وبسایت «مــونت مــووی» تقدیم می کند :.: MontMovie.Net :.:
مـونـت مـووی در تلگرام و اینستاگرام @MontMovie
« آنچه در سریال قتلی در آنسوی دنیا اتفاق افتاد »
‫اگه بتونیم یه زنی رو پیدا کنیم که ‫با قاتل درگیر شده باشه
‫و از دستش زنده مونده باشه ‫تا به بقیه درموردش بگه، چی؟
‫باید هزار تا گزارش مثل این باشه
‫ولی ما فقط به یکیش نیاز داریم
‫که به اون جواهراتِ نقره‌ای اشاره کرده باشه.
‫- پشمام ‫- آره
‫- باید بریم حضوری باهاش حرف بزنیم ‫- چطوری؟
‫من میام دنبالت. ‫می‌تونم تا ایالتِ «آیووا» رانندگی کنم.
‫بیل فرا دیشب فوت کرده.
‫- چی؟ ‫- وای خدا جون
‫انگار نیمه شبِ دیشب ‫توی اتاقش اوردوز کرده.
‫ری؟
‫می‌تونی کمکم کنی؟
‫البته.
‫معمولاً آدمای راست دست
‫مواد رو ‫توی بازوی دستِ راستشون تزریق می‌کنن؟
‫به ندرت... ‫مگر اینکه لازم باشه.
‫بیل خودکشی نکرده.
‫یکی اون رو کُشته.
‫احتمالاً کارِ یکی از افرادِ داخلِ این اتاق ـه.
‫دوربین‌های اینجا بی‌سیم ـه.
‫هرکدومشون ‫شبکه‌ی محلی مجازیِ مخصوص به خودش رو دارن.
‫فقط گیر نیفتی!
‫وقتشه رازات فاش بشن رفیق.
مریم صرافها و عرفان طبرسی :مترجمان @Erfan_CFSF & @maryamsarafhaa
«قتلی در آنسوی دنیا» «بازماندگان - قسمت سوم»
نام آهنگ: Heads up خواننده: Warpaint
‫راستی، ماشینِ باحالیه.
‫مرسی. ‫مالِ عموم ـه.
‫ازش قرض گرفتم.
‫البته خودش... ‫خودش هنوز نمی‌دونه.
‫- یعنی دزدیدیش؟ ‫- نه، براش یادداشت گذاشتم
‫دو مایل دیگه می‌رسیم.
‫تاحالا درباره‌ی مُردن ‫به خاطر مسیریاب چیزی شنیدی؟
‫مدام اتفاق میفته.
‫یه مادر و پسر توی «دث ولی» بودن...
‫که همینطور ‫دنبالِ مسیریاب رفتن توی یه باتلاقِ شنی
‫کل ماشینشون رفت توی باتلاق.
‫خیلی وحشتناک بود. ‫مُردن.
‫چرا مسیریاب باید اون سمتی می‌بُردشون؟
‫فکر کنم سریع‌ترین مسیرِ رسیدن ‫از مبدا به مقصد بوده.
‫اونا چرا از توی باتلاقِ شنی رد شدن؟
‫- چرا از اونجا رد شدن؟ ‫- آره
‫عه...نمی‌دونم ‫فکر کنم....
‫فکر کنم...
‫خب آدما به مسیریابشون ‫بیشتر از خودشون اعتماد دارن.
‫مگه نه؟
‫آره، شاید آدمای احمق اینجوری باشن
‫- آره، آدمای احمق ‫-آدمای احمق اینکار رو می‌کنن
‫آره، احمقا!
‫می‌دونی چیه ‫فکر کنم این قربانی
‫بعد از پیدا شدنِ اون دخترِ ناشناسِ ‫توی محیطِ ساختمون نیمه کاره، کُشته شده.
‫آره ‫و شاید بعد از اون بازمانده‌ای که
‫قراره بریم دیدنش!
‫باید اینجاها یه ردی از خودش گذاشته باشه.
‫فکر کنم خودشه.
‫توی گزارش کالبدشکافیش نوشته بود ‫وقتی آورده بودش اینجا، زنده بوده.
‫ماریسا بهاری.
‫متولدِ شهرِ لینکلن توی ایالتِ نبراسکا ‫(ایالتی توی آمریکا)
‫عزیزِ از دست رفته‌ی...
‫امیر و بنیامین بهاری.
‫اون توی فضای باز کارش رو انجام داده.
‫آخه نه درختی هست ‫نه ساختمونی.
‫حتی از اینجا می‌تونی جاده رو ببینی.
‫حتی سعی نکرده یواشکی کارش رو انجام بده.
‫فکر می‌کنی، می‌خواسته دستگیر بشه؟
‫نه.
‫نه، به نظرم با خودش فکر می‌کرده که
‫کارش خیلی خوبه. ‫و هیچ‌وقت، هیچکس نمی‌تونه اونو گیر بندازه.
‫من قراره گیرت بندازم.
‫- ری؟ ‫- بله داربی؟
‫بقیه کجان؟
‫مهمان‌ها برای اجرای زیبا رفتن توی کتابخونه.
‫ممنونم.
‫سلام.
‫فکر کنم با هم آشنا نشدیم.
‫من داربیم.
‫تو روهان هستی، درسته؟
‫بیل رو می‌شناختی.
‫اوهوم.
‫داربی؟
‫ببخشید.
‫حالت چطوره؟
‫عه...
‫خوبم.
‫این اتفاق خیلی آدم رو برآشفته میکنه.
‫مرگشون...عشقشون! ‫به گمونم...
‫اینکه هرطور می‌خوان میان و میرن
‫و هرکاری می‌خوان با ما می‌کنن.
‫- آره، ناراحت کننده است ‫-می؟ ببخشید
‫میشه چند لحظه با داربی حرف بزنم؟
‫- آره ‫- ممنونم. سلام
‫توی فیلم‌ها چیزی پیدا کردی؟
‫نه.
‫فکر می‌کنم راستش رو نمیگی.
‫جداً؟ چطور مگه؟
‫داربی منم می‌تونم اون فیلم‌ها رو هک کنم.
‫می‌دونم. ‫مسئله اینجاست که
‫چرا خواستی من به جات اینکار رو بکنم؟
‫دهن توام مزه‌ی آهن گرفته؟
‫جانم؟
‫غم... ‫باعث میشه پشتِ زبونت مزه‌ی فلز حس کنی.
‫عه....
‫نه، هیچ طعمی حس نمی‌کنم.
‫حس خواهی کرد.
‫می‌دونستی وقتی لی توی فلوریدا بود ‫بیل این اطراف بودش؟
‫داشت بهمون کمک می‌کرد ‫تا اون خونه‌ی کوچیکِ قدیمی
‫که توی شهرِ کریستال ریور بود رو ‫از دست منابع طبیعی نجات بدیم.
‫پس حتماً اون رو خیلی خوب می‌شناختی!
‫نه، فقط چندبار دیدمش.
‫لی یه جورایی داشت یه سرپناه ‫برای آدمای بی‌سرپرست
‫توی اونجا درست می‌کرد.
‫زیبا می‌خواد شروع کنه. ‫باید از همه بخوایم سر جاشون بشینن.
‫بذار یه تازه‌اش رو بهت بدم.
‫اوه...ممنونم.
‫شرابِ شیراز، برای ایران ـه. ‫به لطفِ زیبا!
‫از سالِ 1964، توی خودِ ایران ‫توی کوزه‌ی سفالی نگه داشته بودنش.
‫ببخشید که دیشب خوردم بهت.
‫- تقصیرِ من بود ‫- نه،نه. تقصیر تو نبود
‫اگه می‌خواستی چیزی برات بیارم، بهم خبر بده.
‫آره، راستش...
‫می‌دونی دیشب ‫کی برای اتاق 11 چایی سفارش داده؟
‫بیل بود؟
‫- از شرابت لذت ببر ‫- خبر داری
‫گفته بود چند تا فنجون براش ببرن، توماس؟
‫باید برای مهمون‌های دیگه هم شراب بریزم.
‫هی.
‫بعدش قراره من رو سوال و جواب کنی؟
‫اونها 5 هزار نسخه از کتابت چاپ کردن
‫و تو فقط 2 هزار نسخه‌اش رو فروختی؟
‫آره.
‫تاثیرگذار بودن فقط توی این نیست که ‫حرفی برای گفتن داشته باشی
‫بلکه به این معناست که ‫جوری حرفت رو با قدرت بزنی
‫که بهش گوش بدن.
‫اون یه چیزی توی وجودت دیده.
‫برای همین هم تو رو دعوت کرده اینجا.
‫یه توصیه دوستانه بهت می‌کنم، داربی.
‫دستی رو که ممکنه بهت غذا بده رو
‫گاز نگیر!
‫سلام به همگی. ‫سلام.
‫واضح ـه که به ایسلند اومدم ‫تا بیل فرا رو ببینم.
‫سالهاست که کارش رو دنبال می‌کردم.
‫خیلی تحسینش می‌کردم.
‫من...
‫با تمام کارهایی که اون می‌کرد ‫یا تمام حرفاش موافق نبودم، اما...
‫به نظرم اون سعی داشت...
‫با تاریکی که حس می‌کرد ‫دنیا رو فراگرفته مبارزه کنه
‫و من می‌تونستم درکش کنم.
‫این آهنگ توی سال 1900 نوشته شده
‫توسط مردی که توی زندان بود. ‫(توسط محمدتقی بهار)
‫اون این آهنگ رو نوشت ‫برای همین روحش رها و آزاد بود.
‫شاید روح بیل هم رها و آزاد باشه.
‫این شعر روایتگر گفتگویی است‫) بین شاعر و مرغی در قفس که هر دو ناامید هستند.)
‫شاعر از مرغ سحر می‌خواهد که) ‫از قفس بیرون بیاید و نغمه‌سرایی کند)
‫(اما مرغ محبوس به جای آواز، آه و ناله سر می‌دهد)
‫(تا جایی که شاعر به تنگ می‌آید)
‫(و از او می‌خواهد که بس کند.)
مــوــنــــت مـو.وی ر.و سـر.چ کـن
‫از اونجایی که ما به خوبی ‫برای انتقالِ جسدِ آقای فرا
‫به شهر ریکیاویک کمک کردیم
‫احتمالش زیاده که روزنامه‌نگارای زیادی تماس بگیرن ‫تا بخوان اطلاعاتِ بیشتری به دست بیارن.
‫و به دنبال شایعه‌پراکنی ‫یا حتی بدتر از اون باشن
‫شاید بگن از دوستان ‫و یا خانواده‌ی آقای فرا هستن
‫و یا بگن از کارمندانِ سفارتخونه هستن.
‫در جوابِ هر کدوم از این تماس‌ها
‫جوابتون فقط اینه که...
‫نه تایید می‌کنیم و نه تکذیب.
‫ازتون می‌خوام یادتون باشه
‫ما نه تنها باید از اعتبارِ این هتلِ جدید ‫محافظت کنیم
‫بلکه باید از آقای رانسن هم محافظت کنیم
‫نمی‌خوام تو رو توی دردسر بندازم.
‫خانم هارت. ‫شما نباید اینجا باشید.
‫ولی تو باید هرچی می‌دونی رو بهم بگی.
‫حتی نیاز نیست بهم بگیشون. ‫فقط برام بنویسش.
‫بیل دوستِ من بود ‫و اون خودکشی نکرده.
‫و جفتمون می‌دونیم اونا دارن ‫یه چیزی رو این وسط پنهان می‌کنن.
‫هر اتفاقی که اینجا بیفته ‫به شدت محرمانه است
‫اونها کارکن‌هایی رو می‌خوان ‫که حرف نمی‌زنن.
‫و حاضرن بابت همچین چیزی پول خوبی بدن.
‫من توسط ماریوس انتخاب شدم ‫و تازگی از برلین با هواپیما آوردنم اینجا.
‫توماس؟
‫من با چشمام مُردن اون رو دیدم.
‫و اینکه اون ترسیده بود.
‫اون خیلی ترسیده بود.
‫لطفاً.
‫سه تا.
‫چی؟
‫ازم پرسیدی چند تا فنجونِ چایی بود!
‫سه تا فنجون بود.
‫[روهان راوجیت] ‫[اتاق شماره سه]
‫[شان کروز] ‫[اتاق شماره چهار]
‫ری؟
‫معذرت می‌خوام.
‫موسیقی باعث میشه به سختی صدات رو بشنوم.
‫اوه، عه...ری ‫موسیقی رو خاموش کن.
‫ری، تو محدودیت داری ‫یا می‌تونی به اینترنت دسترسی داشته باشی؟
‫من به اینترنت دسترسی ندارم.
‫آخرین وب‌گردی که بهش دسترسی دارم ‫برای یک هفته پیش ـه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب ‫باشه...
‫بیا از همون استفاده کنیم.
‫ری، میشه برام بررسی کنی و ببینی که
‫از بینِ مهمون‌های توی اعتکاف
‫کدومشون با بیل فرا ارتباطی داشته
‫یا با هنرمندی به اسم فنگز
‫و از الیور شروع کن!
‫البته.
‫می‌خوای پروژکتور رو روشن کنم؟
‫آره، روشنش کن.
‫الیور توی توییتر نوشته که ‫فنگز آرتیست نیست!
‫اون یه برنامه‌نویسِ شکست خورده است ‫که نیاز به توجه داره.
‫بیل چه واکنشی به این پیام داشته؟
‫اون رو توی توییترش بازنشر کرده.
‫خیلی‌خب.
‫دیگه کی توی اعتکاف با بیل فرا ارتباط داشته؟
‫توی چهارم ماه ژوئیه سال 2019 مارتین ‫یکی از پیام‌های توییتر فنگز رو لایک کرده
‫هشت تا از ثروتمندترین مردانِ جهان
‫داراییشون برابر با جمعِ دارایی 3.6 میلیارد ‫از فقیرترین آدمای دنیاست.
‫لو می و بیل هم توی دسامبر سال 2018 ‫توی یه پروازِ مشترک
‫ از هنگ‌کنگ به سمتِ ونکوور بودن.
‫از کجا می‌دونی؟ ‫این که توی ویکی‌پدیا نیست.
‫اطلاعاتی که ‫از طریقِ تراکنشِ کارت اعتباریشون دارم.
‫وقتی داری بلیتِ هواپیما میخری
‫شرکتِ کارت اعتباریت
‫شهرهایی که بهش وارد میشی ‫یا ازش خارج میشی رو ثبت می‌کنه.
‫یعنی الان اطلاعاتِ تراکنشِ کارت بانکی‌ها ‫برای اطلاع عموم آزاد ـه؟
‫برای زمانِ تکمیلِ فرآیندِ خریدنِ چیزی ‫دسترسی به اطلاعات تراکنش‌ها آزاد ـه.
‫دیگه کی توی اعتکاف با بیل فرا
‫به صورت آنلاین ارتباط داشته؟
‫توی نمایشگاه فنگز به اسمِ ‫«جنونِ مصنوعی»
‫که توی تاریخ 3 می 2021 توی دیترویت بود
‫لی اندرسن-رانسن حضور داشته.
‫و اندی رانسن و بیل چی؟
‫هیچ ارتباطِ شناخته شده‌ای
‫بین اندی و بیل فرا، به جز ارتباط بیل با لی ‫وجود نداره.
‫روهان چی؟ ‫اون چیکارا می‌کرده؟
‫اون متخصصِ آب و هوا ‫و فعالِ محیطِ زیست ـه.
‫اون جزو اولین نفرایی بود که ‫خطر و نقشِ وجودِ کربن
‫توی تغییراتِ آب و هوا رو اعلام کرد.
‫اون توی سالِ 1987 توی مسکو دستگیر شد
‫و توی زندان‌های صحرایی ‫به مدت سه سال
‫به اتهامِ جاسوسی ‫و ارتباط با حادثه چرنوبیل نگه داشته بودنش.
‫و روهان با بیل چه ارتباطی داشته؟
‫از سال 2006 به بعد ‫هیچ اطلاعاتی
‫از روهان راوجیت وجود نداره.
‫و از کشتیِ «آخرین شانس» از سال 2006 به بعد
‫هیچ اطلاعاتِ ثبت شده‌ای ‫توی پایگاهِ اطلاعاتیِ دریانوردی نبوده.
‫روهان یهو آب شده رفته توی زمین!
‫هرچند خیلی عجیبه ‫اونجوری که اون داشت گریه می‌کرد...
‫انگار بیل رو خیلی خوب
‫می‌شناختش.
‫شان چطور؟
‫ارتباط اون با اندی چیه؟
‫بعد از اینکه اون ‫اولین زنی شد که روی ماه پا گذاشته
‫شان کروز، از رهبرانِ جهان خواست
‫تا هزینه‌ی اکتشافاتِ فضایی رو تامین کنن.
‫توی سالِ 2017 شان توسط ‫شرکتِ رانسن استخدام شد
‫تا پروژه‌ی به استعمار در آوردنِ ماه رو ‫براشون رهبری کنه.
‫خیلی‌خب ‫الیور چه معامله‌ای باهاشون کرده؟
‫من چیزی درباره‌ی ‫معامله‌ی در حال انجامِ الیور نمی‌دونم.
‫عه،نه ‫منظورم اینه الیور چیکارا کرده؟
‫الیور مارون از یکی از ‫اسباب‌بازی‌های رباتیکِ بچگیش
‫که شبیه خودش بود الهام گرفته ‫تا بتونه رباتی رو توسعه بده که
‫مشکلاتی که ‫برای افرادِ فلجِ جامعه بود رو از بین ببره
‫اون توی سن 16 سالگی ‫توسط دانشگاهِ آکسفورد پذیرفته شد
‫اون جوون‌ترین برنده‌ی جایزه‌ی مراسمِ ‫«صندلیِ پیرون کیم»
‫- توی رشته‌ی رباتیک توی هاروارد بود. ‫- خدا جون
‫کسی اینجا هست که آدمِ معمولی‌ای باشه؟
‫نه، داربی!
‫حتی خودتم نیستی.
‫ری؟
‫چطور می‌تونم کمک کنم؟
‫هیچی، بیخیال.
‫یکیشون
‫خلاص شد
‫بقیه
‫ماموریت
‫هنوز مونده!
‫داربی
‫دمای بدنت به طرز خطرناکی اومده پایین.
‫عه؟ نه بابا، ری!
‫اگه لباسات خیس شده ‫سریعاً درشون بیار.
‫آره.
‫اوه.
‫اول بدنت رو گرم کن.
‫گرم شدنِ اعضایی که از قلب دورن ‫باعث ایجاد شوک تو بدنت میشن.
‫توی کمد ‫وسایلِ اورژانسی هست.
‫از اونجا یه کیسه‌ی آبِ گرم با ‫پتویِ مخصوص پزشکی بردار.
‫ری؟
‫بله داربی؟
‫ممنونم.
‫خواهش می‌کنم.
‫دمای بدنت الان ثابت شده.
‫اون کی بود؟
‫کی، کی بود داربی؟
‫دقیقاً.
‫بعد از کم شدنِ بیش از حدِ دمای بدنت ‫باید هوشیار بمونی.
‫وقتی بخوابی، بدنت گرمای کمتری تولید می‌کنه.
‫قهوه با نوشابه؟
‫آخرم این چیزا تو رو می‌کُشه پسر.
‫از نظرِ آمار
‫احتمالاً چیزای دیگه‌ای قبلش من رو می‌کُشه.
‫- باشه ‫- می‌خوای امتحانش کنی؟
‫آره. بده.
‫- نوش جان ‫- خیلی‌خب
‫عاعا
‫نه، نه. ‫فاجعه بود.
‫- این... ‫- بدتر از چیزی بود که فکر می‌کردم
‫به نظر من که مزه‌اش سلیقه‌ای ـه.
‫عه.
‫- اولین خروجی سمت راست رو برو ‫- اینجا
‫اگه موضوع فقط دستگیری اون نباشه چی؟
‫اگه ازونا باشه که ‫بخواد خودش رو به ما نشون بده چی؟
‫- باشه، خوبه که ‫-خب چیکار کنیم؟
‫عه...ترغیبش می‌کنیم؟
‫با چی؟
‫خب، پس خِفتش می‌کنیم.
‫خب ‫ما که مثل گروه‌های ضربتِ پلیس نیستیم.
‫خب، لعنت بهش. چِمیدونم. ‫گولش می‌زنیم. فریبش می‌دیم.
‫هوم، میشه اینکار رو کرد! ‫میشه اینکار رو کرد!
‫ولی این یارو یه قاتلی ـه که ‫با برنامه جلو میره
‫از اون بی‌برنامه‌هاش نیست.
‫از اونا نیست که در لحظه تصمیم بگیره.
‫- آره ‫- حسابی روش فکر می‌کنه
‫- آره ‫- مثل جریانِ جواهراتِ نقره‌ای
‫آره، اونا یادبودِ قتلاش نیست. ‫چون پیش خودش نگهشون نداشته.
‫فقط از یه قربانیش به قربانی بعدیش ‫انتقالشون میده.
‫اون...
‫به عنوانِ نشانی از موفقیتشم نیست. ‫اون...
‫- یه نوع رد باقی گذاشتنه ‫- یه نوع رد باقی گذاشتنه
‫آره، برای اینکه پیگیری بشه. ‫که دنبالش کنن.
‫مثل کاری که ما داریم می‌کنیم.
‫ولی انگیزه‌ی کسی که ‫این مدلی آدم می‌کُشه چیه؟
‫هیچ نظری ندارم.
‫ولی شاید اون بدونه.
‫تنها کسی ـه که ‫از دستش نجات پیدا کرده.
‫سلام، میشه یه دقیقه بیام تو؟
‫- عه... ‫- مامانی...
‫عه، آره.
‫همیشه کابوس می‌بینه. ‫اما...
‫معمولاً توی راهروها بغلش می‌کنم و راه میرم
‫و بالاخره توی بغلم خوابش میبره.
‫با این حال، این چند شب ‫نتونسته اینجوری آروم بشه.
‫نه، نه. درک می‌کنم. ‫منم بچه بودم کابوس می‌دیدم.
‫عیبی نداره بذارمش روی مبل بخوابه؟
‫البته.
‫- آماده‌ای؟ ‫- نه
‫میشه یکم موسیقی بذارم؟ ‫کمک می‌کنه بخوابه!
‫ری، آهنگِ ‫48 Variations for Two Pianos ‫رو پخش کن
‫- خوبه؟ ‫- آره
‫قشنگه.
‫ببین ‫می‌دونم که دلیلی نداره بهم اعتماد کنی.
‫ممکنه وقتی همسنت بودم
‫چیزایی نوشته باشم که توام تحسینش می‌کنی ‫ولی...
‫من بهت اعتماد دارم.
‫می‌خوام مفید باشم.
‫و فکر هم می‌کنم، می‌تونم مفید باشم.
‫ولی تا نگی چی می‌دونی، نمی‌تونم مفید باشم.
‫چرا خودت دوربین‌ها رو هک نکردی؟
‫داشتنِ یه بچه‌ی پنج ساله
‫وقتایی که خواب نیست ‫مثلِ داشتن یه کارِ تمام وقت ـه.
‫میزبانی این اعتکاف بودن ‫و ناامید کردن همسرم هم
‫اون یکی کارِ تمام وقتی ـه که دارم.
‫خیلی دلم می‌خواد برم توی کمد قایم بشم
‫و چند ساعتی مشغول هک کردن باشم ‫ولی...
‫اینکار واقعاً شدنی نیست.
‫درسته.
‫خب چرا رمزِ عبور رو بهم ندادی؟
‫نمی‌دونستم چیه.
‫بیا اینجا.
‫آره.
‫این ماسک برات معنی خاصی نداره؟
‫تا حالا ندیدمش.
‫ولی می‌دونم چیه.
‫گندش بزنن. ‫میشه نوشیدنی درست کنم؟
‫خب چیه؟
‫خب، این ماسکِ مخصوصِ جلوگیری تشخیصِ چهره ‫از طریقِ هوش مصنوعی ـه.
‫معترضان توی هنگ‌کنگ ازش استفاده می‌کردن.
‫اینجوری پلیس نمی‌تونه اونها رو از طریقِ ‫تصاویرِ دوربین مداربسته شناسایی کنه.
‫این یعنی یه نفر
‫می‌دونسته که تصویر دوربینا ‫توسط نرم‌افزاری نظارت میشه.
‫خب، کیا اینو می‌دونستن؟
‫من، اندی، شان
‫ماریوس، تاد و ایوا.
‫نمی‌دونم، شاید هم دیوید.
‫خیلی‌خب... پس میشه همه؟!؟
‫تو بیل رو دعوت کردی اینجا؟
‫همسرم دعوتش کرد
‫اما من به بیل اصرار کردم که بیاد.
‫نیاز داشتیم کسی که ‫نظرش باهامون فرق داره باشه.
‫با هم رابطه داشتین؟
‫نه، راستش رو بگم نه. ‫عه...
‫من 6 سال پیش با بیل آشنا شدم.
‫یکی از معدود آدمایی بود که...
‫تونست من رو پیدا کنه.
‫بعد از اینکه علیه‌ات توی اینترنت ‫افشاسازی شد؟
‫آره.
‫آبروی من رفته بود.
‫توی کل اینترنت ‫فیلمِ پورنِ ساختگی من پخش شده بود.
‫خیلی واقعی به نظر میومد. ‫خودمم فکر کردم واقعیه.
‫بدون اینکه حمله عصبی بهم دست بده ‫نمی‌تونستم کامپیوترم رو روشن کنم.
‫برای همین رسماً به خونه‌ی کوچیکِ والدینم
‫توی فلوریدا رفتم
‫تا خودمو گم و گور کنم.
‫یه عالمه پیتزا سفارش دادم.
‫سعی کردم از اینترنت دور باشم.
‫و یه روز، این یارو پیداش شد.
‫به شدت توی آفتاب سوخته بود.
‫لژِ کفشش کاملاً آسیب دیده بود.
‫اون بیل بود.
‫گفتش بیانه‌ی من رو خونده
‫و می‌خواد درباره‌اش باهام حرف بزنه.
‫خب، من ترسیده بودم.
‫نذاشتم بیاد توی خونه. ‫من...
‫چند شب توی ایوونِ خونمون خوابید. ‫و...
‫در نهایت ‫با هم حرف زدیم.
‫درباره‌ی ترس‌هامون راجع به تکنولوژی
‫و هرچیزی که از اومدنش می‌ترسیدیم ‫و...
‫خیلی درباره‌ی خودش حرف نزد.
‫مشخص بود داره روزای سختی رو می‌گذرونه ‫اما...
‫یه روز صبح که اومدم صبحانه بخورم
‫دیدم اون یه عالمه عکسِ پولاروید ‫روی میزِ آشپزخونه چیده.
‫و شروع کرد درباره‌ی تو باهام حرف زدن.
‫ولی تو هیچ‌وقت...؟
‫شما هیچ‌وقت با هم رابطه نداشتید؟ ‫هیچ‌وقت سکس...؟
‫یه بار با هم سکس کردیم.
‫هردومون مست بودیم. ‫و اون آخرین شبی بود که پیشم بود.
‫اون شق کرده بود...
‫هم من معذب شده بودم و هم اون.
‫منظورم اینه که...
‫داربی، ما قرار بود با هم رفیق باشیم.
‫باشه.
‫و بعدش تو اندی رو دیدی؟
‫نه
‫من و اندی مدتی میشد که هم رو می‌دیدیم.
‫و، عه...
‫بعدش ازش باردار شدم.
‫و ازدواج کردم.
‫درسته.
‫درسته. پس به جز من و تو ‫کی اینجا بیل رو می‌شناخته؟
‫نمی‌دونم.
‫عه...فکر کنم روهان.
‫آره، آره. ‫برای همین هم روهان سرِ صبحانه
‫اونجوری داشت گریه می‌کرد!
‫متوجه نشدم.
‫می‌دونم که زیبا رو می‌شناسه،
‫یا حداقل فعالیتشـو تحسین می‌کرد.
‫داربی، بذار استخدامت کنم...
‫تا بفهمی کی پشت اون نقاب مخفی شده.
‫آم، من یه کارآگاه تازه‌کارم.
‫ولی واضحـه که توش مهارت داری.
‫نه، منظور این‌که، ‫واسه پول، پرونده قبول نمی‌کنم.
‫از سر عشق انجامش می‌دی،
‫و بخصوص توی این پرونده.
‫امیدوارم مراقب باشی، داربی.
‫اگه بیل به قتل رسیده باشه، ‫خیلی حرفه‌ای انجام شده.
‫واقعاً فقط یه برتری داری.
‫هیچ‌کس انتظارِ یه دخترِ 24 ساله رو نداره؟
‫آره.
‫تو فقط یه مهمون دیگه‌ای توی اعتکافمون.
‫تا زمانی که نقشتـو ایفا کنی.
‫آره.
‫خب...
‫بالاخره.
‫اگه بذارم اینجا بخوابه اشکالی نداره؟
‫نه بابا.
‫مرسی، داربی.
‫بیدار شو، داربی.
‫داربی، بیدار شو.
‫بیدار شو، داربی.
‫برات ساعت تنظیم کرده ‫بودم و با اینحال خواب موندی.
‫ساعت 9:51 دقیقه صبحـه.
‫دمای بیرون سه درجه سانتیگراده،
‫و انتظار می‌ره تا چهار ‫درجه سانتیگراد هم بالا بره.
‫یکی جلوی دره.
‫ممم.
‫هدیه‌ای از طرف اندی.
‫اوه. مرسی.
‫- می‌شه...؟ ‫- اوه. آره.
‫[داربی]
‫یکی دیگه؟
‫[کفش برفی رو بپوش و یازده صبح برای انداختن ‫یک نگاه اجمالی به آینده، بیا به قله‌ی جنوبی. ‫از طرف اندی.]
‫بدیهیـه که اینجاییم. ‫چند لحظه‌ی دیگه می‌رسیم.
‫باشه.
‫تو خوبی؟
‫- آره. ‫- باشه، پس،
‫مطمئنم برای همه‌تون سؤال شده ‫که این کار قراره چقدر دشوار باشه.
‫خب، آسون که نخواهد بود، ‫ولی قطعاً ارزششـو داره.
‫چیزی که نوک قله در انتظارتونـه...
‫...فراموش نشدنیـه.
‫- هیجان‌زده‌ای؟ ‫- بریم تو کارش.
‫- خب، مارتین. ‫- هی.
‫مارتین میچل.
‫از این ارتفاع خوشت میاد؟
‫اوه، من عاشق کوهم.
‫که توی طبیعت باشم.
‫زیاد فرصت نمی‌کنم بیام طبیعت، می‌دونی؟
‫خب، چی... الان داری چی می‌نویسی؟
‫چرا قضیه رو همه‌اش به خودت ربط می‌دی؟
‫چرا خبرم نکردن؟
‫سؤالی ازم نداشتن.
‫وای نه. داشتم ازت دوری می‌کردم.
‫جدی؟
‫چرا؟
‫تو بیل رو می‌شناختی.
‫تو چی؟
‫خیلی‌ها بیل رو می‌شناختن.
‫یه‌چیزایی تعریفشـو شنیده بودن.
‫آخ، واسه من یه‌خرده زوده.
‫داریم راجع‌به رفیقی و هم مسلکی صحبت می‌کنیم
‫که دو شب پیش مُرد، مگه نه؟
‫تکیلا؟
‫مسکل.
‫اینجاست که تناقض ماجرا شدیدتر می‌شه.
‫می‌دونستی که بیل باعث شد ترک کنم؟
‫- نه. ‫- آره.
‫داشتم خودمـو با نوشیدنی می‌کشتم.
‫یعنی می‌گم، ملت ازم فاصله گرفتن.
‫آخه چی می‌تونستن بگن.
‫آب و هواشناس‌هایی که ‫به‌قدر کافی توی بازی بودن
‫می‌دونن آخر و عاقبتش چیـه.
‫زودتر از اونچه که بتونی تصور کنی، و...
‫به شدت بدتر.
‫باعث می‌شه خیلی‌هامون زود کناره‌گیری کنیم.
‫ولی بیل، نمی‌ذاشت خودمـو ‫تو نوشیدنی غرق کنم.
‫نه.
‫نه، اون... ‫تنها چیزیـو بهم داد که
‫بتونه واقعاً، واقعاً یه آدمـو عوض کنه.
‫امید؟
‫یه دیدگاه متفاوت.
‫عادت داشت بگه که...
‫«روهان.
‫تو انسان‌ها رو زیادی جدی می‌گیری.»
‫و این‌که همه‌چیز حول و ‫محور انسان‌ها نمی‌چرخه.
‫خب اگه زمین دوباره ‫تبدیل به یه باتلاق بشه چی؟
‫مخلوقات جدیدی از دلش زاده می‌شن.
‫مرگ باعث می‌شه زندگی تازه‌ای ایجاد بشه.
‫من تا دو شب پیش، پنج سال بود که پاک بودم.
‫پنج سال.
‫گمونم کنار اومدن با بعضی ‫خاکسپاری‌ها، از بقیه‌شون سخت‌تره.
‫روهان؟
‫آره.
‫خوبم. خوبم.
‫آره.
‫دو سال پیش سکته قلبی کردم.
‫یه دستگاه کوچولو گذاشتم اون تو،
‫که نذاره قلبم از کار بیفته.
‫آها، صحیح.
‫اون شب که بیل مرد، ‫باهاش حرف زدی یا دیدیش؟
‫یه کارآگاه خوب همیشه یه برنامه‌ی زمانی داره.
‫من کارآگاه نیستم.
‫بیل که اینـو نگفت.
‫گفت تو بهترینی.
‫که شبیه هیچ‌کسی که تابحال دیده نیستی.
‫به آینده خوش‌آمدین.
‫اون چیـه؟
‫اونا خودشونـو سازماندهی می‌کنن
‫خود اصلاحی می‌کنن و ‫از همدیگه استفاده می‌کنن
‫تا پل بسازن و تونل ایجاد کنن.
‫الیور به زیبایی
‫تمام اینا رو به ثمر رسونده.
‫مرسی، اندی.
‫ما اسمشـو گذاشتیم «رباتیک‌های گروهی»
‫و اونا برای بحران‌های ‫اقلیمی جدید طراحی شدن.
‫دنیایی رو تصور کنین که ‫ما انسان‌ها دیگه مجبور نباشیم
‫خودمونـو مشغول پیدا کردن ‫سرپناه و پیدا کردن غذا بکنیم،
‫زمانی که فضا داریم تا عمیقاً در مورد ‫بنیانِ آینده‌ی بشریت
‫بی‌اندیشیم و تأمل کنیم.
‫این اتفاق ما رو به کجا می‌بره؟
‫...کل پی ریزی هتل، کار نمونه‌ی اولیه بود...
‫- می‌شه من...؟ ‫- آره، آره.
‫اون بیرون که ربات‌ها رو دیدی ‫عین بچه‌ای شده بودی
‫که رفته شکلات فروشی.
‫- من بچه نیستم. ‫- بهم اعتماد کن.
‫- بچه‌ای. ‫- چرا انقدر لاشی‌ای؟
‫چون‌که پولدارم.
‫ممم. یقین دارم
‫اگه فقیر هم بودی بازم لاشی بودی.
‫هی.
‫بیا بعداً یه نوشیدنی بزنیم.
‫کتابتـو خوندم. ‫دختربچه‌ی باهوشی هستی.
‫وای خدای من.
یکیشون خلاص شد
بقیه ماموریت هنوز مونده!
‫حواست باشه، دختر.
‫تو بودی...
‫کسی که شبی که بیل مرد، رفت به اتاقش؟
‫و نقاب زده بودی؟
‫من هرگز صدمه‌ای به اون پسر نمی‌زنم، ‫نمی‌ذارم یه مو از سرش کم بشه.
‫ولی اونجا بودی.
‫بی‌خیالش شو.
‫برو.
‫سلام؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫به لحاظ سنی تو از همه بهم نزدیک‌تری.
‫گمونم درست می‌گی.
‫می‌خوای به یه ماجراجویی بری؟
‫می‌دونی، خیلی دوست دارم...
‫- عه... ‫- سرت شلوغـه. اشکالی نداره.
‫نه، می‌دونی چیـه؟ عه...
‫حتماً. چی‌کار کنم؟
‫خیلی‌خب. تک و تنهایی.
‫- اوهوم. ‫- ولی نترس.
‫فقط داری کند و کاو می‌کنی.
‫و اگه احساس تنهایی کردی، ‫ریزین اونجاست که کمک کنه.
‫باشه. باید سرم کنم؟ آخ.
‫وای.
‫وای خدای من.
‫چی؟
‫این‌طرف محله‌ی علم و دانشـه.
‫آها. آره.
‫بعدشم می‌تونی از کنار دوستم، ‫سِر آرکمیدیس رد بشی بری.
‫روز خوش، بانوی من.
‫وای.
‫باید سعی کنی تاج رو گیر بیاری، داربی.
‫تاج؟ اوه.
‫دیدی؟ سخت‌تر از اون چیزیـه که فکر می‌کنی.
‫عه.
‫وای خدای من.
‫عجب.
‫آها.
‫خوش می‌گذره، درسته؟
‫آره. من که بچه بودم هیچ‌وقت ‫چیزی شبیه به این نداشتم.
‫به این خاطره که تکنولوژی روند تصاعدی داره.
‫عجب، عه، تو چقدر باهوشی.
‫و خیلی هم خوش شانس.
‫بجز وقت‌هایی که پدر مادرم دعوا می‌کنن.
‫وقتی کوچیک بودی، پدر ‫مادر تو هم دعوا می‌کردن؟
‫عه، آره.
‫آره، دعوا می‌کردن.
‫راستش خیلی هم دعوا می‌کردن.
‫پدر مادر تو سر چی دعوا می‌کنن؟
‫آینده.
‫- بیا اینجا زومر. ‫- بابا!
‫- هی.
‫قلعه‌امـو به داربی نشون دادم.
‫واقعاً؟ خوشش اومد؟
‫آره، ولی فکر کنم تمرین لازم داره.
‫ممم. باشه. برو بازیتـو تموم کن.
‫وای، وای، وای، وای، وای، وای.
‫آرومتر برو. مراقب باش.
‫با بچه‌ها خوش برخوردی.
‫خودمم یه زمان بچه بودم.
‫ولی همیشه مفید واقع نمی‌شه.
‫چیزی درباره‌ی والت دیزنی می‌دونی؟
‫عه، یعنی می‌گم فیلم‌هاشـو می‌شناسم، آره.
‫خب، توی دهه 1920، هیچ‌کس باور نکرد
‫که ساخت یه فیلم بلند ‫انیمیشنی حتی ممکن باشه.
‫ده سال براش طول کشید و ‫بعد تمامی رکوردها رو شکست.
‫سالها بعد وقتی تو دهه پنجاهش بود،
‫کلی ریل قطار توی خونه‌اش ساخت.
‫مردم فکر کردن عقلشـو از دست داده.
‫مرد بالغی رو می‌دیدن که
‫سوار اسباب‌بازی کودکان ‫می‌رفت تو اتاق پذیراییش و برمی‌گشت.
‫ولی با روش جدیدی به مسائل فکر می‌کرد.
‫- داشت از یه چیزی نتیجه می‌گرفت. ‫- از چی؟
‫یه‌چیزی که تا قبلش انجام نشده بود:
‫یه فیلم در حال حرکت تو دنیای واقعی.
‫یه پارک تفریحی.
‫دیزنی لند.
‫و تو حس می‌کنی یه ارتباط خونی باهاش داری.
‫خب، دو تا همستر برای زومر خریدم
‫و فکر کردم جفت‌شون مذکرن
‫ولی معلوم شد یکیشون مؤنثـه.
‫و عاشق تماشای به دنیا اومدن بچه‌ها شد.
‫پس کاری کرد با هم جفت‌گیری کنن.
‫روی الگوها تحقیق کرد.
‫موی سیاه، موی قهوه‌ای، چشمان آبی،
‫خصوصیات ارجاعی، ‫خصوصیات برجسته،
‫فکر کنم در یک مقطع 50 تاشـو در آورد.
‫67 تا.
‫لی فکر کرد عقلمـو از دست دادم.
‫ولی تو داشتی از طریق یه روش جدید ‫یه چیزی رو عملی می‌کردی.
‫متوجه شدم راهی که از طریقش
‫هوش مصنوعی رو به جلو حرکت بدم ‫اینه که کاری کنم جفت‌گیری کنن.
‫می‌تونی همچین کاری کنی؟
‫ری ترکیبی از الگوریتمِ پردازشِ زبان منـه
‫و هوش مصنوعیِ امنیتیِ خونه‌ام.
‫مثل دیزنی، از طریق بازی و تفریح ‫باعث پیشرفت تکنولوژی شدی.
‫خب، بعد از این‌که جدی درباره‌اش فکر کردم،
‫به این نتیجه رسیدم که ‫بهترین کار اینه که بری خونه.
‫تو عزاداری. ‫و بخوام شفاف صحبت کنم،
‫بازجویی از مهمانان و کارکنانم چیزیـه که
‫باهاش راحت نیستم.
‫ازشون سؤال پرسیدم چون پلیس چیزی نپرسید.
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫چون‌که من مردن بیل رو تماشا ‫کردم ولی هیچ‌کس چیزی ازم نپرسید.
‫اون‌وقت اگه می‌پرسیدن چی می‌گفتی؟
‫که چند دقیقه قبل از مرگش
‫یکی رفت به دیدنش.
‫من دوربین‌های زنگِ در رو هک کردم
‫فکر می‌کنی اینـو نمی‌دونم؟
‫این کنفرانسِ هکرهاست.
‫منم اون فیلمـو دیدم.
‫می‌دونم ساعت 12:03 دقیقه ‫صبح یکی با نقاب
‫رفت به اتاقِ بیل، ولی بیل از ‫قبل به خودش تزریق کرده بود.
‫ببین، ما توی اتاق دوربین نداریم،
‫ولی ما روی ضربان قلب نظارت می‌کنیم.
‫و ضربان قلب بیل به ‫خاطرِ مورفین اوج گرفت،
‫چهار دقیقه و 36 ثانیه
‫قبل از ورود مهمان ناخوانده،
‫و شش دقیقه و 11 ثانیه
‫قبل از این‌که تو جلوی درش پیدات بشه.
‫دلیل این‌که پلیس چیزی ازت نپرسید
‫به خاطر اینه که هر چی که لازم ‫بود رو از توی
‫خونِ بیل فهمیدن.
‫جواب زهر شناسی رسید. ‫جوابش نهاییـه.
‫اوردوز کرد.
‫تو سر صحنه‌های جرم بزرگ شدی
‫و فکر می‌کنی این هم یه ‫صحنه‌ی جرمـه. ولی نیست.
‫محل یک دراژدیـه و اینجا ‫نگه داشتنِ تو دردناکـه.
‫هم برای تو، هم برای بقیه.
‫نه. ببخشید، من...
‫نمی‌خوام برم. من...
‫می‌خوام بمونم.
‫ببین، مشکلی ندارم، صادقانه می‌گم. من...
‫فقط دارم سرمـو گرم نگه می‌دارم، ‫همون‌طور که گفتی.
‫مجبورم کاری که به صلاح همه‌ست انجام بدم.
‫قراره یه ماشین ببرتت به ریکیاویک
‫و اونجا سوار هواپیما می‌شی
‫و رو صندلی درجه یک می‌شینی ‫و برمی‌گردی به ایالات متحده.
‫داربی تو چیزی که نیاز داری،
‫استراحتـه.
‫تو خیلی شکننده‌ای.
‫می‌تونم انگشترتـو بگیرم؟
‫ممنون می‌شم اگه وسائلت ‫رو جمع و جور کنی.
‫...بیل فرا...
‫ری؟
‫اینـو برام ترجمه کن.
‫بیل فرا، هنرمند جنجالی،
‫که به عنوان «فنگز» شناخته شده، ‫در سن 27 سالگی فوت کرد.
‫یک هکر و کد نویسِ سابق،
‫بسیاری اونـو به عوان کسی که با مجرمین شوخی می‌کرد
‫و باقی مردم اونـو به عنوان ‫یه هنرمند و فعال می‌شناختن.
‫اولین کار شناخته شده‌اش تحت ‫عنوان «فنگز» یک پروژه‌ی جهانی بود
که حرف "اس" رو از اسمِ پمپ بنزینِ شلز برداشت (معنی اسمش تبدیل به جهنم میشه)
و اینجوری یه نقدِ کوبنده انجام داد و اینجوری تبدیل شد به کابوسِ اعضایِ روابط عمومی
‫آخرین و تحسین برانگیزترین کارش،
‫به نام جنون مصنوعی، ‫در یک کارخانه‌ی خودروسازیِ متروکه
‫واقع در دیترویت صحنه‌پردازی شد
‫و در صنعت تکنولوژی به شدت حیاتی بود.
‫مقامات ایسلندی گفتند فرا، عصرِ دوشنبه
‫بر اثر اوردوز دارویی درگذشت.
‫وی به تنهایی در شهر کوچکِ ‫فلابر در سفر بسر می‌برد.
‫وی عزیزِ از دست رفته‌ی الیزابت فرا است،
‫که پرستاری در شهر دیتون ‫واقع در اوهایو می‌باشد.
‫عزاداران از سرتاسر ‫اینترنت در حال گذاشتن ویدئوهایی هستند
‫و راجع‌به معنا و مفهومی که هنر ‫فرا برای اونا داشت، نظر می‌دن.
‫اینا مال مادربزرگم بودن.
‫چیز دیگه‌ای راجع‌به مردی که
‫اینا رو ازتون گرفت، یادتون میاد؟
‫هر چیزی درباره‌ی ظاهرش یا...
‫صورتشـو ندیدم.
‫قضیه مال 16 سال پیشـه.
‫چه بویی می‌داد؟
‫خوشبو کننده و افترشیو. ‫(لوسیونِ بعد از اصلاح)
‫دست‌هاش چی؟
‫عه، چه شکلی بودن
‫یا چه حسی داشتن؟
‫قوی، با انگشت‌های دراز.
‫دستکش.
‫داشت خفه‌ام می‌کرد و ‫صورتش درست همون‌جا بود.
‫نمی‌تونستم کمک بخوام یا بچرخم،
‫ولی کلیدها دستم بود.
.زدم توی صورتش
سر و صدا کرد حسابی غافلگیر شده بود.
‫و از ماشین فرار کردم و رفتم به وندیز. ‫(یک رستوران فست‌فود زنجیره‌ای)
‫کارت خیلی شجاعانه بود.
‫اینـو بهت گفتن؟
‫پلیس؟
‫آره.
‫نه، گفتن نباید اون وقتِ شب بیرون می‌بودم.
‫آخ.
‫خیلی‌خب دیگه باید راه بیفتیم.
‫چرا این‌کارو می‌کنین؟
‫خب، گمونم چون عصبانی‌ایم.
‫آره.
‫وقتی منم همسنِ دخترای تو بودم...
‫...باور داشتم که واقعاً اهمیت دارم.
‫ولی بعدش که بزرگ شدم، فهمیدم که
‫در واقع اهمیتی ندارم.
‫گمونم فقط نمی‌خوام بزرگ بشن ‫و همین حس رو داشته باشن.
‫یه لحظه صبر کن.
‫خواهرم داد ماشینمـو ‫کامل بگردن بعد از اون...
‫می‌دونین دیگه.
‫همه‌اش فکر می‌کردم می‌تونم بوش رو حس کنم.
‫خواهرم یه سنجاقِ نقره‌ای ‫توی صندلی بغل پیدا کرد.
‫ولی مال من نبود.
‫من به پلیس گفتم ولی به یه ورشون بود.
‫ممنون. این واقعاً کمکمون ‫می‌کنه قربانیانِ دیگه رو پیدا کنیم.
‫سخت می‌شه تصور کرد بچه‌هایی ‫مثل شما این قضیه رو حل کنن.
‫خب، ما تنها نیستیم. ‫همدیگه رو داریم
‫و خیلی‌های دیگه که ‫به‌صورت آنلاین کمک می‌کنن.
‫می‌دونی، این احتمالاً مال قربانی قبلیش بود.
‫آره، ما همین‌طوری گمنام‌های ناشناس ‫رو شناسایی می‌کنیم...از طریق جواهراتِ نقره‌ای
‫می‌تونم نشونت بدم؟
‫بیا، بذار یه...
‫صحیح. آم...
‫فقط باید چند لحظه صبر کنیم.
‫آها، برو که رفتیم.
‫خیلی‌خب، آره. ‫دبیرستان لینکلن،
‫ویکنبرگ، یوتا. 2000.
‫اون‌وقت نزدیک بود در رو باز نکنم.
‫فکر کردم می‌خواین مجله یا آبنبات بفروشین.
‫بی‌خیال این قضیه نشین، باشه؟
‫دارم امیدوار می‌شم
‫که هر کی که این‌کارو کرده ‫دیگه نتونه انجامش بده.
‫ری؟
‫ایمیل اندی رانسن رو بهم می‌دی؟
‫شرمنده، داربی.
‫اطلاعات و مشخصات ‫مهمانان و میزبانان خصوصیـه.
‫چطور می‌تونم کمکتون کنم خانم هارت؟
‫می‌شه وصلم کنی به اندی رانسن؟
‫متأسفم خانم هارت، اون اتاق خصوصیـه.
‫خب، می‌تونم پیغام بذارم؟
‫قطعاً.
‫بهش بگو اتاقمـو نگه می‌دارم.
‫روهان؟
‫روهان، می‌دونم که اون داخلی.
‫هر اتفاقی که افتاده،
‫هر اتفاقی که داره میفته...
‫...می‌دونم که بیل رو دوست داشتی.
‫می‌دونم که هنوزم دوستش داری.
‫من اینجام.
‫برای گوش دادن.
‫داربی، ماشین برف‌رو اینجاست.
‫بهتره حرکت کنیم.
‫قراره طوفان برسه به ریکیاویک.
‫کمکت می‌کنم کیف‌هاتـو جمع کنی.
‫یه دقیقه بهم وقت بده.
‫الو؟
‫واقعاً هنوز دوستش دارم.
‫می‌دونم، روهان.
‫چطور؟
‫چون‌که منم هنوز دوستش دارم.
‫اوه...
‫دلم نمی‌خواد باهات حرف بزنم ‫ولی فکر کنم مجبورم.
‫من بودم.
‫من رفتم به اتاقش.
‫تو بودی که نقاب زده بودی؟
‫نمی‌خواستم ضبط بشه،
‫در صورتی که بعداً...
‫ما یه نقشه‌ای داشتیم.
‫فکر کردیم نقشه‌ی خوبیـه.
‫ولی بیل از یه راز پرده برداشت.
‫یه چیزی که پای تلفن نمی‌گفت.
‫وقتی به اتاقش رسیدم، فکر کردم
‫نشئه کرده و مست شده.
‫عصبانی شدم و رفتم.
‫الان می‌فهمم که بهش مواد زده بودن.
‫هیچ‌وقت فرصت نکرد بهم بگه،
‫ولی فکر کنم بدونم از چی پرده برداشت.
‫چی؟
‫- روهان؟ ‫- وای خدا.
‫وای خدای من!
‫داربی! هی، وای!
‫روهان؟
‫- روهان اونجاست؟ ‫- چه خبر شده؟
‫یه تماس وحشت‌زده از ‫هاردفرانت گرفته شد. اون...
‫- توی اتاق نیست؟ ‫- وایستا بینم، تماس از طرف کی؟
‫کمک!
‫چه اتفاقی افتاد؟ ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫روهان؟ ‫روهان؟
‫باهام حرف بزن.
‫ضربان نداره.
‫نفس نمی‌کشه.
‫مُرده.
‫تاد.
‫همه رو ببر زیرزمین.
‫حتی یه نفرتونم برنمی‌گرده
‫تا وقتی بفهمم کی بهم خیانت کرده.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه.
‫به نظرم حقیقت رو بهم نمی‌گی.
‫جدی؟ چرا اون‌وقت؟
‫وقتی بیل مرد کجا بودی؟
‫داشتی چی‌کار می‌کردی؟
‫مجبور نیستم جواب این سؤالـو بدم.
‫رازداری هرگز خوب نیست
‫منم زیاد رازداری کردم.
‫مراقب باش، دختر.
‫دارن برام پاپوش درست می‌کنن. ‫این کارشکنیـه.
‫نقشه‌ی زیرکانه‌ایـه که
‫یک‌سری از بزرگترین رقیب‌هاتـو به دام بندازی
‫بعد دونه دونه نابودشون کنی.
‫داشتم رو پیدا کردن قاتل تمرکز می‌کردم
‫در حالی که باید تلاش کنم قربانی رو درک کنم.
‫حس می‌کنم انگار باید ‫برات بمیرم تا عاشقم بشی.
‫چیزی که نوک قله در انتظارتونـه ‫فراموش نشدنیـه.
ارائه ای از وبسایت مــونت مــووی MontMovie.Net t.me/MontMovie