‫[ آنچه گذشت... ]
‫چون وقتی آقای سان‌داون پیر رو می‌بینی،
‫دیگه هرگز طلوع خورشید رو نمی‌بینی.
‫بلای وحشتناکی به سر گورنی آورده.
‫می‌خوای بگی همون‌طور که بهت گفتم
‫دست و پاشـو بستی؟
‫واس خودمون عجب آدم‌هایی شدیم‌ها.
‫راجع‌به نقشه‌هامون برای ‫سرزمین سرخپوستان به جنی بگو.
‫شهرک.
‫بهشت؟
‫یک نحوۀ بیان شاعرانه.
‫اگه مامانت مچتـو بگیره، حسابی کتکت می‌زنه.
‫احتمالاً جفت‌مونـو شلاق بزنه.
‫سایلاس کاب.
‫خیال می‌کنه تاجر اسبـه.
‫فکر کنم باهات ازدواج می‌کنم.
‫خودتـو به کشتن نده.
‫شاید بعداً دوباره حرف زدیم.
‫آروم باش، کاب.
‫ولی چطوره اون جیم وبِ ‫سنگدل و حرومزاده رو بهت بدم؟
‫- نه. ‫- مراقب باش!
‫باید بالاتر رو هدف می‌گرفتی، بیلی.
‫بالاخره دست‌هات آلوده به خون شد.
می‌خوای بخونم چی نوشته؟
‫کاملاً واضح نوشته.
‫[ بس ریوز اینجا آویزان خواهد شد ]
‫[ خوار و بار فروشی بایواترز ]
‫پنج نفرن و مسلح،
‫از جمله وب.
‫بعید می‌دونم امروز با گفتگو ‫راضیش کنی بیاد بیرون، بس.
‫شاید نه.
‫یا شایدم درک و فهم وب ‫از تنفرش نسبت بهم بیشتر باشه.
‫بیا بیرون، وب!
‫فرقی نمی‌کنه که من بیام یا یکی دیگه، ‫قانون هرگز دست‌بردار نیست.
‫غضب من مقتدرترین طوفانـه، بس ریوز.
‫خداوند پشتیبان من است.
‫به افرادت بگو هفت‌تیرهاشونـو بذارن زمین.
‫اوه.
‫دستتـو روش نگه دار.
‫بیا بیرون، وب!
‫می‌تونی توی خون خودت غرق بشی
‫یا روانه‌ی دادگاه بشی.
‫انتخابش با خودتـه.
‫یه دکتر میارم.
‫از کجا؟
‫همه‌اش نگاهم می‌کنه.
‫آسون‌تر از این نمی‌شه.
‫به درد این مرد پایان بده.
‫کفش‌هاشـو بردار.
«ارائه ای از مونت مووی» :.: MontMovie.Net :.:
مـونـت مـووی در تلگرام و اینستاگرام @MontMovie
‫برو دیگه.
‫شانستـو امتحان کن.
‫مترجم: ‫.:: عرفان طبرسی ::. ‫.:: Erfan Tabarsi ::.
‫[ مجریان قانون ] ‫[ بس ریوز ]
‫کارناوال داندی.
‫شنبه و یکشنبه.
‫کارناوال داندی. ‫شنبه و یکشنبه.
‫شیرینم...
‫خودت دست‌تنها اون همه آدمِ بد گرفتی؟
‫لباس‌هات از مال من بهتره.
‫شاید بهتره معاون بشم.
‫♪ اون شب‌ها می‌تازه ♪
‫♪ سریع اسلحه می‌کشه ♪
‫♪ هیچ آرامشی نیست که بشه پیدا کرد ♪
‫♪ وقتی که خورشید غروب می‌کنه ♪
‫چرا نمی‌شه یه کارگر استخدام کنیم ‫که این کارا رو بکنه؟
‫واسه اینکه تنبل نشی.
‫جدی می‌گم، مامان.
‫گمونم الان دیگه بابا پول کافی در میاره.
‫ناراحت نیستم باهات وقت می‌گذرونم، فقط...
‫وقتی که با دلسیا گذروندی چطور بود؟
‫- خوب بود. ‫- بهم دروغ نگو.
‫رفتی دیدن اون پسره آرتور.
‫چرا ازش خوشت نمیاد؟
‫مهم نیست. مهم چیزیـه که بهت می‌گم.
‫همیشه وقتی نمی‌خوای جواب بدی، همینـو می‌گی.
‫اگه می‌خوای بابات ببرتت کارناوال
‫بهتره که طرز حرف زدنتـو درست کنی.
‫بهتره وقتی اینجاست مؤدب باشی، ‫بهتره وقتی نیست مؤدب باشی.
پس باید چند سالم بشه تا رفتارمـو تغییر ندم، مامان؟
‫ما مدافع رو به جرم قتل ویلیام هیکس ‫گناهکار اعلام می‌کنیم.
‫پس از یک تحقیقاتِ
‫صبورانه و آگاهانه در مورد پرونده‌ات
‫توسط هیئت کوچک داورانی ‫که الان محاکمه‌ات کرد،
‫وجدان‌شون و سوگندشون
‫به عنوان مردانی شرافتمند و شهروندانی خوب
‫ اونا رو وادار کرده
‫تا تو رو به جرم قتل ویلیام هیکس، ‫در سرزمین سرخپوستان
‫گناهکار اعلام کنن.
‫فراموش کردی که خدا داشته تو رو نگاه می‌کرده.
‫وقتی برگشتی به انزوای زندانت،
‫بذار ازت درخواست کنم
‫که به‌طور جدی راجع‌به ‫جرایمت تفکر و تأمل کنی.
‫شدیدترین ترس‌ها،
‫تقلاهای بی‌امان
‫و دعاهای حینِ مرگِ قربانی ‫به‌قتل رسیده‌ات رو به یاد بیار.
‫و باشد که خداوند
‫بهت رحم کند.
‫بس، مؤدبانه ازت خواستم ‫چند تا از یاغی‌ها رو
‫بذاری برای بقیه‌مون بمونه.
‫از دیدنت خوشحالم، آیک.
اون یاغی سابقِ مغرور کارش چطوره؟
‫ایکاش هر کلانتریاری به خوبیِ تو بود.
‫منم مؤفقیت‌های خودمـو داشتم.
‫هفتصد و پنجاه و دو دلار
‫و هفتاد و پنج سنت، آقای ریوز.
‫حساب صاف شد، فلورنس، مثل همیشه.
‫بس!
‫یه زندانی اینجا دارم
‫به اسم جکسون کول.
‫به جرم دزدیدن اسب توی اتوکا دستگیر شده،
‫ولی قبل از دزدی،
‫انگاری به یه نجیب‌زاده‌ای که برای
‫سنای ایالتی توی تگزاس اقدام کرده بوده ‫تیراندازی کرده.
‫خانواده‌اش درخواست کردن اونجا اعدام بشه،
‫و انقدری قدرت دارن که ‫اینجا هر کاری می‌خوان بکنن.
‫باید همون دزدی خودشـو می‌کرد.
‫آره احتمالاً.
‫ولی این دستور از طرف مقامات بالا رسیده،
‫باید جکسون کولِ زندانی رو برسونی به رد ریور،
‫و تحویلش بدی به رنجرها.
‫من 41 روزه که خونه نرفتم.
‫این از طرف خود قاضی پارکر اومده.
‫خودت ببرش.
‫مگه نشنیدی؟
‫بهم تنزل رتبه دادن که برم کارای اداری بکنم.
کم مونده دامن پام کنن
‫و فلورنس صدام کنن.
‫حتی با گفتنش هم ‫به فلورنس توهین می‌شه.
‫حاضرم هر چیزی بدم تا دوباره کلانتری کنم.
‫می‌خوای بری حرفتـو به قاضی پارکر بزنی؟
‫مهمون من باش.
‫فردا عازم می‌شی.
‫باید حرف «اِن» بنویسی.
‫سلام علیکم، غریبه.
‫اومدی خونه.
‫این کافران کی‌ان که سر میزم نشستن؟
‫هی، بنی.
‫اوه!
‫لباسی که می‌خوام توی ‫کارناوال بپوشمـو انتخاب کردم.
‫می‌خوای ببینیش؟
‫بیا دیگه، بابا.
‫آخ آخ. باشه.
‫دارم میام.
‫همگی خوابیدن.
‫غیر از ما.
‫باید به یه‌سری کارای عقب مونده برسیم.
‫بله، خانم.
‫اینـو که صد البته.
‫چه حسی داره که واسه ‫تنوع هم که شده حامله نیستی؟
‫کی گفته نیستم؟
‫دقیقاً همون چیزی که لازم دارم...
‫یه بچۀ دیگه که بهم بی‌توجهی کنه.
‫می‌دونی بیشتر دلم واسه چی تنگ شد؟
‫چی؟
‫این.
‫صبح بخیر، خانم ریوز.
‫اون چرا اینجاست؟
‫من یه هفته می‌رم.
‫کارناوال چی؟
‫عزیزدلم، سال دیگه دو بار می‌برمت،
‫دو بار هم سال بعدش.
‫برین طبقۀ بالا.
‫دیشب اینـو می‌دونستی ‫و یک کلمه هم چیزی نگفتی.
‫چی می‌خوای ازم؟
‫برات سؤال شده چرا بچه‌هات دیگه نمی‌شناسنت؟
‫من یه وظیفه دارم، سوگند خوردم...
‫مثل همون سوگندی که وقتی ازدواج کردیم برای من خوردی؟
‫شاید تو اون‌طرفِ دد لاین زندگی کنی،
‫ولی ما همین‌جا زندگی می‌کنیم.
‫می‌دونی که تو و اون بچه‌ها رو
‫- بیش از هر چیزی دوست دارم. ‫- گفتنش یه چیزه
‫ولی نشون دادن عشقت به ما، یه چیز دیگه.
‫بیلی منتظره.
‫اگه هنوز می‌خواستم کشاورزی کنم ‫چند تا پیانو می‌تونستی بخری؟
‫یه ارکستر کامل برام بخر و ‫یه گروه کُر کلیسا هم روش، بس.
‫اون همه موزیک قشنگ
‫نمی‌تونه به قلب‌هایی که ‫داری می‌شکنی بهبود ببخشه.
‫یه هفته دیگه می‌بینمت.
‫اگه کمکی می‌کنه می‌تونم یکم برم ول بچرخم.
‫تنها چیزی که کمک می‌کنه ‫اینه که بریم تمومش کنیم.
‫هر چی زودتر راه بیفتیم،
‫زودتر برمی‌گردم.
‫خانم آن.
‫دلت می‌خواد انقدر کل روز تخم نذاری
‫و بری یکم خوش بگذرونی، ها؟
‫منم همین‌طور.
‫همچنان می‌خوای بری به کارناوال؟
‫چرا از آرتور نمی‌خوای ببرتت؟
‫فکر کردم ازش خوشت نمیاد.
‫بیا به یکی دیگه فرصت بدیم ‫مرد متشخصی باشه.
‫خب، چرا این‌کارو کردی؟
‫که بتونم بخوابم.
‫آخه قلبت از چی ساخته شده ‫که جون یه مرد رو می‌گیری و می‌خوابی؟
‫از آرامش.
‫مثلاً خواستی مزه بریزی؟
‫نه به‌طور خاص.
‫پس، فقط دیوانه‌ای؟
‫بیلی...
‫برو اون‌طرف یه گشتی بزن.
‫این پسره می‌خواد این همه ‫راه تا رودخونه حرف بزنه؟
‫شک نکن.
♪ ای ناخدا، ناخدا ♪
♪ اسمم را نمی‌دانی؟ ♪
♪ ای ناخدا، ناخدا ♪
♪ اسمم را نمی‌دانی ♪
♪ خب، قبلاً باربر بودم ♪
♪ خب آره ♪
♪ توی قطار به مقصدِ جنوب ♪
♪ خب، قبلاً باربر بودم ♪
♪ خب آره ♪
♪ توی قطار به مقصدِ جنوب ♪
‫[ کارناوال داندی ]
‫[ سیرک ]
‫داری به چی لبخند می‌زنی؟
این همه چیزی که توی دنیاست ‫و هرگز نفهمیدیم چی‌ان.
‫تا حالا بهشون فکر کردی؟
‫آخه چطور به چیزایی فکر می‌کنی ‫که نمی‌دونی چی‌ان؟
‫اصل قضیه همینـه دیگه.
‫اگه در موردِ چیزایی که ‫از دست می‌دیم کنجکاوی نکنیم،
‫کلاً از دستمون می‌ره.
‫سالی ریوز، تو تقریباً عجیب‌ترین ‫دختری هستی که تابحال دیدم.
‫واسه همینم ازم خوشت میاد.
‫بیاین اینجا. خوش‌اومدین.
‫- بریم فیل ببینیم. ‫- جمع بشین.
‫خجالت نکشین.
‫تاریکی روز افزون رو حس می‌کنین؟
‫نور نوسازی داره به‌سرعت از بین می‌ره.
‫و نیروهای ظلم و ستم گردهم میان ‫تا دوباره به قل و زنجیر بکشنمون.
‫تابحال یه سیاهپوست دستگیرم نکرده بود.
‫دستگیرت نکردم.
‫فقط تا یه جایی تحت‌نظر دارمت.
‫منصفانه‌ست.
‫ولی بازم...
‫توی تگزاس بهمون نشان قانونی نمی‌دن.
‫نظرت چیـه، بس؟
‫می‌تونیم قبلِ طوفان برسیم به لایمستون گپ؟
‫احتمالش کمـه.
‫ظاهراً یکی مثل موش آب کشیده اعدام می‌شه.
‫حالا چه خیس بشم چه نشم، ‫از کاری که کردم خجالت نمی‌کشم.
‫مثل مرده‌ها حرف می‌زنی.
‫تو هم مثل احمق‌ها حرف می‌زنی، بیلی کرو.
‫می‌دونی، از قبلِ این‌که برگردیم
‫به فورت اسمیت، همه‌اش ‫بهم بی‌احترامی می‌کردی.
‫حالا، اگه حرفی داری که بهم بزنی،
‫- پس بگو. ‫- وقتی اومدی دستیارم شدی،
‫ازم پرسیدی عزم‌شـو داری ‫که معاون کلانتر بشی یا نه.
‫- خب؟ ‫- نداری.
‫فکر کردم تا الان عزم‌شـو پیدا کنی.
حالا، اگه توی آموزشت ناکام بودم،
‫متأسفم.
‫ولی هر روزی، به آدم یه درس می‌ده.
‫و هر کدومش هم یه درس سختـه.
‫بجنب.
‫داری ازم قطع امید می‌کنی؟
‫من هیچ‌وقت قطع امید نمی‌کنم.
مــوــنــــت مـو.وی ر.و سـر.چ کـن
‫فرصت‌تونـو اینجا امتحان کنین.
‫یه‌روزی توی بیابون یه فیل می‌بینم.
‫رویاهای بزرگی تو سرت داری. ‫به بزرگی هر فیلی.
‫می‌بخشیدا، باید بری ته صف.
‫سالی. یه دختربچه‌ست دیگه.
‫دختربچه‌ای که بی‌ادبـه.
‫ته صف واسه توئه.
‫جیگر داریا، بچه فسقلی.
‫حالا برو ته صف وگرنه
‫ممکنه اون زبان نفرت‌انگیزت ‫رو از حلقومت بکشم بیرون.
‫نشونت می‌دم چی می‌شه وقتی ‫دختربچه‌ها نسنجیده صحبت می‌کنن.
‫اینجایی که کلمنتاین.
‫خیلی حس عجیبیـه.
‫این‌که به سمت مرگم سواری می‌کنم.
‫ولی اگه قرار باشه کسی تحویلم بده،
‫بهترین کار اینه که تو تحویلم بدی.
‫چرا؟
‫گمونم وقتی آدم می‌بینه عزرائیل میاد به سمتش،
‫تو زندگیش دنبال چیزایی می‌گرده
‫که بهش یه‌خرده آرامش می‌بخشن.
‫جفت‌مون سیاهپوستیم،
‫دیدمون به دنیا یکیـه.
‫تو بدون پشیمونی جون یکی رو گرفتی،
‫حتی کوچک‌ترین شباهتی هم بهم نداریم.
‫اوه، تو هم لابد آدم کشتی دیگه.
‫یعنی هیچ‌کدومشون حقشون نبود؟
‫تصمیمش با من نیست.
‫آره. مشکلمون همینـه.
‫همیشه یکی دیگه رو داریم ‫که برامون تعیین تکلیف کنه.
‫فقط این‌که من اعتماد ندارم هیچ‌کدوم ‫اونا در حقمون انصاف داشته باشن.
‫- مثل شوگر حرف می‌زنی. ‫- کی؟
‫بابابزرگم.
‫اونم همین‌نظرو داشت و ‫هرگز طعم آزادی رو نچشید.
‫می‌دونی، من اونجا بودم، توی گالوستون،
‫وقتی گرنجر برگه‌های آزادسازی رو خوند.
‫گمون کردم خدمت کرده باشی.
‫آره، اون قدیما...
‫همون موقع که اتفاق افتاد ‫فکر کردم بخشی از تاریخم.
‫ولی تاریخ، ببین، ‫واسه وقتیـه که یکی پیروز می‌شه.
‫مثل وقتی که داود، جالوت رو کشت.
‫آره، اون روز تو گالوستون سریعاً فهمیدم
‫که هیچ تاریخ‌سازی‌ای نشده.
‫فقط یه سفید پوستی بوده ‫که داشته کلمات توخالی به زبان میاورده.
‫همیشه فقط کلمات توخالی به زبان میارن.
‫[ شهرک عدن ]
‫بچه‌ها، بیاین به خاله اسمه سلام کنین.
‫خاله اسمه!
‫معذرت می‌خوام که بی‌خبر اومدم.
‫ولی از طرفی، امیدوار بودم ‫دیگه تا الان دعوت بشم.
‫امروز توی اون کارناوال بودم.
‫سالی رو دیدم.
‫- با یه پسر. ‫- آرتور.
‫به‌نظرت کار درستیـه که بذاری ‫واسه خودشون بگردن؟
‫به‌نظرت کار درستیـه که ازم ‫بپرسی چطور دخترمـو بزرگ می‌کنم؟
‫کارت زیاده‌رویـه.
‫انقدر خودتـو توی ون بیورن حبس کردی،
‫که یادت رفته توی چه دنیایی زندگی می‌کنیم؟
‫سالی می‌تونه از خودش مراقبت کنه.
‫شکی نیست که با روحیه‌ست،
‫ولی سیاهپوست‌ها توی کلِ
‫سرزمین داشتن ناپدید می‌شدن.
‫دیگه زیادی به داستان‌هایی که ‫دور آتیش تعریف می‌کنن گوش دادی.
‫این چیزیـه که تو فکر می‌کنی.
‫واقعاً عوض نشدی.
‫نه به اندازۀ تو.
‫چیزی قوی‌تر از آب نداری؟
‫این پوشش دوومی نداره!
‫بریم سمت اون نور!
‫دوستمون سمسون فلاورز که اهل چاتانوگاست
‫توی رد فورک ناپدید شد.
‫شروع کرد به کار کردن روی ‫معامله‌ای که بهمون اجازه می‌ده
‫از برده‌های سابق چروکی زمین اجاره کنیم. ‫( نام یکی از قبیله‌های سرخ‌پوست آمریکا )
سمسون سوار قطار شد
‫رفت به سرزمین سرخپوست‌ها که وسطۀ شرایط بشه.
‫ماه‌ها گذشت و هیچ خبری نگرفتیم.
‫بعدش یک روز،
‫یه نامه از طرف باک ثورن رسید،
‫همون برده‌ی آزادشده‌ای که ‫قرار بود باهاش ملاقات کنه.
‫وقتی ثورن رسید به رد فورک، ‫کیف و لباس‌های سمسون
‫هنوز توی اتاقی بود که ‫برای اون شب کرایه کرده بود،
‫ولی هیچ‌جا نمی‌شد پیداش کرد.
‫مهمون‌های دیگه‌ی هتل به ثورن گفتن
‫که شب صدای رعدآسای سُم شنیدن.
‫یه مرد مدعی شده که سوارکاری رو دیده ‫که چشمانِ هیولا داشته.
‫دیگه هیچ‌وقت از سمسون ‫چیزی نشنیدیم و ندیدیمش.
‫حتی خودمون سفر کردیم به رد فورک
‫که وسائلش رو بگیریم.
‫توی اتاقش بوی گوگرد حس کردین؟
‫اینی که گفتم داستان خیالی نبود، جنی.
‫یه داستانی که تازه شنیده باشم نبود.
‫سمسون از گوشت و خون بود.
‫مردی بود که می‌شناختم، مثل تو که می‌شناسمت.
‫حالا، مطمئناً یه شبح یا ‫نیروی نحس نبود که ربودش،
‫ولی...
‫از نظر من که...
‫سیاهپوست‌ها دارن با چیزایی ‫ترسناک‌تر از اون روبرو می‌شن.
‫بیا بریم به اون کارناوال.
‫صبر کن، صبر کن.
‫بفرما.
‫بس ریوز هستم، معاون کلانتر.
‫ممنونتون می‌شم اگه بهمون پناه بدین.
‫انگلیسی بلد نیستیم.
‫چاکتاو؟
‫زبان اسپانیایی.
‫آها.
‫[ یه خونه نیاز داریم. ]
‫- بهشون بگو ما مجریان قانونیم. ‫- باشه.
‫[ ما مجری قانونیم. ]
‫[ دردسری با خودمون نمیاریم. ]
‫[ جایی که ما اهلش هستیم ]
‫[ قانون خودش دردسره. ]
‫[ ولی هر کسی در برابر طوفان باید پناه بگیره. ]
‫- زن عاقلیـه. ‫- بیاین تو.
‫متشکر.
‫[ مرگ رو می‌بینم. ]
‫[ دنبالتون می‌کنه. ]
‫اوه، داره از مرگ حرف می‌زنه. این...
‫دیگه نزدیک شده.
‫آینده‌تو پیش‌بینی کرده.
‫اون زمان که مچ ساگ رو موقع شاشیدن
‫توی باغ گل خانم ریوز گرفتن، یادتـه؟
‫فکر کردم قطع به یقین می‌زنه ‫کیرشـو قطع می‌کنه.
‫وای خدا، من چهره‌شو یادمـه.
‫«همین الان آلت پست و زننده‌ات ‫رو از جلو چشام دور کن.»
‫حالا، کِی می‌خوای ادوین رو
‫به شوهرت معرفی کنی؟
‫زمانی که بس بیش از چند ساعت ‫توی خونه بمونه.
‫همین الانشم خبرش اطراف فورت اسمیت پیچیده
‫که چطور شوهرت مثل آواره‌ها لباس پوشیده
‫و برادران دولیور رو یه‌راست ‫از ور دلِ مادرشون قاپیده.
‫به‌نظر میاد تو بیشتر از ‫من از کارای بس خبر داری.
‫من فقط وراجی‌های ادوین ‫رو راجع‌به بس می‌شنوم.
‫بهم بگو.
‫[ می‌تونی برام جادویی درست کنی ]
‫[ که با زنی که دوستش دارم باشم؟ ]
‫[ وقتی انقدر خوش شانسی ‫دیگه جادو می‌خوای چی‌کار؟ ]
‫[ اگه دو سانت اینورتر می‌خورد... ]
‫[ ...گلوله می‌کشتت. ]
‫[ به دوستت بگو ]
‫[ که می‌تونم افکار بهم ریخته‌شـو پاکسازی کنم. ]
‫هی، بس.
‫می‌گه می‌خواد افکارتـو پاکسازی کنه.
‫ازش تشکر کن،
‫ولی نه.
‫بعد از این‌که گرنجر به گالوستون سر زد،
‫هنگ من رفت به مزارع بزرگِ تگزاس سر بزنه،
‫به همه می‌گفت آزاد شدیم.
‫اون موقع بود که به
‫مزرعه‌ی راکروز رسیدیم.
‫صاحبش جیمز نبلت بود.
‫کلانتر و کلانتریارها اونجا بودن.
‫نبلت گفت برده‌هاش دست به اسلحه بردن.
‫اونا حتی اسلحه‌ها رو چک هم نکردن،
‫همین‌جوری حرفشـو قبول کردن.
‫فکر کردیم داره زمین نیشکرشـو آتیش می‌زنه.
‫ولی داشت برده‌هاشـو آتیش می‌زد.
‫و حتی نمی‌ذاشتن به‌قدری ‫نزدیک بشیم که اجساد رو دفن کنیم.
‫ده سال بعد خدمتم تموم شد.
‫برگشتم به تگزاس،
‫و نبلت داشت برای ‫قوه مقننه ایالتی اقدام می‌کرد.
قول می‌داد قوانینی رو تصویب کنه ‫که اوضاع رو برگردونه
‫به حالتی که قبل از جنگ بود.
‫منم از قبل دیده بودم اون شیطان‌صفت ‫با یه مزرعه چی‌کار کرده بود.
‫دیگه نمی‌ذاشتم.
‫بهت خوش گذشت؟
‫بهترین شب زندگیم بود.
‫سلامی دوباره.
‫این کارا چیـه؟
‫نباید با خواهرم اون شکلی حرف می‌زدی.
‫- کی گفته؟ ‫- من.
‫سالی.
‫وقتی شما چهار نفرین ‫و ما دو نفر
‫- خیلی قدرتمندین. ‫- بکش عقب با اون قیافه‌ی میمونی‌ات.
‫بدجور افتادیم تو هچل. بدجور.
‫چیزیمون نمی‌شه.
‫باید به یکی بگیم.
‫تموم شد دیگه.
‫سالی؟
‫اون مامانتـه؟
‫حسابی بهت خوش گذشت؟
‫خیلی ساکتی.
‫فقط خسته‌ام.
‫یه فیل و یه آتش‌افروز دیدم.
‫بله، خانم. نمایش خاصی بود.
‫با اون شلوار سالی رو بردی تو جامعه؟
‫وقتی توی خانه وحشت افتاد شلوارش پاره شد.
‫اوهوم.
‫بیلی، اسبـو زین کن.
‫داریم می‌ریم.
‫مترجم: ‫.:: عرفان طبرسی ::. ‫.:: Erfan Tabarsi ::.
مـونـت مـووی در تلگرام و اینستاگرام @MontMovie
ارائه ای از وبسایت مــونت مــووی :.: MontMovie.Net :.:
‫( آهنگ Early in the Morning از Johnny Lee Moore )
‫[ آنچه خواهید دید... ]
‫هر بار که برمی‌گردی، ‫روحت بیشتر تیکه‌پاره شده.
‫لابد داستان‌هایی راجع‌به ‫گم‌شدنِ سیاهپوست‌ها رو شنیدی؟
‫شک نکن که همچنان باید
‫مبارزه کنیم.
‫تو یه خانواده داری؟
‫الان برای محافظت کردن ‫از خانواده‌ات چی‌کار می‌کنی؟
‫سنگینی این به اندازۀ سنگینیِ قل و زنجیره.
‫اون پاداشی که واست گذاشتن هست؟ ‫چه مُرده باشی چه زنده،
‫مبلغش فرقی نمی‌کنه.
مــونت مــووی ؛ دانلود فیلم و سریال بدون سانسور :.: MontMovie.Net :.: