هم جمع شدن تا یه‌کاری در مورد وضعیت تاما بکنن.
‫یه لحظه، چرا تیم من؟
‫تو شروعش کردی، نکردی؟ لیدر نترس ما.
‫لیدر؟...
‫احسنت به تو توموزاکی! مغز و لیدر!
‫دیگه بیشتر از این لقب نمی‌خوام، مرسی ممنون.
‫هانابی تو می‌خوای تغییر کنی؟
‫هوممم؟ چی شده آئویی؟
‫اوه، ببخشید فقط کنجکاو بودم.
‫فکر می‌کنم دوست دارم تغییر کنم.
‫که اینطور...
‫به‌نظرت بهتره که تغییر نکنم؟
‫من... نمی‌خوام که تغییر کنی.
‫شاید نمی‌خوام به این فکر کنم که...
‫مستقیماً با شرایطی روبه‌رو شدن، کار اشتباهیه.
‫هینامی؟
‫ولی من نمی‌تونم برای تو همچین تصمیمی بگیرم.
‫این فقط چیزیه که من می‌خوام، همین.
‫ممنون که نگرانمی، آئویی.
‫ولی توموزاکی و بقیه پشتمن.
‫فکر کنم دلم می‌خواد امتحانش کنم.
‫روی تو هم حساب می‌کنم، باشه؟ ‫هرچند فقط یه‌ذره.
‫بازم زیادی صادقی.
‫که اینطور. جفتتون عین همدیگه‌این.
‫منم حمایتت می‌کنم.
‫ممنونم، آئویی.
‫همونطور که شاهد برگشت هینامی به هیروئین بی‌نقصمون بودم،
‫یه فکری به سرم زد:
‫شاید حالتی که هینامی بعد از برداشتنش نقابش برملا کرده...
‫صرفاً یه نقاب دیگه بوده.