‫ما خودمون رو «مردگان متحرک» خطاب می‌کنیم.
‫ریک؛ ما توی این راه ‫قدم به قدم کنار همیم.
‫ممکنه کسایی رو از دست بدیم...
‫حتی هم‌دیگه رو!
‫حتی ممکنه من رو از دست بدی.
‫نـه.
‫اگه اتفاقی برای من افتاد،
تو باید به‌جای من بقیه رو رهبری کنی؛
‫چون فقط تو از پس ‫این‌کار برمیای.
‫ریـک!
‫آینده‌ی جودیث رو تضمین کنی.
‫ارزشش رو داره.
‫ما شکست نمی‌خوریم. ‫من تسلیم نمی‌شم!
‫یه «ب» پیدا کردم.
‫سرلشکر، تحقیقات‌مون ‫ درمورد فساد و خیانت داخلی
‫نتایج قابل توجهی به عمل آورده.
‫خودم حل‌ش می‌کنم.
‫یه‌چیزی پیدا کردم که ‫متعلق به «مرد شجاع»ـه.
‫منظورت چیه؟
‫مامان؟
‫بابا زنده‌ست؟
‫نمی‌دونم...
‫اما اگه فکر می‌کنی زنده‌ست،
‫باید بری پیداش کنی!
‫باشه عزیزدلم. ‫سعی‌ام رو می‌کنم.
‫برو بابا رو پیدا کن!
‫من تلاشم رو کردم...
‫لطفاً این رو بدون که ‫من تلاشم رو کردم.
‫دیوارهای خارجی شهر ‫مورد تهاجم
‫و حمله قرار گرفته.
‫تنها شش ساعت با از بین رفتن ‫تک تک محله‌ها،
‫و بعد، نابودی تمام شهر فاصله داریم.
‫تهاجم از دو نقطه صورت گرفته،
‫دو فروپاشی یا احتمالاً انفجار،
‫که این‌گونه مردم شهر رو ‫به چنین فاجعه‌ای دچار کرده.
‫به‌نظر می‌رسه یکی از ساختمان‌های ‫شهر که صدها نفر در اون پناه گرفته بودن،
‫آخرین هدف مهاجمان بوده.
‫سازمان اطلاعات سی‌آرام اعلام کرده ‫با این حال که ساختمان قرنطینه بوده،
‫اتفاقی وحشتناک درون ‫ساختمان رخ داده
‫و منجر به مرگ چند نفر و همچنین...
وبسایت مــونت مــووی تقدیم می کند :.: MontMovie.Net :.:
تـرجمه از «آیــدا و ایلــیا»
مــونت مــووی را در تلگرام دنبال کنید [ @MontMovie ]
« مـردگان مــتحرک: بازماندگان » [ فصل اول / قسمت اول ]
« پنج سال پس از انفجار پـل »
‫گرایمز هم اومد.
‫همه‌شون آماده‌ان.
‫خدمت‌گزاران ارتش جمهوری مدنی،
‫ممنون که در این ماموریت ‫داوطلبانه شرکت کردید.
‫سطح خطر این رویداد، «سـه» ارزیابی شده.
‫شما با انجام این ماموریت،
‫از تمامی منابع غذایی و فروشگاه‌های کشور
‫برای حدود 200 هزار نفر، محافظت می‌کنید.
‫این ماموریت، مسیر شما رو در پی ‫کسبِ مقام شهروندی، تسریع می‌بخشه.
‫بیس، آلفا صحبت می‌کنه.
‫خدمت‌گزاران در موقعیت‌شون قرار دارن ‫و آماده‌ی شروع ماموریت هستن.
‫عملیات پاک‌سازی رو شروع کنید.
‫شروع کنید!
‫این سمت!
‫یکی دیگه اون‌جاست!
‫گرایمز! گرایمز!
‫خدمت‌گزار گرایمز!
‫ببخشید. دنبالِ تبرم می‌گشتم.
‫خدمت‌گزار گرایمز؟
‫تنها راهم همینه.
‫باید این‌کار رو کنم.
‫خدمت‌گزار گرایمز داره از قوانین تخطی می‌کنه!
‫من می‌رم سراغش!
‫خدمت‌گزار گرایمز! ‫از سر جـات تکون نخور!
‫خدمت‌گزار گرایمز!
‫نـه!
‫کدوم گوری رفتی؟
‫گرایمز! تکون نخور!
گرفتمش. گرفتمش.
کسی آسیب ندید‌ بریم.
‫میشون!
‫ریـک!
‫لعنتی!
‫ببخشید؟
‫منظورم این بود که...
‫از این حرف‌ت منظور دیگه‌ای داشتی؟
‫من اهل این دور و ورها نیستم.
‫گمشدم و دیـرم شده!
‫از نقشه‌ و این‌ها...
‫چیزی سرت می‌شه؟
‫نـه.
‫آدرس‌ها رو حفظ می‌کنم.
‫ببینید، من باید برم این‌جا ‫اما الان حتی نمی‌دونم کجام!
‫باید از اون سمت بری.
‫اون ساختمان آبی رو که رد کنی؛
‫می‌رسی.
‫بهت اعتماد می‌کنم!
‫اشکالی نداره که...
‫اشکال نداره.
‫نمی‌خوام مزاحم ناهار خوردن‌تون بشم.
‫شما هم این‌جا کار می‌کنین؟
‫آره.
‫دوست داری این‌جا رو؟
‫جایی نیست که دوست داشته ‫باشم زندگی کنم.
‫تو چی؟ این‌جا رو دوست داری؟
‫آره.
‫همیشه با خودم می‌گفتم منتظر می‌مونم
‫و وقتی که بلاخره هم رو دیدیم، ‫همه‌چی رو برات تعریف می‌کنم.
‫وقتی خورشید داره غروب می‌کنه،
‫و هوا کاملاً تاریک شده
‫می‌شینیم توی ایوان خونه‌مون ‫و همه‌چی رو برات می‌گم.
‫اما باید همین الان تعریف کنم.
‫البته نه همه‌چیز رو،
‫هنوز جرئت گفتن همه‌چیز رو ندارم.
‫بیشترش رو تعریف می‌کنم؛ ‫درکل که...
‫اول و آخر داستان، همه‌ش به ‫پیدا کردن تـو ختم می‌شه.
‫وقتی که پل منفجر شد، ‫فکر نمی‌کردم زنده بمونم
‫اما بعد توی یه بیمارستان به‌هوش اومدم.
‫یه ارتش من رو پیدا کرد؛ ‫ارتشی که هزاران عضو داره
‫و از یه شهرِ مخفیِ صدهزار نفری
‫محافظت می‌کنن.
‫«امنیت و رازداری از همه‌چیز مهم‌ترـه»
‫قانون‌شون ایـنه!
‫تا هیچکس هیچوقت این‌جا رو ترک نکنه،
‫شهر حکومت جداگونه خودش رو داره،
‫هیچ ارتباطی با ارتش نداره؛
‫اما همه‌شون از قانونی که گفتم ‫پیروی می‌کنن،
‫قانونی که از جایی بیرون دیوارها ‫سفارش شده؛
‫از آدمایی که نجات می‌دن ‫کار می‌کشن،
‫کشتن واکرها برای تولید انرژی و غذا،
‫یا مدیریت تاسیسات آب و زباله‌ها.
‫بعد از شیش سال خدمت، ‫می‌تونن وارد شهر بشن
‫دیگه ارتش باهاشون کاری نداره ‫و ازشون کار نمی‌کشه...
‫به این افراد می‌گن «خدمت‌گزار»
‫منم یه زمانی جزوشون بودم؛ ‫اما هرگز نمی‌خواستم وارد شهر بشم
‫می‌خواستم فرار کنم
‫می‌خواستم برگردم پیش شما!
‫تمام فکر و ذهنم همین بود!
‫دریافت شد.
‫لعنت بهت!
چرا از اون یکی دستت استفاده نکردی؟
‫اومدم این‌جا چون یه گفت‌وگویی ‫با ژنرال بیل داشتم...
‫- درمورد من؟ ‫- آره.
‫خیلی خوش‌شانسی که ‫توی ارتش آشنا داری!
‫نکنه آشنام تویی؟
‫ریک من پیشِ رئیسِ قوی‌ترین ارتش روی زمین ‫همه‌جوره هوات رو دارم!
‫احتمالاً بهترین دوستی هستم ‫که تا الان داشتی.
‫پیشونی‌ت چی شده؟
‫یـه مورد دیگه شبیه تـو خورد به تورمون.
‫کسی که شاید بیشتر از ‫تو به کارم بیاد.
‫تو فکر کردی با این‌جا موندن
‫شانس بیشتری برای آزاد شدن داری.
‫این‌طور نیست.
‫برعکس فقط شانس خودت ‫رو برای مرگ زیادتر می‌کنی!
‫حتماً خودت هم می‌دونی،
‫دلم نمی‌خواد همچین اتفاقی بیفته.
‫من دیگه برم سروقت کارهام!
‫ریک، اصلاً به حرف‌هام...
‫اینقدر پا نشو بیا این‌جا!
‫اولین باری که سعی کردم فرار کنم، ‫ارتش نمی‌دونست باهام چیکار کنه.
‫چون هیچکس این‌جا فرار نمی‌کنه! ‫هیچکس دلش نمی‌خواد!
‫نمی‌دونستم می‌خوام زندانی‌ام کنن؛ ‫می‌خوان من رو بکشن!
‫یکی از سرهنگ دوم‌های ارتش، به نام «اوکافور»
‫راضی‌شون کرد که مقامِ خدمت‌گزاری ‫رو ازم نگیرن.
‫من دست‌بردار نبودم.
‫ولی نمی‌شد.
‫نمی‌تونستم برگردم پیشت!
‫بارها سعی کردم از شرشون خلاص بشم،
حتی یه‌بار خارج از شهر بودم و تقریباً آزاد بودم،
اما نتونستم.
نتونستم برگردم پیشت!
‫گیرم انداخته بودن.
‫اوکافور جونم رو نجات داد چون گفت ‫یه‌چیزی درون من می‌بینه.
‫می‌خواست جزوی از برنامه‌هاش باشم،
‫توی ارتش‌شون عضو بشم
‫تا زندگی‌ام رو صرف خدمت به اون‌ها بکنم.
‫اون این‌طوری می‌گه!
‫این رو بکن توی مغزت!
‫برای آدم‌هایی مثل ما...
‫تا ابد هیچ راه فراری وجود نداره.
‫یونیفرمت رو گذاشتم توی اتاق‌ت!
‫وقتشه شرایط رو هرجوری که ‫هست قبول کنیم.
‫دفعه قبل که دستت رو از دست دادی.
‫دفعه بعد جونت رو از دست می‌دی!
‫یه فکری براش بکن.
‫باید به جای این‌که شیشه پرت کنم سمتت
‫ازت تشکر کنم.
‫چـرا؟
‫تو بهم نشون دادی که ‫نمی‌شه فرار کرد!
‫پشمام داداش.
‫خبرها رو شنیدم؛ ولی باورم نمی‌شه.
‫راسته؟
‫سلام استبان!
‫آره.
‫می‌شه بهش دست بزنم؟
‫شوخی می‌‌کنم داداش. ‫جدی نگیر.
‫نزدیک 2 سال
‫حتی باهام حرف هم نزدی!
‫یا با بقیه
‫اما من همیشه حواسم بهت بود.
‫یکم طول کشید؛ ‫ولی الان دیگه یه هدف داریم.
‫یه هدفی داریم داداش می‌دونی؟
‫شهر مخفی؟
‫برداشتی که تو ازش داری ‫یه جایی مثل زندان آلکاترازـه!
‫اما ما خدمت‌گزارها، ‫خوشبختی‌تون رو اون‌جا می‌بینیم.
‫می‌دونی؟ می‌گن کولر دارن!
‫کولر!
‫دیگه مثل سگ عرق نمی‌کنیم!
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫ریک داداش، امروز روز بزرگیه!
‫چون امروز آخرین روزیه که من
‫تو تاسیسات آب این خراب شده کار می‌کنم!
‫از فردا دیگه اونجام!
‫به عنوان معاون آب و برق منطقه 3.
‫بلاخره بعد از 6 سال، کارم این‌جا تمومه.
‫فردا می‌رم اون سمت!
‫شهروند می‌شم!
‫- باید واسه‌ت یه کادویی چیزی بگیرم. ‫- بی‌خیال بابا ریک!
‫مثلاً چی می‌خوای بهم کادو بدی؟
‫این قیافه اخم و درهم‌ت؟
‫ممنون.
‫واسه هر مزخرفی که حالا هست.
‫خب داداش، بهش می‌گن زندگی.
‫حداقل این یارو اوکافور دیگه
‫هر روز آدم نمی‌فرسته راضی‌ت کنن
‫براشون کار کنی.
‫واقعاً؟
‫هنوزم؟
‫حتی بعد از این‌که بازم...
‫پشمام داداش؛ من می‌گم قبول کن
‫تا دست از سرت بردارن؛
‫بعدش هم که آزادی برای خودت
‫اون بیرون ول می‌چرخی ‫و هرکاری می‌خوای می‌کنی.
‫یه‌چیزی رو یادم رفت بهت بگم!
‫با یه دختره دوست شدم که ‫اون سمت زندگی می‌کنه.
‫خبرنگاره!
‫آره؛ چند وقت داشت یه مقاله درموردِ...
‫هیچوقت ندیده بودم بیای این سمت‌ها.
‫پس قبول کردی.
‫آره.
‫این...
‫ارزن‌ـه.
‫این‌جا جای مناسبی ‫برای پرورش ارزن نیست؛
‫اما اگه اونی که می‌خوام رو پیدا کنم
‫دوباره...خیلی چیزها تغییر می‌کنه.
‫بله، قربان، بله.
‫از انتخابت مطمئنی؟
‫این یعنی پایان گذشته
‫و شروعِ یک داستانِ جدید؟
‫پایان گذشته‌ست...
‫و شروع یه داستان جدید.
‫به سی آر ام خوش اومدی.
‫مگه نگفتی دیرت شده...
‫چرا. دیرم شده.
‫راستش من نباید دیرم بشه.
‫اما...
‫من همیشه میام این‌جا غذا می‌خورم.
‫همین ساعت؟
‫ظاهراً خیلی مشتاقی! نـه؟
‫انگار خودت هم مشتاقی!
‫نیستم.
‫می‌شه حداقل...
‫اومدم.
‫پاشو ریک.
‫کلاس شروع شده.
‫سرباز بوده؟
‫آره.
‫خیلی جلوی خودم رو گرفتم حرفی نزنم؛
‫اما با توجه به چیزی که پیش رومونه؛
‫کار درستی نبود که ازتون مخفی کنم.
‫این‌جا دیگه کجاست؟
‫شما دوتا یک ساله که ‫دارین تمرین داده می‌شین.
‫سربازهای این ارتش شدین؛ ‫اما شما که فکر نمی‌کنین
‫تمام این کارها و زحمات فقط برای ‫تبدیل کردن شما به سرباز بوده؟
‫بلکه برای این بود که ‫از شما یه رهبر بسازیم!
‫من قراره به‌تون کمک کنم
‫جزوی از افراد اصلی سی‌آرام بشین!
‫من چهار بار سعی کردم فرار کنم.
‫دستم رو قطع کردم!
‫سعی کردم تو رو بکشم!
‫آره اما شما دو نفر می‌تونین بهم کمک کنین
‫اوضاع رو به‌کل تغییر بدم.
‫بشینید.
‫شما دونفر چیزی درون‌تون دارین که
‫که من باور دارم سی‌آرام
‫شدیداً به‌ش نیاز داره.
‫اصلاً چه نیازی به این کارهاست؟
‫شهر که داره به بهترین نحو ‫اداره می‌شه،
‫سی‌آرام داره دنیا رو می‌چرخونه!
‫درحالی که همه‌جا نابود شده ‫این‌جا همه‌چی به‌راهه!
‫مردم نمی‌تونن از شهر خارج بشن!
‫آزاد نیستن.
‫هیچکس آزاد نیست.
‫آزاد نیستیم؛ اما حداقل زنده‌ایم.
‫تو زنده‌ای؛ تو هم زنده‌ای ‫درحالی که نباید باشی.
‫سی آر ام تمام مردمش ‫رو به دسته «الف» و «ب» تقسیم‌بندی می‌کنه.
‫الف‌ها قدرت‌مند هستن.
‫«الف»‌ها جون‌شون رو فدای ‫باورهاشون می‌کنن!
‫مردم از الف‌ها پیروی می‌کنن.
‫افرادی که در جهان بیرون ‫باهاشون برخورد می‌کنیم
‫و بعضی‌هاشون رو ‫با خودمون میاریم، دسته «ب» هستن.
‫مردمی که می‌خوان زنده بمونن ‫و زندگی کنن.
‫«ب» ها تلاش می‌کنن.
‫«الف»‌ها می‌رن بیرون و کُشته می‌شن. ‫جز شما دو نفر.
‫- چرا؟ ‫- به‌خاطر من!
‫سی آر ام باید تغییر کنه!
‫و برای این تغییر به ‫رهبرانی قدرت‌مند نیاز داره.
‫باید هیولا باشیم
‫تا با هیولاهایی که
‫بزود می‌رن مبارزه کنیم.
‫و برای همین به شما دو نفر نیاز دارم.
‫وقتی که به مقام‌های بالاتر ‫دست پیدا کنید،
‫رازهای محرمانه بیشتری ‫رو می‌فهمین،
‫اون موقع‌ست که به مقام «اشلون» ‫دست پیدا می‌کنین..
‫- مقام‌های بالاتر... ‫- مقام اشلون؟
‫اشلون به کسانی گفته می‌شه ‫که چیزایی رو می‌دونن
‫که 90 درصد نیروهای ارتش
‫و هیچ کدوم از مردم شهر نمی‌دونن.
‫اصلاً می‌خوان ما ‫رهبران آینده باشیم؟
‫اصلاً از این قضیه خبر دارن؟
‫از الان؟ از امشب؟
‫این‌که داری درمورد «الف» و «ب» ‫و این چیزها صحبت می‌کنی؟
‫نه. فقط من می‌دونم.
‫از نگاه من «الف» هایی که به مقام ‫سرباز دست پیدا می‌کنن
‫به رهبرانی تبدیل می‌شن که
‫می‌تونن سر آر ام رو از ‫ریشه تغییر بدن.
‫خب اگه ما به این مقام‌های بالاتری که می‌گی
‫دست پیدا کنیم بعد...
‫مایی درکار نیست گرایمز.
‫اگه من جزو دسته «الف» محسوب می‌شم؛
‫و باورهای خودم رو دارم؛
‫از کجا مطمئنی که راهی که تو می‌خوای ‫رو می‌رم و کار خودم رو نمی‌کنم؟
‫چون می‌دونم اگه هر کدوم از شما
‫فرصتی برای نجات دنیا داشته باشین، ‫دریغ نمی‌کنین.
‫مجبورین!
‫کتابی که بهت دادم... ‫بازش کن.
‫بیاین درمورد «جنگ سرد» صحبت کنیم.
‫اون می‌خواست اوضاع رو تغییر بده،
‫بدون این‌که حتی روح‌شون خبر داشته ‫باشه، سیستم رو به‌کل عوض کنه.
‫و به کمک من برای انجام این‌کار نیاز داشت.
‫می‌تونستم کمک‌ش کنم؛ ‫اما این چیزها هدف من نبود.
‫گوش کن چی می‌گم.
‫ظاهراً دیدگاه تو به این ماجرا ‫کاملاً با من فرق داره.
‫اگه یه بار دیگه من رو با خودت ‫قاطی کردی؛
‫کارت رو یه‌سره می‌کنم.
‫کار تو بود نه؟
‫همونی که پیشونی‌ش ‫رو زخمی کرده.
‫بهش شلیک کردم؛ ‫خطا رفت.
‫پس کار من نبوده.
‫نکنه می‌خوای به منم ‫شلیک کنی ملکه!
‫هی!
‫من تو ارتش دریایی آفریقای جنوبی بودم.
‫مدت‌ها توی زیردریایی ‫به ارتش خدمت کردم.
‫اون زیر همیشه «پوکر» بازی می‌کردم.
‫بازی‌ام خوب بود.
‫نه راستش؛ عالی بود.
‫می‌خواستم ببینم ‫چقدر توی این بازی مهارت دارم.
‫شنیده بودم مسابقات بزرگی ‫توی لاس‌وگاس برگذار می‌شه.
‫واسه همین رفتم تا ‫شانسم رو امتحان کنم.
‫هنوز یه دست هم بازی نکرده ‫بودم که دنیا به گـا رفت.
‫که مشخص می‌کنه ‫شانسم چقدر افتضاحه!
‫اون من روی توی اقیانوس اطلس پیدا کرد.
‫تقریباً مُرده بودم.
‫سعی کردم بکشمش تا ‫بتونم اون‌جا بمونم!
‫از شروع این ماجراها چهارمین ‫باری بود که دست به همچین کاری زدم.
‫شاید هم آخرین بار.
‫خوب می‌دونم چرا همچین کاری کردی.
‫فرار کردن رو می‌گم.
‫این‌که همچین بلایی سر دستت آوردی.
‫منم دلیل تو رو داشتم.
‫یکی اون بیرون هست که عاشقشی!
‫آره. و من این رو قبول کردم
‫که دیگه قرار نیست ببینمش....
‫چون می‌دونم اون آدم ‫دلش نمی‌خواد من بمیرم
‫و احتمالاً دلیل این‌که همچین بلایی سر
‫صورت اوکافور آوردم همینه.
‫چون یه‌جورایی مطمئن بودم نمی‌تونم
‫زنده برگردم «کیپ‌تاون»
‫اما اگه به تو شلیک کنم گرایمز؛
‫مطمئن باش خطا نمی‌ره.
‫حتی خراش هم برنمی‌داره.
‫الان هم برام مهم نیست چه ‫نقشه ای توی سرت داری.
‫خودت که شنیدی می‌تونستن ‫چه بلاهایی سرمون بیارن!
‫تنها چیزی که برام باقی ‫مونده همینه.
‫گذشته‌؟ زندگی قبلیم؟
‫دیگه از بین رفتن!
‫تنها چیزی که برات باقی مونده همینه.
‫اون آدمی که می‌خوای بری پیشش...
‫اون نمرده!
‫اون‌ها نمردن!
‫آره اون نمُرده؛ ‫اون‌ها نمردن!
‫ولی ما مُرده به حساب میایم.
‫اگه به کمکم نیاز داشتی؛ ‫کافیه خبرم کنی.
‫زودباش.
‫بیا بریم یه نوشیدنی ای چیزی ‫بخوریم تا هم رو تیکه تیکه نکردیم.
‫این وسط؛ ارتش به دوتا شهر ‫دیگه برخورد؛
‫پورت‌لند و اوماها.
‫شهرهایی که زیاد بزرگ و ‫پیشرفته نبودن
‫و خودشون رو مخفی نمی‌کردن.
‫هر سه شهر با هم متحد شدن؛
‫با این حال که اون دوتا نمی‌دونن ‫شهر سوما اصلاً کجاست!
‫دنیا بزرگ‌تر از چیزیه که ‫ما فکر می‌کنیم میشون.
‫خیلی بهتر؛ و حتی خیلی بدتر.
‫مرگ و زندگی؛ هردو با هم در یک منظره.
‫اینطور نیست؟
‫سرلشکر بیل!
‫بله قربان همین‌طوره.
‫بفرما بشین گرایمز.
‫یکی دیگه از برتری‌های ما ‫نسبت به پورت‌لند و اوماها
‫در این اتحاد سه گانه‌مون
‫اینه که ما برخلاف اون‌ها، بدون ‫هیچ زحمتی از چشم جهان پنهان موندیم.
‫من اون اوایل با چشم‌های خودم دیدم که ‫نیروهای فدرال چه بلایی سر آتلانتا آوردن.
‫از بمب آتش‌زا استفاده کردن.
‫هیولاها.
از مرده‌ها بدترن!
‫اما این ارتش...
‫وقتی که گارد ملی پنسیلوانیا ‫هم می‌خواست همچین کاری کنه
‫این ارتش جلوشون رو گرفت.
‫چطوری قربان؟
‫با فداکاری.
‫شانس.
‫و حفظ آرامش.
‫و اوکافور.
‫اوکافور، قربان؟
‫عضو نیروی هوایی بود.
‫قرار بود شهر رو بمبارون کنه،
‫ولی در عوض، ‫۴۰۰۰ تفنگدار رو بمبارون کرد،
‫که توی ورزشگاه لینکولن فایننشال فیلد ‫جمع شده بودن.
‫طرفش رو عوض کرد.
‫خب، منم همینطور.
‫یه جورایی.
‫تو و تورن هیچوقت اجازه عضویت ‫در سی‌آرام رو پیدا نمی‌کردین.
‫حتی نمی‌ذاشتن خدمتگزاری کنین.
‫ولی اوکافور بحث قانع‌کننده‌ای کرد.
‫بذار یه سوال ازت بپرسم، گرایمز.
‫انتظار ندارم جواب بدی، ‫و مجبور هم نیستی.
‫فقط می‌خوام بپرسمش و ‫توی چشمات نگاه کنم.
‫بله، قربان.
‫اوکافور داره کاری می‌کنه ‫که لازمه در موردش بدونم؟
‫- نه ‫- نه
‫نه.
‫خوبه، ریک.
‫ازم پرسیدی چطور موفق شدیم، ‫چطور زنده موندیم.
‫خودت چطور زنده موندی؟
‫فداکاری.
‫چهار بار سعی کردی فرار کنی.
‫چرا اینجایی؟
‫می‌خوای بکشی؟
‫که بمیری؟
‫یا همه‌ش یه تلاش دیگه برای فراره؟
‫توی چشمام نگاه کنین، قربان.
‫خودتون بگین.
‫می‌خوام یه مدتی ‫از این منظره باهات لذت ببرم، گرایمز.
‫همه چی در مورد رازها بود.
‫ارتش به هر قیمتی که شده ‫شهر رو مخفی نگه داشت.
‫هر کاری که ارتش انجام داده بود ‫برای شهر یه راز بود.
‫و بعد سربازهایی
‫با اون نوارهای قرمز روی لباسشون بودن که
‫کاری که کرده بودن رو ‫از کل نیروها مخفی نگه می‌داشتن.
‫راز روی راز.
‫و تنها چیزی که برای من مهم بود ‫این بود راز خودمو مخفی نگه دارم.
‫آخرین مدل‌سازیمون ‫یه نقطه اوج رو نشون میده.
‫یه حسابرسی در راهه.
‫و به زودی فرا می‌رسه.
‫شاید از خودت می‌پرسی،
‫«چرا نمی‌تونی بیخیال بشی؟»
‫گاهی یه نفر، گاهی دو نفر...
‫اونا قدرت دارن، ‫این مسئولیت رو دارن که
‫همه چی رو تغییر بدن.
‫می‌بینیش...
‫باهاش روبرو میشی...
‫و می‌دونم...
‫انتخاب درستی می‌کنی.
‫در اون لحظه تعیین‌کننده،
‫انتخاب درستی می‌کنی.
‫وای، لعنتی!
‫ریک گرایمز.
‫لعنتی.
‫استبان گارسیا.
‫وایسا ببینم، ‫معاون مدیر آب بخش ۳، استبان گارسیا؟
‫هی، الان مدیر آب بخش ۳ شدم، باشه؟
‫هی، ژاکت خدمتگزاریت کجاست؟
‫اصلاً اگه مرخصی نیستی ‫چطور اومدی اینجا؟
‫لعنتی.
‫به سی‌آرام ملحق شدی.
‫این چه کوفتیه؟
‫تونل زیر این دریچه آدم‌رو...
‫باید بهم بگی به کجا می‌رسه.
‫من الان مقام ارشد آب و برق هستم، خب؟
‫- نمی‌تونم که... ‫- باید بازم تلاشمو بکنم.
‫دست بر نمی‌دارم.
‫باید برم. باید برم خونه.
‫وگرنه می‌میرم. همین.
‫ببین، ریک می‌دونی که رفیقمی،
‫ولی نمی‌تونم چیزی بهت بگم، باشه؟
‫حتی اگه چیزی بهت می‌گفتم...
‫می‌دونی، چیزی که بهت می‌گفتم،
‫قطعاً این نبود که...
‫این تونل تو رو به سمت شرق می‌بره،
‫به یه تقاطع ‫حدود ۱.۵ کیلومتری بیرون اونجا،
‫و اگه اونجا یه دریچه قفل‌شده بود،
‫۱۰۰ درصد بهت نمی‌گفتم که
‫رمز باز کردنش ۴-۳-۹-۹ ئه.
‫و چیز دیگه‌ای که بهت نمی‌گفتم...
‫این بود که درک می‌کنم، باشه؟
‫ولی مجبور نیستی بمیری، رفیق.
‫پس مرگ من نمیر، باشه؟
‫مرکز، بلک هاوک ۳ هستم.
‫در حال رسیدن به کارخونه جن-کلور هستیم.
‫پنج دقیقه دیگه فرود میایم.
‫دریافت شد، بلک هاوک ۳.
‫بعد از سال‌ها تمرین،
‫و صحبت‌هام با اوکافور،
‫و بازی در نقش یه سرباز خوب،
‫- راه برگشت به سمت شما رو پیدا کردم. ‫- برو، برو، برو
‫- مأموریت دوری بود... ‫- ورود به کارخونه.
‫برداشت منابع ‫از یه کارخونه مواد شیمیایی متروکه.
‫بدن یه واکر رو آوردم،
‫دستش رو قطع کردم...
‫پلاکم رو گذاشتم پیشش.
‫جسد می‌سوخت.
‫«برای زنده‌ها، هیچ راه گریزی نیست،»
‫پس باید مطمئن می‌شدم که ‫فکر می‌کردن من مُرده‌م.
‫نه، نه، نه، نه!
‫خدا لعنتت کنه.
‫وایسا. برو عقب.
‫همه چی رو دیدم.
‫بجنب. چیزی نیست.
‫دریافت شد. استخراج منابع کامل شد.
‫تخته‌ها بار زده شدن.
‫اعلامش کن.
‫یه آواره پیدا شد.
‫یه بچه.
‫تا محل استخراج اسکورتش می‌کنم.
‫- دریافت شد. ‫- اون مامانمو کشت.
‫اون مرد خوبیه،
‫ما از جای خوبی اومدیم.
‫و همه با هم برمی‌گردیم اونجا.
‫همه‌مون.
‫نمی‌تونیم این بیرون بمونیم.
‫گفتی ازت کمک بخوام.
‫دارم می‌خوام.
‫منم دارم کمکت می‌کنم.
‫اون پیدات می‌کنه،
‫و هرکسی رو که پیشش فرار می‌کنی.
‫در موردت می‌دونه، گرایمز.
‫حالا، بجنب.
‫بیدار شو.
‫یادت رفت سلام بدی، سرباز.
‫در مورد من چه کوفتی می‌دونی؟
‫«من همیشه به مرده‌ها فکر می‌کنم.»
‫اسمش، پشت یادداشت،
‫پیغامت توی اون بطری، ‫موقع فرار سومت.
‫رفتم به جزیره رت ‫و بطری رو پیدا کردم.
‫همونی بود که روی تلفن بود، آره؟
‫آره، یه نگاهی هم به اونا انداختم.
‫ولی اون بچه دختر توئه، درسته؟
‫دیگه کدوم خری می‌دونه؟
‫میشون یه اسم غیرمعموله.
‫اون بیرون آدمای زیادی نیستن،
‫ولی اگه اطراف اونجایی که پیدات کردیم،
‫شروع کنیم به جستجو کردن...
‫به نتیجه خوبی میشه رسید.
‫پس به گمونم کشتن من ‫شانست رو بالا می‌بره.
‫می‌دونی، شاید به نباید به تورن می‌گفتم،
‫که یه چیزایی در موردت می‌دونم، ‫ولی اونم یه چیزایی بهم میگه.
‫اونا می‌فرستادنم که پیدات کنم،
‫گندی که زدم رو تمیز کنم،
‫و بالاخره کارتو تموم کنم.
‫تو بار روی شونه‌های منی.
‫من اونی‌ام که باید تو و میشون رو بکشم،
‫و هر کسی دیگه‌ای که اون بیرون ‫پیشش فرار می‌کنی.
‫فقط اینو بدون که...
‫برام مهم نیست که چرا غرق در خونی،
‫چرا بمب‌ها میرن و دیگه برنمی‌گردن.
‫معلومه که برات مهمه.
‫اینجا شهر من نیست.
‫اینا مردم من نیستن.
‫همه مردم تو هستن. ‫همه اونایی که زنده‌ان.
‫این همه چیز نیست!
‫نمی‌تونی برای دنیا تصمیم بگیری!
‫نمی‌تونی برای من تصمیم بگیری.
‫من نمی‌گیرم. خودت تصمیم گرفتی.
‫خودت انتخاب کردی.
‫همسرم انتخاب منه.
‫دخترم،
‫زندگیم انتخاب منه.
‫فکر کردی اون همه بدبختی کشیدم،
‫اون همه کار کردم،
‫که بذارم کسی چیزی رو برام انتخاب کنه؟
‫تو یه انتخاب کردی.
‫تو برای مردم توی اون شهر زندگی می‌کنی،
‫چون چیزی به جز وظیفه‌ت نداری.
‫درصدها و بازده‌ها، ‫الف و ب‌های کوفتی.
‫یه سرباز خوب لعنتی که هیچی نداره!
‫من همه چی رو از دست دادم!
‫آتلانتا رو بمبارون کردم، ‫لس آنجلس رو بمبارون کردم،
‫و داشتم می‌رفتم که ‫همین کارو با فیلادلفیا بکنم!
‫استل... ‫یه تفنگدار به اسم استل...
‫زنم بود و نمی‌خواست بره توی شهر
‫تا همه اونایی رو ‫که من نتونستم نابود کنم، از بین ببره.
‫نمی‌خواستیم ببینم که یه شهر دیگه ‫به خاطر هیچ و پوچ نابود میشه، ریک!
‫و من قدرت داشتم و یه انتخاب داشتم.
‫و همسرم رو کشتم...
‫و ۴۰۰۰ نفر دیگه رو.
‫و با انتخابی که اون کرد،
‫صدها هزار نفر رو نجات دادیم، ‫شاید تموم دنیا رو.
‫تلاشمو برات کردم، ریک.
‫تلاشمو کردم.
‫متاسفم.
‫تو برای چی داری معذرت می‌خوای؟
‫فقط بذار برم.
‫نه.
‫انجامش بده.
‫خواهش می‌کنم.
‫نمی‌کنم.
‫اونا هنوز باهاتن.
‫ولی الان دیگه اینجا می‌جنگی.
‫برای اونا می‌جنگی.
‫از قبل انتخابت رو کردی.
‫تو رو با تورن ‫به واحد تدارکات می‌فرستم.
‫باید یه دانشگاه توی کاس‌کید رو
‫طی ۱۲ ماه آینده، ‫به یه پایگاه عملیاتی پیشرو تبدیل کنین،
‫که برای سربازهای خط مقدم آماده باشه.
‫همه فرماندهان ارشد سی‌آرام ‫یه سال دیگه اونجا جمع میشن،
‫تا پایگاه رو افتتاح کنن.
‫تو و تورن، در تیم تغییر،
‫رهبران پروژه خواهید بود.
‫این راهیه برای ورودت.
‫این شروع مسیر تو،
‫به سطوح بالاتر قدرته.
‫من قدرت نمی‌خوام.
‫قضیه همینه.
‫از قبل داریش.
‫باید اینو ببینی.
‫نگاه کن.
‫سرلشکر بیل،
‫با لغو یک ملاقات برنامه‌ریزی شده،
‫بین شرکای اتحاد پورتلند و جمهوری مدنی،
‫یک ماموریت شناسایی سی‌آرام را،
‫برای تعیین وضعیت اوماها آغاز کرد،
‫و آنها متوجه شدند که ‫ما اکنون یک اتحاد دوگانه هستیم.
‫شهر اوماها،
‫یکی از سه شهر باقیمانده در این قاره،
‫به همراه حدود ۹۰ هزار نفر ‫سقوط کرده است.
‫بررسی اولیه، یک بخش فروریخته،
‫در دیوار حائل پیرامونی شهر را ‫نشان می‌دهد.
‫در هفته های آینده، ‫سی‌آرام سقوط را بررسی خواهد کرد،
‫تا مشخص کند که آیا این فشار ‫از یک دسته واکر بوده است یا...
‫باید فکر همچین روزی رو می‌کردن.
‫اوماها گذاشت همه بفهمن کجان، ‫و از بین رفت.
‫یعنی فکر می‌کنی کار آدم‌ها بوده؟
‫نمی‌دونم کار کی بوده.
‫فقط می‌دونم جمهوری مدنی زنده ست ‫و اوماها مُرده.
‫می‌دونم رازداری جواب میده.
‫می‌دونم راه‌حل اینه.
‫اینجا جاییه که آینده رو می‌سازه،
‫و پورتلند باید از ما تبعیت کنه.
‫اون دختری که نجات دادی...
‫واکرهایی که دم دریچه کشتی،
‫پدر و مادرش بودن.
‫توی یه موزه زندگی می‌کردن.
‫گروهشون شکار می‌کردن،
‫و قارچ پرورش می‌دادن، ‫حصار می‌ساختن.
‫و بعد دختره گفت یه روز، ‫یه واکر اومده داخل،
‫و بعد همه مُردن.
‫به جز اون.
‫توی یه مجسمه غول‌پیکر مخفی شده بود.
‫گفت یه ملخ با تیغ‌های تیز بوده.
‫رفته زیر اونجا،
‫و واکرها...
‫مردمی که می‌شناخت،
‫در تلاش برای رسیدن بهش ‫خودشونو تیکه پاره کردن.
‫غرق در خون و اندام‌های اونا، ‫زخمی شد...
‫و بعد از دو روز، ‫وقتی دیگه طاقتش تموم شده بود،
‫بالاخره رفت بیرون تا بمیره.
‫اونا بهش حمله نکردن،
‫ولی چیزی براش نمونده بود،
‫و جایی برای رفتن نداشت.
‫پس فقط راه می‌رفت...
‫و سعی می‌کرد سر و صدا نکنه ‫تا بتونه مخفی بمونه.
‫من و تو و اون دختر...
‫همه‌مون می‌خوایم یه جای دیگه باشیم،
‫با یه نفر دیگه،
‫ولی توی جای درستی گیر افتادیم.
‫آره.
‫و یه روزی بالاخره متوجهش میشی.
‫متاسفم نیستم که جلوتو گرفتم.
‫متاسفم نیستم که جونتو نجات دادم،
‫حتی زمانی که نمی‌خواستی نجاتت بدن.
‫تو جونمو نجات ندادی.
‫چرا، نجات دادم.
‫تعلل نمی‌کردم، گرایمز.
‫حداقل یه آدم خوب بیشتر ‫توی این دنیا وجود داره. نه؟
‫یه مرد خوب بیشتر که دنیا رو نجات بده،
‫چه بخواد چه نخواد.
‫دیوارهای بیرونی شهر
‫به دلیل تهاجم و اقدامات متقابل ‫سقوط کرده‌اند،
‫در فاصله شش ساعته‌ای که محله‌ها
‫و کل شهر سقوط کرده است.
‫دو نقطه تهاجم وجود داشته،
‫دو فرو ریزش یا انفجار احتمالی،
‫که عملاً جمعیت شهر را به دام انداخته است.
‫به نظر می‌رسد که یک ساختمان،
‫که صدها نفر در آن جمع شده بودند،
‫آخرین جایی بود که سقوط کرد.
‫و اطلاعات سی‌آرام بیان می کند که ‫اگرچه درهای آن بسته مانده،
‫اما اتفاقی درون خود ساختمان رخ داده،
‫که منجفر به مرگ‌های اولیه، ‫احیای دوباره مردگان،
‫و کل...
‫به تموم کردنش فکر می‌کردم،
‫که همه چی رو متوقف کنم.
‫ولی بعد...
‫بعدش دیگه هیچی نبود، مگه نه؟
‫تمام این چیزها برای هیچ.
‫نمی‌تونستم این کارو بکنم،
‫ولی هنوز تصمیم داشتم بمیرم.
‫تمام مدت برات نامه می‌نوشتم،
‫دستمو دراز می‌کردم، تا چیزی رو حس کنم،
‫می‌نوشتم به این تصور که ‫می‌تونی بخونیشون.
‫این آخریشه،
‫آخرین نامه‌ای که برات می‌نویسم و ‫هیچوقت نمی‌بینیش.
‫دوستت دارم.
‫دیگه نه مرده‌ها رو می‌بینم،
‫نه اونایی که از دست دادم،
‫نه خورشید، نه آسمون و نه آب.
‫دیگه تو رو نمی‌بینم.
‫فقط چیزای پیش‌رو رو می‌بینم.
‫قطعات فلزی و روغن تفنگ و خون.
‫کارهایی که باید بکنم، ‫کارهایی که می‌تونم برای نجات دنیا بکنم،
‫حتی اگه هیچوقت ‫نفهمی که انجامشون دادم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫خیلی خیلی دوستت دارم.
‫تلاشمو کردم.
‫خواهش می‌کنم بدون تلاشمو کردم.
‫تلاشمو کردم...
‫ولی شکست خوردم.
‫حرکت خیلی جسورانه‌ایه، ‫ولی گفت بهم ایمان داری.
‫پس، اگه این نیمکت رو ‫برای خودت می‌خوای،
‫می‌تونم این پیتزای بزرگ رو بردارم، ‫از اون ساختمون بزرگ آبی رد بشم،
‫و سر کار مزخرفم، پشت میز داغونم،
‫تنهایی بخورمش.
‫بهت ایمان دارم...
‫پیتزا هم دوست دارم.
‫ولی در مورد بدبختی‌هات حرف نزن.
‫تو جایی گیر نیفتادی.
‫خودت گفتی جایی که می‌خواستی نیستی.
‫نیستم.
‫ولی گیر هم نیفتادم.
‫اگه می‌خوایم می‌تونیم ‫کل این دنیای لعنتی رو مال خودمون کنیم.
‫اگه یه روز بیام اینجا...
‫و پنج تا پیتزا بیارم چی؟
‫و یه حلقه ازدواج؟
‫فکر کنم باید این کارو بکنی.
‫فکر کنم...
‫بهت ایمان دارم.
‫فکر کنم...
‫ریک!
‫ممنون که ما رو به ساحل می‌بری. ‫[زمان حال]
‫از سبک پروازت خوشم میاد.
‫سخت میشه گفت ‫چیزی توی فکرت هست یا نه.
‫این روزها به زور حرف می‌زنی، ریک.
‫داشتم به یه شب که بچه بودم فکر می‌کردم.
‫۷ سالم بود.
‫تشنه بودم.
‫خوابم نمی‌برد.
‫پاشدم رفتم آب بخورم.
‫خونه‌مون قدیمی بود و ‫تخته‌های کف جیر‌جیر می‌کرد،
‫سعی کردم خانواده‌مو بیدار نکردم.
‫روی پله‌ها بودم...
‫و یه نوری توی آشپزخونه دیدم.
‫نارنجی بود.
‫محصولاتمون داشت می‌سوخت.
‫اونقدر ترسیده بودم که خشکم زده بود.
‫بعد، بابام اومد.
‫شبیه یه هیولا شده بود.
‫نصف بدنش سوخته بود،
‫ولی اومده بود که منو ببره بیرون.
‫گفت نباید بترسم،
‫که فقط یه آتیش‌سوزیه،
‫که شعله‌های آتیش ‫از گیاه‌ها محافظت می‌کردن،
‫تا وقت برداشت بعدی برسه.
‫گفت «شاید شبیه پایان دنیا به نظر بیاد،»
‫«ولی این تازه شروعشه.»
‫خیلی مطمئن بود،
‫خیلی استوار بود،
‫و...
‫باعث آرامشم شد.
‫حرفشو باور کردم.
‫زنده موند؟
‫آره، خوب شد.
‫اوضاع هم درست شد.
‫یه انبار جدید ساختیم،
‫یه خونه جدید.
‫سال بعد، ‫بهترین محصول ممکن رو برداشت کردیم.
‫سال‌ها بعد که پدرم مُرد،
‫مادرم بهم گفت...
‫کار رعد و برق نبوده.
‫پدرم آتیش رو روشن کرده.
‫گفت مزرعه داشت خراب می‌شد،
‫و با کاری کرد نجاتش داد.
‫ما رو نجات داد.
‫و...
‫خیلی تکونم داد.
‫فکر می‌کردم اون ‫صادق‌ترین مردیه که می‌شناسم.
‫مادرم گفت کاری که کرد درست نبوده.
‫گفت زخم‌ها و دردش،
‫فقط یادش می‌آورده...
‫که ما رو نجات داده.
‫من هستم.
‫سال خوبی بوده.
‫می‌دونم برای این نیرو ‫گزینه مناسبی هستی، ریک.
‫می‌دونم برای این نقشه ‫گزینه مناسبی هستی.
‫دیگه از الف و ب خبری نیست.
‫دیگه از اوماها خبری نیست.
‫می‌دونی، می‌خوام کاملاً صادق باشم.
‫هنوز نمی‌دونم چطور ‫همه چی درست از آب میاد، پس...
‫یه راز دیگه رو بهت میگم.
‫وقتی به اون نقطه رسیدی...
‫قسم بخور که
‫نذاری زیاد طول بکشه.
‫خودت می‌فهمی.
‫مطمئن باش. خودت می‌فهمی.
‫زدنمون! پروتکل سه!
‫پروتکل سه!
‫گزارش بده!
‫اوکافور کشته شد!
‫صندلی راست!
‫دفاع از غرب!
‫خدایا. ‫دارن شلیک می‌کنن!
‫دارن بهمون شلیک می‌کنن!
‫۱۶ کیلومتری... ‫۱۶ میلومتری جنوب سی-۱۲۶، سی-۱۲۶
‫داریم سقوط می‌کنیم.
‫محکم بشینین! محکم بشینین!
‫آماده درگیری باشین.
‫بریم!
‫نیروی ۶، سه نقطه هدف. ‫از خروجی چپ شروع می‌کنیم.
‫- هر کس نزدیک شد بزنینش. ‫- دریافت شد.
‫شلیک کنین، یالا!
‫بجنبین!
‫یالا!
مــونت مــووی ؛ دانلود فیلم و سریال بدون سانسور MontMovie.Net | @MontMovie
من میشون هستم
چند سال پیش، یه نفر رو از دست دادم
ولی تازه فهمیدم که زنده‌ست
باید از چند نفر کمک بگیرم
هرجا که بخوای می‌بریمت
پراکنده بشید
همین
بدون دلیل و دستور کار