‫آه!
‫آنّا-چان! خوب موقع اومدی!
‫این شکلات‌های ولنتاین واسه توئن.
‫اینا هم!
‫مرسی.
‫چه بانکمه!
‫خیلی خیلی!
‫چرخ‌زدن!
‫شاید یه‌دور دیگه هم بچرخم.
‫تا الان پنج دور چرخیدیا!
‫ببین چقدر شکلات گرفتم!
‫آره، خوش به حالت.
‫تو چی؟
‫من؟ از مامانم گرفتم...
‫امروز هم عین بقیه‌ی روزاست.
‫خوشحالی، نه؟
‫چهاردهم فوریه.
‫خب، مامانمه بالأخره...
‫هوم، هوم. عالیه.
‫بریم غائله‌ی این شکلات‌های اجباری رو ختم کنیم!
‫نباید بذاریم پسرای بدبخت دیگه هم اشتباه برداشت کنن!
‫خـــب! اگه توجه نکنید، ‌باخت می‌دید!
‫مگه قرار نبود غائله‌شو ختم کنیم؟
‫شبیه پنگوئن‌ان.
‫زود باشید شفاف‌سازی کنید.
‫تو هم برداشتی؟
‫نه.
‫پس اون واسه تو.
‫نمی‌خوام مرسی!
‫خودم می‌دونستم واسه همین گذاشتمش رو میزت.
‫ها؟
‫همم؟
‫یامادا!
‫من امروز پسرم، می‌دونی که!
‫عجب شکمویی‌ای تو!
‫حاجی اینجا رو! مغز روش شبیه قلبه!
‫این یه نشونه‌ی مخفیه؟
‫ولم کن باو.
‫نباید چیزی می‌دادم بهشون.
‫به‌مولا.
‫یه شکلات کوچیک باعث برداشت اشتباه می‌شه.
‫پسرا در این حد دلشون پاکه!
‫تو هم همینی، نه؟
‫تو از اون پسرای دل‌پاک عین سیندرلایی!
‫خفه شو.
‫بیا امروز شوگی بازی کنیم!
‫ولی من قوانینش رو نمی‌دونم.
‫عیبی نداره، ما می‌خوایم شوگیِ شکلاتی سه‌تایی بازی کنیم.
‫پس دیگه اصلاً هیچی نمی‌دونم.
‫دیگه فکر اینو اصلاً نمی‌کردم...
‫فکر چیو؟
‫تو هم بگو.
‫«فـ ـ فکر ایـ...»
‫الان نه!
‫پس کی؟
‫شاید کل زندگیم هم بشینم پای ‫این، ولی ‌بازم چیزی ازش نفهمم.
‫ها؟
‫پس چطوری بـ...
‫تو بردی.
‫ها؟
‫بفرما.
‫همه‌ی تکه‌ها واسه برنده‌ست.
‫قانونش اینه.
‫حالا وقتشه...
‫چی؟
‫مرسی...
‫شکلات...
‫اینا شکلاتن...
‫معلومه که هستن.
‫شکلاتت رو نشون بده!
‫شکلات تو هیچ قلبی نداره. از اون اجباری‌هاشه! خوبه!
‫اصلاً دلم نمی‌خواد عین اون برداشت اشتباه بکنم!
‫گفتم که باید روی همه‌ش می‌نوشتیم «اجباری»!
‫والا اینا نمی‌ذارن آدم با خیال راحت شکلات هدیه بده.
‫تا تکلیف احساسات رو مشخص نکنیم، فایده نداره.
‫شکلات...
‫نه بابا، همین که یامادا هیچ شکلاتی ‫به کسی نداده در نوع خودش معجزه‌س.
‫نکنه بازم داره جوری رفتار می‌کنه که نشه پیش‌بینیش کرد؟
‫آخه این‌جوری من چطوری بدوئم؟!
‫این...
‫اوه.
‫مرسی...
‫حسودیم می‌شه.
‫نمی‌تونی شکلات همه رو بگیریا.
‫منظورم این نبود!
‫امروز زیادی غیرقابل پیش‌بینی شده.
‫ولی چرا شکلات‌دادن توی مدرسه رو این‌قدر گنده‌ش کردن؟
‫آخه، هارا-سان و کانزاکی-کون باهم ‫تا خونه می‌رن و سر قـ ـ قرار هم می‌رن، نه؟
‫می‌تونه هروقت بخواد شکلاتو بده.
‫ساعتای روز زیادن.
‫مدرسه جای آموزش و یادگیریه.
‫و نه، من حسودیم نشد.
‫فعلاً.
‫ها؟
‫منم برسون.
‫دوچرخه‌سواری این‌مدلی ترسناکه.
‫یه‌کم یواش‌تر برو.
‫ساعتای روز زیادن.
‫بازم داریم دوتایی سواری می‌کنیم، ‌نه؟
‫آخرین باری که از جلوی پاسگاه پلیس رد ‫شدیم، ‌پیش خودم گفتم دیگه مردم که مردم.
‫اصلاً متوجه‌ش نشدم!
‫اون‌موقع با خودم گفتم بهت بگم پیاده شی...
‫از تغییرکردن می‌ترسی،‌ نه؟
‫بعد از اون حرفت، نتونستم بگمش.
‫جدی اون حرفو زدم؟
‫مطمئنم دقیقاً‌ همینا رو گفتی.
‫یامادا، تو از اونایی که عاشق تغییری واسه همین درک نمی‌کنی.
‫آره.
‫ولی، فکر کنم الان درک می‌کنم.
‫شاید واسه اینه که الان خیلی خوشحالم...
‫نـ ـ نه! بازم می‌خوام!
‫آخه، هنوز گشنمه.
‫چـ ـ چیزاشون خیلی گرونن.
‫نون شکلاتی گرفتی؟
‫هوممم.
‫مگه از دخترای سال‌اولی کلی شکلات نگرفتی؟
‫اشکالی نداره! همیشه واسه شکلات جا دارم!
‫توی پاکتش، پر از شکلات اجباریه.
‫فِش‌فش!
‫نکن!
‫نمی‌کردم که!
‫ایچیکاوا... شکلات...؟
‫نه، چیزه...
‫چه مدل شکلاتی به‌نظرت شکلاتیه که معنی خاصی پشتشه؟
‫سؤال سختیه...
‫شاید تا وقتی خود طرف بهم نگه، نفهمم.
‫سخته...
‫اوه، ولی فکر کنم اگه قلبی باشه، یه‌عده برداشت اشتباه بکنن!
‫حداقل آداچی که این‌جوری بود.
‫اچیکاوا.
‫ها؟
‫هــا؟
‫عه؟!
‫واسه تو.
‫مرسی...
‫ها؟!
‫یه‌کمیش رو صورتته.
‫بای بای!
‫یه‌لحظه...
‫جدی‌جدی پیش خودم امیدوار شدم.
‫شاید تا وقتی خود طرف بهم نگه، نفهمم.
‫هـ ـ هنوز اینجایی که...
‫زود باش، تو می‌تونی!
‫چیزه...
‫این واسه توـه.
‫توی کلاس که بودیم گفتی؛
‫امروز، پسری.
‫من امروز پسرم، می‌دونی که!
‫فعلاً.
‫نه، وایسـ...
‫خوبه!
‫خودشه!
‫ایده‌ی خوبی بود.
‫حرکت درستی بود.
‫آخه یاماداست هــا.
‫نــــــه، خیلی چندش بود!
‫چرا یه‌چیزی رو برداشتم که ‫روش نوشته بود «بوسه‌ی آبدار»؟!
‫می‌ترسم نگاه کنم...
‫عه؟
‫چهاردم فوریه.
‫اووووه!
‫ساعت 7:26 شب.
‫گفتم بذار مسیری که وانتارو رو بیرون می‌برم رو عوض کنم.
‫یو.
‫بعدش یادم اومد نزدیک خونه شماییم.
‫بیا یکم راه بریم.
‫باشه...
‫می‌خوای قلاده‌ش رو بگیری؟
‫اشکالی نداره؟
‫مطمئن شو خوب نگهش داشتی.
‫این‌طوری.
‫آها...
‫خیلی خب!
‫وقت قماره!
‫چیزی که می‌خوام هات چاکلته،
‫چیزی که نمی‌خوام هم قهوه تلخه،
‫هم‌زمان فشارشون می‌دیم و هیجان رو تجربه می‌کنیم!
‫به این می‌گی قمار؟
‫ای!
‫هم‌زمان فشارشون دادم که!
‫اشکال نداره، می‌دمش به تو.
‫عـه؟
‫سپاس...
‫بعدش چی گفت: «بذار مورچه بره دور شه!»
‫بـ ـ بعدشم...
‫امروز عجیب شدی یامادا.
‫یه جورایی.
‫همیشه عجیبم.
‫درسته.
‫یه دور از جونی چیزی!
‫خودت گفتی خب.
‫همیشه چــی بود که بهم می‌گفت عجیب، حالا چون نبود من گفتم.
‫سردت نیست؟
‫نه خیلی.
‫بابت شکلات امروز ممنون!
‫عه، چیز...
‫امسال هوا گرم‌تر شده ها، نه؟
‫آره...
‫گمونم دیگه برف نباره.
‫اینجا چه‌خبره؟
‫ا ـ ایچی...
‫امروز شکلات گرفتی ایچیکاوا؟
‫از کسی به جز خانواده.
‫ها؟
‫بفرما.
‫قانونش اینه.
‫حالا وقتشه...
‫واسه تو.
‫نه.
‫هومم؟
‫تـ ـ تو به کسی شکلات دادی؟
‫پرسیدن این سوال مشکلی نداره؟
‫نه. تصمیم گرفتم شکلات اجباری به کسی ندم.
‫آه، که این‌طور...
‫همم؟
‫همه‌ی تکه‌ها واسه برنده‌ست.
‫واسه تو.
‫آره بابا، منم با حرف آداچی که می‌گفت باید شکلات اجباری رو بذاریم کنار موافقم.
‫همش باعث می‌شه پسرای بدبخت نیت‌شون رو اشتباه برداشت کنن.
‫تلخه؟
‫وقتی گفتم از چیزای شیرین بدم میاد، دروغ می‌گفتم.
‫پس...
‫یـ ـ یکم زیادی شیرین درستش کردم...
‫دوـ؟
‫نصف!
‫ممنون.
‫اشکالی نداره.
‫اگه اشتباه برداشت کنی هم اشکالی نداره.
‫یامادا...
‫ها؟!
‫عــه؟!
‫نتونستم درست انجام بدم...
‫هیچ‌کدوم رو...
‫عه این‌که خیلی خوش‌مزه‌ست!
‫چیز، عه این‌که رو نباید می‌گفتم، خیلی خوبه!
‫پس...
‫...یکی دیگه بهم بده.
‫یامادا...
‫منو...
‫چته، چرا قیافه‌ت رو اون‌طوری کردی؟
‫برای روز سفید چه خاکی به سرم بریزم؟
‫هنوز یه ماه وقت هست که.
‫نه.
‫باید بگی «فقط یک ماه دیگه وقت هست».
‫درسته. من از یامادا شکلات گرفتم.
‫بله که گرفتم!
‫آیا می‌تونم چیز مناسبی
‫برای روز سفید بهش بدم؟
‫چیزی که مهمه، من و این یک ماهه!
‫تو که فقط شکلاتی که سکینه به کل کلاس داد رو گرفتی.
‫ولی مال من، یه فندق شکل قلب داشت!
‫دخترا از این سیگنالای ریز زیاد می‌دن دیگه!
‫این بدبختو از این سوءتفاهم خلاص کن، موئه-چان.
‫همیشه یه شانسی هست!
‫اجباری بود، یا واقعی؟ فهمیدن معنیش رو می‌ذارم به عهده خودت!
‫ظالمو نگاه!
‫می‌دونستم!
‫خیلی دلم «ایر پاد» می‌خواد!
‫ولی می‌دونی، می‌خوام یه چیزی بگیرم که داد بزنه:
‫«فوق‌العاده‌ای!»
‫«عجب سلیقه‌ای!» «من مال تو‌ام» «اصلا زن دومت هم می‌شم!»
‫داداشمون باشگاه هواداری می‌خواد.
‫باید براش لباس زیر سکسی بگیرم!
‫چی چی می‌گی «باید»؟
‫شکلاتی که خودش درست کرده بود رو گرفتم، پس باید لباسو خودم بدوزم؟
‫داری پایه‌گذار مرگت اجتماعیت می‌شی ها...
‫من شاید ببرمش به یه بوفه شیرینی.
‫اوه، عجب ایده خوبی دادی!
‫همم؟!
‫اما، بخش سخت ماجرا دعوت کردنشه...
‫وایسا، تو ام شکلات گرفتی؟!
‫آه!
‫گمونم، شاید...
‫دیگه دلیلی برای دروغ گفتن نیست.
‫ها! حتما دختره زشته!
‫آخه، اگه طرفو دوست نداشته باشی، کی اهمیت می‌ده که چی براش بگیری؟
‫من دخترایی که دوستم دارن رو دوست دارم!
‫نباید بذاری فرصتی روی زمین بمونه.
‫این زمینه یکم بیابونی و برهوته فقط.
‫داشتم بهش فکر می‌کردم، و فهمیدم چیزی راجع به سکینه نمی‌دونم.
‫این چیزیه که منو می‌ترسونه. دوست ندارم کاری رو سرسری انجام بدم.
‫چه جدی گرفتی.
‫حالا کجا داریم می‌ریم؟
‫آه!
‫اوه.
‫ها؟
‫نانجو-پایسن با من توی شورای دانش‌آموزیه.
‫عه؟ این یارو انگار داره محو می‌شه!
‫دخترا از سر و کولش بالا می‌رن! بیا ازش کمک بگیریم!
‫این یارو هنوز هست...
‫نه بابا اون‌قدرا هم پرطرفدار نیستم.
‫آره جون خودت!
‫فقط یه حسی دارم که بهم می‌گه کی فرصت خوبیه.
‫گمونم می‌تونم بفهمم کی زمان خوبیه.
‫نخیر، نمی‌تونی.
‫این یارو هم شکلات ولنتاین گرفته، و ‫داشتیم فکر می‌کردیم که در ازاش چی بدیم.
‫عه؟ گرفتی؟
‫ولی من خیلی نمی‌دونم که اون دختر چی دوست داره.
‫بنظرت بهتره اول ببینم چی دوست داره؟
‫نه، این کار فایده‌ای نداره.
‫دخترا و پسرا هیچ‌وقت نمی‌تونن هم‌دیگه رو درک کنن.
‫همم، راست میگیا.
‫این‌طور فکر می‌کنی؟
‫اونا اصلاً انگار یه موجود دیگه‌ان.
‫طرز تربیتشون، سلایق و ارزش‌های متفاوتشون.
‫با این‌حال، وقتی بشناسیشون، متوجه می‌شی که چه‌ چیز‌های مشترکی دارید.
‫منظورم، پیدا کردن چیزی که بتونید باهم ‫به اشتراک بذارید یا از هم‌دیگه درک کنید.
‫آه، یعنی چی براش هدیه بگیرم؟
‫لباس زیر چطوره؟
‫آه، خودمم همین فکرو داشتم!
‫مطمئنم خوش‌حال می‌شن.
‫نه، ایچیهارا-کون؟
‫چه تله مسخره‌ای.
‫می‌دونستم که کسی بهتر از پایسن برای این سوال نیست!
‫واقعا؟
‫تو بیشتر از اون باعث می‌شی من چیز‌های جدیدی متوجه بشما.
‫عـ ـ عاشق من نشیا!
‫برم برسم به تمرینم!
‫منم برم خونه.
‫اوه!
‫هی!
‫بس کن...
‫مـ ـ من... یامادا رو...
‫صبر کن، صبر کن!
‫اوه! خدانگهدار!
ارائه ای از وبسایت مــونت مــووی MontMovie.Net | @MontMovie
‫ ارائه ای از وبسایت مــونت مــووی MontMovie.Net | @MontMovie
ارائه ای از وبسایت مــونت مــووی MontMovie.Net | @MontMovie