‫اسم من،
‫ایچیکاوا کیوتاروـه.
‫کلاس دوم راهنمایی‌ام.
‫امروز، ترم سوم‌مون شروع می‌شه.
‫اینم... یامادا آنّاست.
‫همین.
‫اوه!
‫ایچیکاوا-کون، جدی‌جدی دستتو شکوندیا!
‫یامادا بهم گفت...
‫ای بابا، چــی...
‫توی کوهستان برفی آکیتا، افتادی؟
‫چــی...
‫یه‌جورایی، دیدم احاطه شدم.
‫بیاین روی گچش بنویسیم!
‫چــی!
‫باید براش امضا بزنی.
‫سر اینکه دستتو شکوندی فاز برت نداره هـــا!
‫جوری نگوش انگار که چیز خوبیه!
‫این چیه؟
‫سگ؟
‫ای وای!
‫اوه، این...
‫چندش.
‫این ناز بازیا چیه پسره‌ی اسکل؟
‫فکر کنم گمش کنم واسه همین می‌ذارمش کنار...
‫می‌گم.
‫اگه چیزی هست که بابتش کمک می‌خوای...
‫دایاما!
‫برات از اوساکا، ‌سوغاتی آوردم!
‫بهم بگو، باشه؟
ارائه ای از ‫وبسایت مــونت مــووی MontMovie.Net | @MontMovie
‫چقدر بد.
‫حتماً سختته چون دست راستی.
‫نه، بهش عادت کردم.
‫راحت‌تر نیستی که از یکی کمک بخوای؟
‫نه، خب...
‫قشنگ می‌دونم این بحث داره به کجا می‌ره و ازش بدم میاد...
‫توی کلاس با کی از همه صمیمی‌تری؟
‫گفت! صمیمی‌ترین هم‌کلاسیم!
‫یامادا؟
‫اون چطوره؟
‫صندلیش هم بهت نزدیکه.
‫یـ ـ یامادا که...
‫کلی دوست داره،
‫و سرش هم شلوغه.
‫یـ ـ یامادا-سان یکی از اوناست که گه‌گاه باهاش حرف می‌زنم.
‫همچین صمیمی و اینا نیستیم...
‫جدی؟
‫نگرانش نباشید.
‫سعی می‌کنم کلاس‌ها و ناهار رو ‫یه‌جورایی با همین یه دستم حلش کنم.
‫بد شد.
‫بد شد، بد شد!
‫چرا یهویی این‌جوری شد آخه؟!
‫تازه یه‌کم... یه‌کم توی تعطیلات زمستونی به‌هم نزدیک شده بودیم!
‫همه‌شو با همین دستای خودم...
‫با خاک یکسان کردم!
‫به‌مولا که کارکردن با دست چپم خیلی سخته...
‫چاره‌ای نیست. باید از جزوه‌ی یکی کپی بگیرم.
‫آها! از هارا-سان می‌پـ...
‫نه، نمی‌شه!
‫اصلاً نباید همچین کاری بکنم.
‫بفرما.
‫خدایی حس می‌کنم بالأخره یکی داره روم حساب باز می‌کنه.
‫یامادا رو می‌گم.
‫یامادا؟
‫از یادداشت‌هام کپی بگیرم؟
‫آره، واسه اچیکاوا.
‫دست‌خط من افتضاحه، واسه همین...
‫اینو گفت!
‫«همچین کاری رو فقط می‌تونم از آدم ‫مهربون و خفنی عین آداچی-کون بخوام!»
‫اینو گفت!
‫معلومه که اینو نگفته.
‫بـ ـ به‌نظر... منم... نگفت...
‫چـ ـ چیزه...
‫ببخشید.
‫واسه چی؟
‫واسه چیزی که به سنسی گفتم.
‫چیزی که به سنسی گفتی،
‫مشکلش چی بود که معذرت می‌خوای؟
‫بگو ببینم.
‫عـه؛ چیزه...
‫چی بگم؟
‫می‌دونی، آخه...
‫حس بدی داشتم که تو مجبور شی بهم کمک کنی...
‫ولی...
‫در اصل، تو اونی هستی که بیشتر ‫از همه می‌خوام بهش تکیه کنم.
‫می‌دونی که.
‫می‌دونم.
‫عــــــــــــه؟!
‫با ماشین نمی‌ری خونه؟
‫مامانم سر کار پاره‌وقتشه واسه همین پیاده می‌رم.
‫پس کیفتو برات میارم!
‫نـ ـ نه نمی‌خواد...
‫باشه؛ دستتو می‌بوسه...
‫تازه، با آداچی هم خیلی حرف نزن.
‫چرا؟
‫چرا، چرا؟
‫و بعدش این‌طوری شد که...
‫یامادا سر مسائل مختلف بهم کمک می‌کرد.
‫وسایل تو رو هم با مال خودم برمی‌گردونم.
‫ها؟ هنوز دارم سوپمو می‌خورم...
‫کدوم قاشق... مال من بود؟
‫بـ ـ بـ ـ ببخشید!
‫واسه چی داری می‌لرزی؟
‫سه هفته‌ای شده که دستمو گچ گرفتم.
‫به این کمبود آزادیم عادت کردم، ولی...
‫بـ ـ بعدی.
‫بگیرش!
‫ببخشید! یادم رفت!
‫به این سبکِ کمک‌کردن یامادا عادت نکردم.
‫بچه‌ها، اینو نگاه کنید.
‫چیه؟ مجله‌ی خاک‌برسری؟!
‫نزدیک بود.
‫عـــه؟ چیه این؟ مجله‌ی آیدلیه که.
‫خیلی عاشق لمون‌زاکایی هــا.
‫بابا یه نگاه بنداز اول!
‫سر همچین مجله‌ی ساده‌ای دارن سروصدا می‌کنن...
‫عین همیشه موجودات پستی‌ان.
‫اووووه! یاماداست که!
‫چی...
‫عـــه! پس اسم مستعارش توی کار، آکینوـه!
‫ولی مگه یامادا-سان مدل نیست؟
‫چیه؟ اینو هم نمی‌دونستی؟
‫نه تنها مدله، بلکه توی ریلیتی شوها، ‫فیلم و کلی چیز دیگه هم بازی می‌کنه!
‫البته آژانسش مجبورش می‌کنه.
‫کاش این دهنِ لقمو گل بگیرن...
‫ولی اینکه توی مجله‌ی آیدلی هست، یعنی...
‫نکنه سعی داره آیدل بشه؟
‫لباس شنا؟!
‫ایش! به یه‌چیز فکر کردیم!
‫حالا هرچی، یامادا با مایو... ها؟
‫آره داش بریم مایو بگیریم.
‫می‌گم.
‫امروز با آداچی اینا درمورد چی حرف می‌زدین؟
‫می‌دونستم می‌پرسه.
‫هـ‌ ـ هیچی.
‫حرفای پسرونه می‌زدین؟
‫بگی نگی...
‫ببخشید.
‫عه راستی،
‫عیبی نداره درمورد کارش ازش بپرسم؟
‫شاید واقعاً دلش نمی‌خواد مردم موقعِ گرفتن عکسای جذاب ببیننش، نه؟
‫راستی! می‌شه یه‌سر بریم سوپری؟
‫اوووه! اینــــو!
‫سایتو هونوکا-چان از لمون‌زاکاست!
‫چه بانمکه!
‫چی...
‫ایـ ـ اینکـــــــه...
‫یامادای همیشگی.
‫اوه راستی، طالع‌بینی.
‫ایش.
‫این، بیشتر از عکس‌برداری‌های قبلی طول کشید.
‫بهم گفتن طبیعی رفتار کنم واسه همین استرس گرفتم.
‫ولی این‌جوری به‌نظر نمیای.
‫ولی، عواملِ اونجا خیلی باحال بودن!
‫آه، شرمنده!
‫همچین مهم هم نیست.
‫خب، عین خود همیشگیت شدی؛
‫پس به‌نظرم خوب شدن.
‫آه... منظورم اینه که خود ‫همیشگیت، عین همیشه خوبه.
‫اون یامادایی که من به دیدنش عادت دارم...
‫تعریف‌کردن از یکی چه سخته!
‫آها.
‫داری می‌گی اون منی که به دیدنش عادت داری،
‫بهترین نسخه‌ی منه دیگه؟
‫چرا این‌جوری گفتیش؟
‫آخه...
‫هیچی. اینو برات می‌خرم.
‫قضیه‌ای که سر کلاس پیش اومد رو فعلاً ولش کردم، ولی...
‫ذره‌ذره ازش می‌پرسم.
‫درمورد دنیاش که هیچی ازش نمی‌دونم.
‫کدومو از همه بیشتر دوست داری؟
‫چیز خاصیش مدنظرم نیست.
‫پس همه‌شو دوست داری!
‫ولی، کلاً با وقتایی که توی مجله‌های مد هستی فرق داری.
‫قبلاً دیدیشون؟
‫ها؟ نـ ـ نه بابا...
‫آبجیم تصادفی خریدش.
‫اوه، آها!
‫منطقیه.
‫فرق داره!
‫آرایشم، ژست‌هام و فضای موقع عکس‌برداری...
‫کـ ـ که این‌طور.
‫تازه...
‫شغلت رو... دوست داری؟
‫هوم.
‫نتونستم لبخند یامادا رو با چشم‌های خودم ببینم؛
‫احتمالاً...
‫تقصیر غروب خورشید خیلی روشن بود.
‫آروم بشکونشون.
‫یه‌بار دیگه... یه‌بار دیگه امتحان کن.
‫یامادا-سان!
‫ای داد بیداد...
‫راستی، ایچیکاوا-کون، تعطیلات زمستونی رو کجا رفتی؟
‫آه، اوم...
‫برگشتیم به شهرمون آکیتا.
‫ولی اونجا دستم شکست.
‫آکیتا...
‫همم...
‫بیرونم کردن.
‫راستی، یاداما-سان، تو چطور؟
‫تعطیلات زمستونی جایی رفتید؟
‫همم؟ سفر نرفتیم، اما...
‫با میکو رفتم آئویاما،
‫و شب کریسمس هم با ایچیکاوا بودم،
‫لحظه تحویل سال هم خونه‌ی نیان‌چی اینا بودیم،
‫و اولین زیارت معبد رو هم با...
‫شـ ـ شب کریسمس؟ صـ ـ صبر کن....
‫ها؟
‫حالا که فکرش رو می‌کنم، واکنشش منطقی بود...
‫اینا رو بیخیال، تو چطور هارا-سان؟
‫با کانزاکی‌-کون، فقط اولین زیارت معبد رو انجام دادم...
‫عــه؟ من فقط درمورد تعطیلات زمستونی ‫پرسیدم، چطور شد که حرف کانزاکی-کون شد؟
‫آه! گول خوردم!
‫بازگشت مورد انتظار اتمسفر گرم و نرم این دوتا...
‫خب، خب؟
‫شرمنده منتظر موندی!
‫چیزه...
‫باشگاه‌مون تعطیله، برای همین گذاشتم در بیان.
‫خـ ـ خط ریش، ها...
‫چیزه... عـــه...
‫توی همچین موقعیتی باید چیکار می‌کردم؟
‫قصد نداشتم قیافه یا چیزیش رو قضاوت کنم...
‫اگه یه نفر که دوستش داری، کاری بکنه که بهش نیاد...
‫چـ - چیزه، منم هنوز کسی رو ندارم که دوستش داشته باشم،
‫برای همین نمی‌دونم.
‫هنوز داری اینو می‌گی...
‫شماها.
‫جلوی موهاتون رو بدید داخل سربندتون.
‫عه؟ چشم!
‫من برات انجام می‌دم! این‌وری نگاه کن.
‫فـ ـ فقط یه‌کمش رو بذار بیرون باشه.
‫خیلی عجیبه!
‫که این‌طور...
‫آماده‌ست!
‫چی؟
‫همه‌ش به‌خاطر اینه که تو کمک نکردی هارا-سان!
‫شرمنده.
‫به‌هرحال، مزه‌ش حتماً خوبه!
‫بذار ببینم...
‫آه، اونو من درست کردم!
‫آمــــم!
‫چـ ـ چی...
‫ها؟
‫د ـ دست‌پخت تو همیشه بهترینه آداچی!
‫از دست تو، چقدر منو دوست داری!
‫آه، این افتاد.
‫این جا کلیدی خیلی نازه!
‫آره!
‫سگ‌های آکیتا خیلی نازن!
‫چه خوب...
‫آه، هارا-سان، غذاتو خوردی؟
‫مـ ـ من رژیمم‌، برای همین...
‫ولی تو همین‌جوری که هستی عالی هستی!
‫مگه نه، ایچیکاوا؟
‫ها؟ چیزه...
‫پس تو هم دیگه نذار خط ریشت بلند بشه!
‫هارا-سان اون‌موقع...
‫حتماً فهمیده قضیه چیه، نه؟
‫قضیه‌ی سگ آکیتا...
‫خوندی؟
‫آه، آره.
‫اگه درموردش از یامادا سؤال ‫بپرسه، اون چه جوابی می‌ده؟
‫البته، مشکلی نیست.
‫این‌جور حرفا مگه بین دخترا رایج نیست؟
‫تازه، یامادا با همه رابطه‌ش خوبه.
‫حتماً کلی سوغاتی و این‌جور چیزا می‌گیره...
‫بـ ـ ببخشید!
‫ا ـ اشکالی نداره.
‫ببخشید که خیلی کمک‌حال نبودم.
‫نه...
‫تازگیا، یامادا زیاد عذرخواهی می‌کنه.
‫«این‌قدر نگرانش نباش.
‫همین که کنارت باشم کافیه.»
‫عمراً بتونم همچین حرفی بهش بزنم.
‫ببین.
‫این مال جشن رسیدن به سن قانونی خواهرمه.
‫چه نازه!
‫خنده‌داره، مگه ‌نه؟
‫پس تویی که این عکسو ذخیره کردی هم خنده‌داری!
‫ا ـ این...
‫راستی!
‫عکسی که گفتی از مناظر برفی برات بگیرم.
‫ها؟ این چیه؟
‫آه، این برای وقتیه که از لبه‌ی صخره افتادم.
‫خنده‌داره، نه؟
‫آه، نه...
‫ای وای! نمی‌خواستم اینو بگم!
‫پس، دستت...
‫به‌خاطر درخواست من بود؟
‫نه! این...
‫به‌خاطر... بی‌حواسی خودم بود.
‫آه، راستی، هواشناسی پیش‌بینی ‫کرده هفته دیگه برف میاد.
‫نتونستم بگم.
‫اینکه وقتی به یامادا فکر می‌کنم،
‫حواسم به اطرافم نیست.
‫آه، درسته. می‌گن هفته دیگه برف میاد.
‫ها؟ اینو که من همین الان گفتم.
‫ها؟ راست می‌گی!
‫ببخشید.
‫این حالت صورت یامادا رو...
‫برای اولین بار می‌دیدم.
‫یامادا...
‫دیروز نه پیامی داد نه چیزی.
‫نکنه صدمه‌دیدن من رفته رو مخش؟
‫هوی. یه لحظه وقت داری؟
‫رفتارش عجیب شده؟
‫آره، یامادا.
‫دیروز، فقط یه‌دونه سیب‌زمینی سرخ‌کرده خورد.
‫فقط یه‌دونه؟
‫نه، یه پرس.
‫معمولاً دوتا می‌خوره و بازم جا داره.
‫ایچّی، تو ایده‌ای نداری؟
‫چه بدونم...
‫چرا از من می‌پرسی؟
‫درسته. چرا از ایچیکاوا-کون می‌پرسیم؟
‫ولی می‌دونی...
‫صبح به‌خیر!
‫ها؟ چی شده؟
‫هیچی.
‫پس واسه صدمه‌دیدن منه.
‫واقعاً داره اذیتش می‌کنه...
‫ها؟
‫نیست.
‫آکیتا کنتارو نیست.
‫کی؟
‫نـ ـ نه.
‫چیزی نیست.
‫وقتی از خونه می‌رفتی همراهت بود؟
‫شاید نبوده.
‫پس احتمالاً توی خونه‌ست.
‫بچه‌ها، بشینید سر جاتون!
‫تو همچین موقعیتی، چی باید بگم؟
‫نباید بگم که کنجیروی خودم رو می‌دم بهت.
‫پیش‌بینی هواشناسی می‌گه ‫قراره برف امروز سنگین‌تر بشه،
‫برای همین کلاس رو زودتر تعطیل می‌کنیم که برید خونه.
‫واقعاً؟
‫ایول!
‫انگار هارا-سان جا کلیدی سگیش رو گم کرده.
‫جا کلیدی سگی؟
‫آکیتا کنتارو همون چیزه، درسته؟
‫یامادا-سان خیلی غمگین به‌نظر می‌رسید.
‫ها؟
‫ممنونم. کافیه.
‫خودم دنبالش می‌گردم.
‫لعنتی... لعنتی، لعنتی!
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی!
‫خدا می‌دونه کجا افتاده...
‫تازه، من حتی نمی‌دونم از چه راهی میاد مدرسه.
‫دنبال چیزی می‌گردی؟
‫ها؟ نه...
‫آنّا معمولاً از این‌طرف نمیاد.
‫خونه‌ش اون‌وریه.
‫این راهیه که معمولاً ازش میاد.
‫ممنونم.
‫بدنم داره یخ می‌زنه...
‫دست شکسته‌م، درد می‌کنه.
‫این کار... بی‌معنیه.
‫فقط برای رضایت خودمه!
‫اما...
‫خونه هم نبود.
‫هیچ‌جا نبود!
‫با اینکه هی گشتم، و گشتم...
‫هستش!
‫مطمئنم یه‌جایی هست!
‫حتی اگه پیداش نکنیم، اون هستش!
‫ناپدید نمی‌شه.
‫پس...
‫نگرانش نباش.
‫اوناهاش... اوناهاش!
‫کسی که پیداش کرده، به درخت آویزونش کرده!
‫ممنونم...
‫ممنونم!
‫ا ـ اگه اینجا ندیده بودمت،
‫پیداش نمی‌کردم.
‫آه، حالت خوبه؟
‫هیچ‌وقت برام درس نمی‌شه، نه؟
‫خونه‌ی من...
‫همین بغله.
‫می‌خوای...
‫بیای و یه‌کم گرم شی؟
ارائه ای از ‫وبسایت مــونت مــووی MontMovie.Net | @MontMovie